Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Want aan Abraham beloofde 
God – daar Hij níemand groter 
had bij te zweren, heeft Hij 
bij Zichzelf gezworen
            Hebreeën 6:13

God beloofde aan Abram rijke 
zegen en dat zijn nageslacht 
tot zegen zal zijn. Dat zwoer 
God met een eed, bij Zichzelf,
hoger kon niet. De beloften 
aan Israël zijn net zo vast, en
de gelovigen zouden daarop 
rekenen. Zo’n verwachting is 
heel krachtig en geeft ook de
kracht tot toeleven naar die 
grote toekomst: de Messias 
Jezus zál aanwezig zijn; Hij
zál Zijn voeten op de Olijfberg 
zetten. Tenach, de profeten 
zijn er vol van. Ook Johannes 
sprak van Hem als voorloper.
De Heer Zelf sprak ervan als 
de grote Kenner van Tenach. 
Hij sprak wat Zijn Vader Hem 
te spreken gaf. 
In Zijn toespraken benoemt 
Hij met nadruk wat aan het 
einde van deze boze eon zal
gebeuren; Mattheüs 24, ook
Lukas 17:20-37 en 21:5-36; 
lees ze en zie wat aan Israël 
gezegd wordt. Onze troost
is wat beloofd is over Zijn 
aanwezigheid in de lucht,
we kijken uit naar die dag!  

opdat jullie niet loom worden,
maar navolgers van hen die 
door geloof en geduld de
beloften als lotdeel bezitten
         Hebreeën 6:12

De gelovigen uit Israël, ook
zij konden loom worden. Zij
zijn dan net als velen die in
de wildernis op reis vielen.
Ongeloof lag op de loer en
de schrijver spoort hen aan.
Omstandigheden zijn zo; en
vaak kun je daar niets aan
veranderen. Je zou er snel
door ontmoedigd kunnen
raken. Kijk naar de beloften
van God! Kijk naar hen, die
navolgers zijn, die wandelen
door geloof en geduld. Dat
kunnen zij niet uit zichzelf;
door de geest van God kan
de navolger zó leven, met
vreugde. De verwachting is
heerlijkheid; voor Israël, de
Hebreeën, was dat en zal
dat een aards koninkrijk zijn.
Voor ons, gelovigen die de
apostel Paulus navolgen, het
^ophemels koninkrijk.   

Wij begeren echter dat elk van
jullie dezelfde ijver betoont om
de volkomen zekerheid van de
verwachting te hebben tot de
voltooiing
          Hebreeën 6:11

De verwachting was voor de
gelovigen uit Israël het aardse
koninkrijk van Messias Jezus.
De schrijver spoort hen aan in
dezelfde ijver door te gaan, als
in het begin. Toen kwam er een
grote beweging op gang, veel
Israëlieten geloofden in Jezus
als Redder, hun denken was in
Zijn richting gezet. Zij lieten zich
in water dopen tot vergeving
van zonden en heilige geest te
ontvangen. Duizenden werden
veranderd door de bediening
van de twaalf apostelen van
de besnijdenis. Degenen die
in de kracht van heilige geest
leefden, putten ook kracht uit
de verwachting die de profeten
en de Heer Zelf gezegd hadden.

Want júllie zijn onze heerlijkheid
en vreugde
    1 Thessalonicenzen 2:20

Wat een diepe geestelijke band
spreekt hier uit! Paulus droeg
ze biddend op zijn hart; hij was
oprecht in zijn verlangen naar
deze mede-gelovigen in Christus
Jezus. Bij het erepodium zal hij
versteld staan als hij ziet hoe
veel daar zijn, als gevolg van
zijn rijke brieven. Toch zal hij
de eerste zijn om aan te geven
dat het alles in Gods genade
was gedaan. In 1 Timotheüs 1
spreekt hij van overweldigende
genade van Christus Jezus. In
diep besef, dat hij zelf eerste
van alle zondaren was.
De Heer gebruikte hem zeer
krachtig en nog steeds zijn de
brieven buitengewoon rijk en
machtig. Vader, dank U wel.

Want wie is onze verwachting,
of vreugde, of erekrans? Of
zijn ook jullie dat juist niet,
vóór onze Heer Jezus in Zijn
aanwezigheid?
  1 Thessalonicenzen 2:19

Paulus kijkt uit, verwachting
van heerlijkheid. In hoofdstuk
1 eindigde hij met uitzicht op
de Heer Jezus, Die ons bergt
uit de komende en nu zeer
nabije verontwaardiging van
God. De aanwezigheid van de
Heer Jezus zal groots, heerlijk
en genadevol zijn. Voor ons
is dat in de lucht; daarna zijn
wij bij Hem.
De apostel ziet al voor zich,
dat onder meer de heiligen
in Thessaloniki zijn vreugde
en erekrans zullen zijn. Ook
wij zullen dan vóór de Heer
Jezus bij het erepodium zijn,
in Zijn aanwezigheid.