Vervolgens zullen wíj, de
levenden die overblijven,
gelijktijdig samen met hen
weggerukt worden in wolken,
tot een ontmoeting met de
Heer in de lucht.
En zo zullen wij altijd samen
met de Heer zijn.
1 Thessalonicenzen 4:17
Het slotakkoord van dit vers
kent diverse visies.
Wat betekent: samen met de
Heer zijn? En: altijd?
Houdt dat in, dat wij nu nog
niet samen met Hem zijn?
En dat Hij nog ver weg is, in
de hemel, en wij op aarde?
Deze brief was de eerste die
Paulus schreef, waarschijnlijk.
Kan gezegd worden dat wij
nu al samen met onze Heer
zijn? Hoe dan?
Locatie is hier in de lucht. In
die omstandigheid zouden
wij nog kunnen leven met
onze eigen adem, terwijl wij
nog vlees en bloed zijn.
Hier zegt de apostel nog niet
dat wij veranderd worden,
een aangepast lichaam zullen
hebben. Waarom is dat zo?
Hij heeft op dit moment nog
niet het woord van het kruis
gesproken. In 1 Korinthiërs 1
doet hij dat. De eerste ‘groep’
brieven van verwachting, 1,2
Thessalonicenzen bevatten
niet dat woord. De tweede:
1,2 Korinthiërs, Romeinen en
Galaten hebben dat woord
als basis. En met het kruis is
de grote verandering daar.
Het vlees is meegekruisigd
en daarmee weggedaan.
Wij zouden dat dan als dood
zien; samen met de Christus
gekruisigd. En daarna is een
nieuwe schepping in Christus
aan de orde. Wij kennen zo
elkaar niet langer naar het
vlees; alleen in Christus.