Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

En dit is nog veel 
duidelijker, als in de 
gelijkenis van Melchizedek 
een andersoortige Priester 
opstaat
          Hebreeën 7:15

Dit is de geestelijke lijn die 
getrokken wordt. 
In de gelijkenis van wijst op
overeenkomst, terwijl ook
een verschil blijkt. 
Melchizedek was voorloper;
de Heer ‘stamt’ volgens de 
lijn in geestelijk opzicht ‘af’
van hem. Zo is te zien, dat de
Schrift bewust niets zegt over
Melchizedeks afstamming. 
Het andersoortige laat zien,
dat dit Priester-zijn van de
Heer Jezus Christus zeker
van andere orde is dan wat
de Israëliet kende. 
We zien hoe uitgebreid de
schrijver de gelovige zonen 
van Israël meeneemt, wijst
op wat Gods geest ermee 
wil zeggen. 

Want vooraf is duidelijk, dat
uit Juda onze Heer is opgegaan,
van welke stam Mozes níets
over priesters gesproken heeft.
         Hebreeën 7:14

Het woord opgaan wordt ook
voor de zon gebruikt.
Een vergelijking, die alles zegt
over de Schepper en Maker van
de zon. De zon is op zich een
prachtig type van God, van de
Christus. De opgaande Zon is
Christus zelf, uit de stam van
Juda. Inzake die stam werd wel
over koningschap, niet over het
priesterschap gesproken.
Dit deel uit deze brief fundeert
voor de zonen van Israël Zijn
unieke positie. Zij verwachtten
terecht een Koning als David in
de komende Messias. Maar Hij
blijkt zoveel groter en beter te
zijn, in een andere ordening die
niet vleselijk, maar geestelijk is
Daarin speelt geboorte in de
huidige schepping alleen een
rol omdat Hij Mens moest zijn.
Zijn opstanding uit de dood is
essentieel voor de komst van
de nieuwe schepping.
Zij zouden op Hem zien, de
Messias Jezus, Die met eer
en heerlijkheid gekroond is.
De gelovige Israëliet werd
tijdens Handelingen door deze
brief meegenomen naar de
grote heerlijkheid van Hem in
Paulus’ brieven.     

behoort tot een andere stam,
waarvan niemand zich tot
het altaar begeven heeft.
    Hebreeën 7:13b

De Heer kwam uit Juda, in
Mattheüs 1, Lukas 3 meldt
de Schrift wat Zijn afkomst is.
Daaruit blijkt duidelijk, dat de
Heer volgens het vlees uit
Davids familie komt (Rom.1:3;
2Tim.2:8).
Van Juda kon nooit gezegd,
dat het priesterschap in die
stam thuishoorde. De stam
Levi was door Jahweh daar-
voor aangewezen.
In Numeri 3:39; 4:47; 8:17
wordt iets gezegd over de
Levieten. Tussen hun 30^e en
50^e zouden zij dienstwerk in
de tabernakel en tempel
doen. Later werd dit door
koning David veranderd in
20-50 jaar.
Maar uit de stam van Juda
mocht niemand naderen tot
het (reukoffer)altaar.
De Levieten wel. Daarom kon
zelfs de Heer Jezus niet in de
de heilige plaatsen van de
tempel komen, Hij kwam wel
op het tempelterrein, voorhof,
gewijde plaats, rondom de
tempel.

Want Hij van Wie deze dingen
gezegd worden           
            Hebreeën 7:13a

De brief spreekt van Christus.
Wij zouden, net als waartoe de
gelovigen uit Israël opgeroep-
en werden, geestelijk gericht
blijven op Hem Die uitermate
hoog verhoogd is.
Vanaf 1:1 is dat aan de orde; Hij
is de Zoon van God, hoger dan
wie ook. Gelovigen uit Israël in
die dagen werden zo gericht op
de heerlijkheid die Christus nu
heeft. Vanaf die positie heeft Hij
de heerlijkheid van het evangelie
van Paulus gegeven.
De verbinding daarmee konden
de gelovigen uit Israël wellicht
gaan zien. Ook bij hen bleef het
een uitroeping; relatief weinigen
gingen met Paulus’ evangelie
mee en werden zo toegevoegd
aan het lichaam van Christus.
Zij verlieten zo de gemeente die
het aardse koninkrijk binnen zou
en zal gaan. Bij deze groep horen
ook de 7 ekklesia’s uit Openbaring
2 en 3. Gezien de inhoud van de
boodschappen aan hen, is het
absoluut onmogelijk dat toe te
passen op ons als de leden van
Zijn lichaam.

Want Hij van Wie deze dingen
gezegd worden
           Hebreeën 7:13a

De schrijver spreekt inmiddels
al sinds 1:13 over Christus als
de Hogepriester en Koning in
de orde van Melchizedek, daar
citeert hij Psalm 110, waar het
over deze opmerkelijke figuur
uit Genesis 14 gaat. Maar ook
in 2:17, waar dan uitdrukkelijk
het hogepriesterschap van de
Heer Jezus benoemd wordt.
In 3:1 noemt hij de ^ophemelse
roeping, de verwijzing naar
wat Paulus in Efeziërs bekend
maakt. Want zelfs in Romeinen
gebruikt de apostel deze term
nog niet. Voor de gelovigen uit
Israël die het aardse koninkrijk
verwachtten, was dit minstens
een sterke aanwijzing. En pas
in 4:14 weer Hogepriester, met
erbij de opmerking, dat Hij de
hemelen is doorgegaan.
Conclusie kan dan zijn, dat Hij
in het op-hemelse bereik kwam.