Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Noch is Hij door bloed van
geitenbokken en kalveren,
maar door Zijn eigen bloed
eens voor altijd binnenge-
komen in de heilige plaatsen,
eonische verlossing vindend
          Hebreeën 9:12

Volgens de Thora moest de
hogepriester met bloed van
dieren (Lev.16:15; Num.19:9)
ingaan in de heilige plaatsen.
Dat waren de aardse; de Heer
Jezus Christus ging door Zijn
eigen bloed in de ^ophemelse
binnen in de heilige plaatsen.
Hij kwam in het allerheiligste;
in de tegenwoordigheid van
de Vader zelf. En daar vond
Hij eonische verlossing. Let op
de tegenstelling: kortdurende
inzettingen onder het oude
verbond. Het bloed van dieren
zorgde voor Israël voor slechts
één jaar verlossing.
Christus’ kostbare bloed echter,
zorgt voor langdurige, eonische
verlossing voor al de heiligen
en gelovigen.
Dat bloed, dat spreekt van Zijn
diepe lijden, waarbij Zijn Vader
meeleed, is natuurlijk ook ná
de eonen effectief.
De maximale uitwerking is
dan: alle schepselen gered,
verzoend met God!

Christus echter is gearriveerd
als Hogepriester van de op het
punt staande goede dingen
door de grotere en volmaakter
tabernakel, niet met handen
gemaakt, dat is, niet van deze
schepping
             Hebreeën 9:11

De tabernakel die groter en
volmaakter is, is de ^ophemelse.
Mozes had daarvan contouren
gezien en kreeg opdracht om
de aardse naar dat voorbeeld
te maken. Opmerkelijk is het:
niet van deze schepping
Die tabernakel hoort dus niet
bij deze oude, maar kennelijk
bij de nieuwe schepping. Dat
verkondigt geestelijke waar-
heden (niet met handen
gemaakt), Gods heerlijkheid.
Zo brengt Hebreeën oude én
nieuwe waarheid. Zo werd de
gelovige Israëliet liefdevol en
stapsgewijs meegenomen.  
Waarheen? Naar wat Paulus
in zijn brieven onthulde van
zijn Heer Christus Jezus!

Christus echter is gearriveerd
als Hogepriester van de op het
punt staande goede dingen
door de grotere en volmaakter
tabernakel, niet met handen
gemaakt, dat is, niet van deze
schepping
             Hebreeën 9:11

Ook hier verwijst Hebreeën
naar wat beter is. De grotere
en meer volkomen tabernakel
wijst op de hemelse ‘dingen’.
De ^ophemelsen dienen God
(8:5); maar het reinigende
bloed van Christus ontbrak.
Daarom zegt Hebreeën, dat
Christus in Zijn levendmaking
de hemelen doorging met Zijn
bloed. De tabernakel die hier
genoemd wordt, is niet met
handen gemaakt. Dat is dus
geen mensenwerk. Zoals we
mogen weten, is dat bij Israël
het nieuwe verbond, waar de
Heer zegt dat HIJ alles doet.
We zouden beseffen, dat we
Paulus mogen navolgen. In
zijn evangelie van zuivere,
onaangetaste genade van de
God, zouden mensenhanden
Zijn werk niet hinderen.
Christus Jezus is het, Die ons
kracht geeft tot wat nodig is!

Want dit zeggen wij jullie
in een woord van de Heer,
dat wíj, de levenden die
overblijven tot de
aanwezigheid van de Heer,
in geen geval uitgaan vóór
hen die te ruste zijn gelegd
  1 Thessalonicenzen 4:15

‘Wij’: Paulus en Silvanus en
Timotheüs (1:1). En ‘jullie’
zijn de Thessalonicenzen.
Een woord van de Heer; niet
iets uit Tenach, want dan zou
je lezen: het is geschreven.
Dus komt hier iets nieuws.
Met zo’n inleiding kan ook
geen conclusie op basis van
bekende woorden volgen.
Zijn aanwezigheid, dat klonk
in 2:19 en 3:13.
Zij hadden ook onderwijs uit
-in elk geval- Daniël gekregen.
Het was bekend, dat gelovig
Israël, voor zover in leven,
het koninkrijk ingaat zodra
de Koning aanwezig is. Pas
75 dagen later staan dan de
rechtvaardigen, op.
Volgorde: eerst de levenden
en dan de opgestane doden.
Het woord van de Heer zegt:
de levenden gaan niet voor
de doden uit. En ‘uitgaan’;
wat zou dat betekenen?
Wij zien vol verwachting
uit naar Christus Jezus!

Want indien wij geloven dat 
Jezus stierf en opstond, zo 
ook zal God hen die te ruste 
zijn gelegd, door Jezus samen 
met Hem mee voeren
   1 Thessalonicenzen 4:14

Antwoord op vragen die de 
Thessalonicenzen hadden,
komt. In 1:10; 2:19 en 3:13
van deze brief kon gedacht 
worden aan vervulling van 
de profetieën, dat de Heer
Zijn voeten op de Olijfberg 
zet. Zijn aanwezigheid zal 
daar zeker zijn. Toch was al
een verschil op te merken,
als men Daniël goed kent.
Paulus had die profeet ook
met hen besproken. 
De Zoon van God zal hen 
‘bergen uit het komen van
de verontwaardiging’ (1:10).
Daniël zei echter, dat Israël
door grote verdrukking heen
zou moeten gaan. En dat pas
na 1335 dagen opstanding 
zal zijn. Paulus schrijft hen,
dat de overledenen door 
Jezus samen met Hem mee
gevoerd zullen worden.
Waarom dat ‘meevoeren’ in
de opstanding? Zij worden 
toch opgewekt en zijn dan al
in het beloofde koninkrijk?
De oplettende lezer zal nu 
extra aandacht hebben voor
wat Paulus precies schrijft.