Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Vervolgens zullen wíj, de
levenden die overblijven,
gelijktijdig samen met hen
weggerukt worden in wolken,
tot een ontmoeting met de
Heer in de lucht.
En zo zullen wij altijd samen
met de Heer zijn.
   1 Thessalonicenzen 4:17

Eerder is opgemerkt, dat deze
aanwezigheid niet hetzelfde is
als Mattheüs 24:3,27,37,39,
waar óók Zijn aanwezigheid
aan de orde is. Alleen al de titel
Zoon des mensen wijst op iets
anders dan Heer.
De Heer wordt nooit als Zoon
des mensen genoemd bij het
lichaam van Christus. Altijd in
verband met Israël om Zijn
aardse koninkrijk te vestigen.
Als Hij aanwezig is op aarde,
zoals in de dagen van Noach,
dan zullen er 2 op de akker
zijn, de één zal meegenomen
en de ander (achter)gelaten
worden. Het ‘meenemen’ is
dan in het gericht omkomen.
Net als ‘allen’ bij Noach door
het water ‘weggenomen’ zijn.
Degenen die (achter)gelaten
worden, zullen het koninkrijk
van de hemelen binnengaan
en in het land Israël blijven.
Vergelijk hierbij Mattheüs 13;
de gelijkenissen van de dolik
(onkruid) en visnet.
Het onkruid (de kinderen van
de boze), de slechte vissen;
de boodschappers zullen ze
verzamelen (meenemen!) en
in het vuur werpen.

Vervolgens zullen wíj, de 
levenden die overblijven, 
gelijktijdig samen met hen 
weggerukt worden in wolken, 
tot een ontmoeting met de 
Heer in de lucht. 
En zo zullen wij altijd samen 
met de Heer zijn.
   1 Thessalonicenzen 4:17

Het woord ontmoeting heeft
geleid tot verwarring, omdat 
men tekstverbanden verwart.
In die tijd van het Romeinse 
rijk werd een generaal die 
een grote overwinning had
behaald feestelijk binnenge-
haald in de stad. De mensen 
liepen dan uit tot ontmoeting
met hem. 
Dit idee hadden luisteraars in
die dagen als men dit woord 
ontmoeting hoorde. In twee
teksten komt dat naar voren.
Wij lezen het in een gelijkenis:
5 wijze + 5 dwaze maagden in
Mattheüs 25:6. Daar klinkt de
roep bij middernacht: ‘Zie! De 
bruidegom! Ga uit, tot de
ontmoeting met Hem!’ En de
wijze met olie gaan uit, en zij 
komen in de bruiloftszaal.
De 2^e vindplaats gaat over de
apostel Paulus in Rome:  
‘Vandaar, de broeders, die 
hoorden over ons, kwamen 
tot ontmoeting met ons …’
Handelingen 28:15.
Dit alles legt men vervolgens 
ook over onze dagtekst. 
Paulus zegt echter iets anders.
Wij worden weggerukt stelt
ons iets heel anders voor ogen.
Hier is het de Heer die uitgaat
om ons binnen te halen! Hij 
daalt af en grist ons snel weg.
Het is wel ontmoeting, maar 
wel precies andersom dan de
beide genoemde teksten. 

zeggend: “Dit is het bloed
van het verbond dat God
voor jullie verordend heeft”
        Hebreeën 9:20

Het bloed van stieren en
bokken was door God niet
gewild. Toch moesten er
dieren geslacht worden,
daarbij werd de keel door-
gesneden. Bloed vloeide
dan snel weg en het dier
leed niet. Het bloed was in
de tijd vóór Jezus Christus
op aarde kwam, een type
van Zijn bloed dat bij Zijn
kruisdood vergoten werd.
Dat kwam echter ná Zijn
sterven eruit door de spits
van de lans die in Zijn zij
gestoken werd. Bloed en
water kwam. Dat toonde
dat Hij erg geleden had; Zijn
Vader leed met Hem mee.
Het oude verbond sprak van
de Christus Die zou komen;
het nieuwe is vervulling. De
Heer zei bij de beker ná
de maaltijd: deze beker is
het nieuwe verbond in Mijn
bloed. De maaltijd was nog
een viering van het oude
verbond. Ná de maaltijd
met Hem was het nieuwe
aan de orde.   

Vanwege dit is ook het eerste 
niet zonder bloed gewijd.
Want toen ieder gebod 
overeenkomstig de wet door 
Mozes gesproken was tot heel 
het volk, nam hij het bloed 
van de kalveren en van de 
geitenbokken met water, 
scharlaken wol en hysop, 
besprenkelde zowel de 
boekrol zelf als heel het volk
       Hebreeën 9:18,19

Alles werd met het bloed bij
aanvang van de eredienst 
besprenkeld. Daarmee was
heel het volk, en zelfs heel 
de boekrol gereinigd. De rite 
is in Exodus 24 beschreven. 
Het water symboliseerde de
geest van God; scharlaken is
een dieprode kleur en wijst 
enerzijds op koningschap op
aarde. Anderzijds is daar de
vergelijking met zonde zoals
Jesaja 1:18 dat vermeldt. 
Hysop was een plantje waar-
van een bundel diende om
het bloed en water toe te 
passen, zie Exodus 12:22.
Zo was Israël beschermd als
de verderfboodschapper in 
de nacht passeerde. U en ik,
ook wij zijn gereinigd van de
zonde(n) door het kostbare
bloed van Christus. God is
het, die ons zelfs daardoor
rechtvaardig verklaart. 

Vanwege dit is ook het eerste 
niet zonder bloed gewijd.
Want toen ieder gebod 
overeenkomstig de wet door 
Mozes gesproken was tot heel 
het volk, nam hij het bloed 
van de kalveren en van de 
geitenbokken met water, 
scharlaken wol en hyssop, 
besprenkelde zowel de 
boekrol zelf als heel het volk
       Hebreeën 9:18,19

Steeds moest er bloed aan 
te pas komen. Zowel bij het
eerste als het tweede, door
God ingestelde verbond.
De verwijzing naar het zo
waardevolle, kostbare bloed
van Christus moest er zijn. 
De kalveren, geitenbokken;
beiden spraken van Hem. 
Het water typeert zowel het
woord als de geest van God.
De reinigende werking ervan
was uiterlijk aan het vlees,
maar sprak van de reinigende
werking van de geest in het
hart. Zolang echter het oude
nog gold, was de reiniging bij
het wasvat aan het vlees aan
de orde. Omdat Israël in het 
vlees Johannes, de Heer Jezus
en Petrus hoorde, moest er 
nog in water gedoopt worden. 
Hoewel het nieuwe verbond 
al gold na de opstanding van
Christus. Daar is nadrukkelijk 
de geest van God werkzaam;
profetieën in Joël, Jesaja, 
Jeremia, Ezechiël (o.a.) spreken
van Gods geest die krachtig zal
werken in de zonen van Israël.