Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Niet overeenkomstig het ver-
bond dat Ik gemaakt heb met 
hun vaders. In de dag dat Ik 
hun hand vatte om hen uit te 
leiden uit het land Egypte, 
En omdat zíj niet blijven in 
Mijn verbond, en Ik bekommerde 
Mij niet over hen, zegt de Heer
             Hebreeën 8:9

God had Israël met machtige 
Hand uit Egypte geleid, en Hij 
maakte ze tot een natie. 
Hij is de God van Israël steeds
geweest – en nog. Zij durven 
Zijn Naam niet te noemen, en
vertrouwen nu op ‘Ha-Shem’,
‘de Naam’. Zij overtraden het 
huwelijksverbond met Jahweh
door andere mannen (afgoden)
achterna te gaan. Israël was 
onder de wet weerspannig. En
er volgde ballingschap. Hij zette
ze uit het huis (het land) omdat
het oude verbond door hen in
alle delen geschonden werd. 
Daarom bekommerde de Heer
Zich niet langer over hen. Toch
mochten zij (de twee stammen) 
Na 70 jaar terugkeren naar het
land om de stad Jeruzalem en
de tempel te herbouwen. 
Een nieuw verbond, dat zou in
de tijd komen, zei Jahweh via
Jeremia. Sommigen in Israël 
verwachtten de Messias toen
Hij kwam; zij geloofden en zij
erkenden dat de Heer Jezus 
het was.  

Want Zijn beklag doend over 
hen, zegt Hij: Neemt waar! 
De dagen komen zegt de Heer,
en Ik zal met het huis Israël en
het huis van Juda een nieuw 
verbond geheel volbrengen 
             Hebreeën 8:8

Het langste citaat in de Griekse
Schrift uit Tenach. Jeremia 31
gaat over het nieuwe verbond.
Het oude was zwak en onnuttig 
want was op het vlees gelegd. 
Israël verbrak het verbond nog 
voordat Mozes terugkwam van 
de bergtop met de stenen tafels. 
God zal Zijn geest in hun harten
geven, en zo Zijn onderwijzing
in hen geven. Dan zal Israël als 
eenheid koninklijk priesterschap 
uitoefenen over de natiën. Dit 
is niet mis te verstaan, kan niet
over anderen gaan dan ware
nakomelingen van Abraham. 
‘Een nieuw verbond’ in 1 en 2 
Korinthe, gaat niet over wat de
Hebreeënschrijver aangeeft. 
Paulus houdt voor de gelovigen
met Israëlitische achtergrond 
de term ‘nieuw verbond’ vast
om de bediening van de geest 
duidelijk te maken. Tegenover
de veroordeling en de dood en
stenen tafels plaats de heilige 
geest in 2Korinthe 3 de genade,
de vrijheid en het hart (vlezen
tafels). Er is geen sprake van een 
letterlijk verbond; er zijn onder
de genade van God geen voor-
waarden voor de leden van het
lichaam van Christus.

en niemand bij zijn broeder 
over de grens stapt en 
hebzuchtig is in deze zaak, 
omdat de Heer wreker is 
aangaande dit alles, zoals 
wij jullie ook tevoren gezegd 
en betuigd hebben.
    1 Thessalonicenzen 4:6

De woorden ‘bij’ en ‘grens’
staan niet in het Grieks. Toch
lijkt dat wel de gedachte hier.
Het gaat om de ene broeder 
die bij de andere broeder over 
de grens stapt, bedriegt, en 
diens vrouw wil weglokken in
hebzucht, zoals Paulus zegt.
Of het gaat misschien zelfs om
een voorgestelde ‘partnerruil’.
Onder de natiën die God niet 
kennen, was dat toen al (zeer) 
regelmatig aan de orde.
Om die reden heeft Paulus o.a.
vanaf 4:1 zo geschreven. Wij 
zijn heiligen, en ons gedrag 
zal zich daarop in de loop van 
de tijd aanpassen. God gericht 
leven staat haaks op wat hier
genoemd wordt. 
Het lichaam is niet voor de 
hoererij bestemd, maar voor 
de Heer, en de Heer voor het 
lichaam, 1 Korinthiërs 6:13. 
Het is een groot verderf bij 
mensen als men vervalt in 
dergelijke grove zonden.
Paulus zegt er nog bij, dat de
Heer wreker is aangaande 
dit alles. Wij zouden als Gods
heiligen en geliefden tot Zijn 
eer leven.  

niet in hartstocht van begeerte, 
net als ook de natiën die God 
niet kennen
    1 Thessalonicenzen 4:5

Wanneer men los is van God, 
is losbandigheid niet ver. Dat 
is wat te zien is bij volkeren in
een ver verleden. In de Thora 
waren ook uitgebreide voor-
schriften opgenomen, mede
met het oog op omringende 
volkeren. De ontaarding door
afgoderij (onreinheid van de
geest) leidt tot ontaarding van
de door God ingestelde man-
vrouw relatie (onreinheid van 
het lichaam). Lees Paulus, in  
Romeinen 1:18-32. Dat was 
óók het geval bij volkeren in
Kanaän, die door Israël ‘met 
de ban geslagen’ moesten. 
Hun zeer afwijkend gedrag,
ongeremde hartstochten in
begeerten uitleven, kon voor
Israël aanstekelijk zijn. Met 
dit in het achterhoofd zal de
apostel Paulus, door heilige 
geest geleid – dit geschreven 
hebben. Het was ook in zijn 
dagen aan de hand, wij zien 
het nu ook weer. 
Het laat zien, dat de Schrift 
niet ‘cultuurgebonden’ is. 
Gods woord toont, hoe Hij 
eenduidig en consequent, in
alle delen over deze dingen
spreekt. 

 

Want indien die eerste 
onberispelijk was, was
voor een tweede geen 
plaats gezocht 
          Hebreeën 8:7

Aan alle kanten toont de
Hebreeënschrijver aan dat
het oude verbond op zijn 
minst ontoereikend was. In
Jeremia, vele jaren voor de
Christus, werd het nieuwe
verbond aangekondigd. 
Israël hield zich in alles niet 
aan de Thora. 
Dat was de oorzaak dat God 
in Zijn woord het werk van 
Zijn geest aankondigde.
De zonen van Israël, in hun
vlees, waren niet bij machte 
de voorschriften van de Thora
in acht te nemen. Dat was in
de Thora (Deuteronomium) 
al aangegeven. God voorzag 
zo in een grote demonstratie 
van het onvermogen van het 
vlees om iets goeds voor Hem 
te bewerken. 
Voor Israël duurt die les lang; 
en nog blijken zij die niet te 
hebben geleerd.
Ook bij gelovigen duurt het 
soms heel lang voor zij écht 
erkennen met het hart, dat 
zij uit zichzelf niets kunnen 
wat God welgevallig is. God 
zet daartoe, in Zijn genade, 
lijden en verdrukkingen in. 
Opdat de (gelovige) mens zal
erkennen, dat alles van God 
door Zijn geest moet komen.