Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Nacht en dag smeken wij boven 
alle mate om jullie aangezicht 
te zien en het ontbrekende van  
jullie geloof aan te passen.     
1 Thessalonicenzen 3:10

Diep verlangen van Paulus was 
het, voor Gods aangezicht, om 
de medegelovigen te zien. 
Hij smeekte God daarom, een 
uiting daarvan was deze brief. 
Hij wilde graag het geloof de-
len en de anderen zien rond 
het Woord. Dankbaar was de 
apostel voor wat hij over hun 
geloof had gehoord. En toch 
beluisterde hij door alles heen, 
of door vragen die men had, 
dat er iets ontbrak aan hun 
geloof. 
Deze belangrijke, wellicht eer-
ste brief geeft antwoord op de
vragen en biedt een uitzicht 
dat de gelovige uit Israël niet
had. In hoofdstuk 4 zal dat aan 
de orde komen, terwijl al iets 
doorklonk in 1:10: de Heer zal
de gelovigen in veiligheid bren-
gen terwijl de verontwaardiging
van God nadert, maar nog niet 
losgebarsten is.     

Want welke dank kunnen wij 
God teruggeven aangaande 
jullie voor al de vreugde 
waarmee wij ons vanwege 
jullie verheugen vóór onze God?
  1 Thessalonicenzen 3:9

Gods genade stroomt over in 
dit beheer (huishouding) van 
de genade van God (Efe.3:2). 
God werkt in Zijn huis (lichaam
van Christus) niet met wet, wel
met genade. De tekst ademt
de genade van God.
Hij is Bron van alle vreugde.
De woorden dank, vreugde
en verheugen behoren tot de
de woordfamilie -char- met de
daarin vreugde, genade als de
belangrijkste afleidingen. 
Paulus strekte zich uit tot God,
Zijn plaatser, die ook de onze is.
God is liefde en dat dringt door
in al wat Hij doet. Genade van 
God is zoveel meer dan wat men
onder ‘vergeven’ en ‘goed doen’ 
verstaat.
Paulus: als hij bidt kan hij niet 
anders dan overvloeien van  
dank, vreugde als hij denkt aan
de gelovigen. Zoals hij, leefden 
zij – en ook wij – voor God. 
En dat is vreugde; laten ook wij 
doen als de apostel; verheug je
over elkaar en schenk de ander
genade, God dankend. 

En dit is nog veel 
duidelijker, als in de 
gelijkenis van Melchizedek 
een andersoortige Priester 
opstaat
          Hebreeën 7:15

Dit is de geestelijke lijn die 
getrokken wordt. 
In de gelijkenis van wijst op
overeenkomst, terwijl ook
een verschil blijkt. 
Melchizedek was voorloper;
de Heer ‘stamt’ volgens de 
lijn in geestelijk opzicht ‘af’
van hem. Zo is te zien, dat de
Schrift bewust niets zegt over
Melchizedeks afstamming. 
Het andersoortige laat zien,
dat dit Priester-zijn van de
Heer Jezus Christus zeker
van andere orde is dan wat
de Israëliet kende. 
We zien hoe uitgebreid de
schrijver de gelovige zonen 
van Israël meeneemt, wijst
op wat Gods geest ermee 
wil zeggen. 

Want vooraf is duidelijk, dat
uit Juda onze Heer is opgegaan,
van welke stam Mozes níets
over priesters gesproken heeft.
         Hebreeën 7:14

Het woord opgaan wordt ook
voor de zon gebruikt.
Een vergelijking, die alles zegt
over de Schepper en Maker van
de zon. De zon is op zich een
prachtig type van God, van de
Christus. De opgaande Zon is
Christus zelf, uit de stam van
Juda. Inzake die stam werd wel
over koningschap, niet over het
priesterschap gesproken.
Dit deel uit deze brief fundeert
voor de zonen van Israël Zijn
unieke positie. Zij verwachtten
terecht een Koning als David in
de komende Messias. Maar Hij
blijkt zoveel groter en beter te
zijn, in een andere ordening die
niet vleselijk, maar geestelijk is
Daarin speelt geboorte in de
huidige schepping alleen een
rol omdat Hij Mens moest zijn.
Zijn opstanding uit de dood is
essentieel voor de komst van
de nieuwe schepping.
Zij zouden op Hem zien, de
Messias Jezus, Die met eer
en heerlijkheid gekroond is.
De gelovige Israëliet werd
tijdens Handelingen door deze
brief meegenomen naar de
grote heerlijkheid van Hem in
Paulus’ brieven.