Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Want dit zeggen wij jullie
in een woord van de Heer,
dat wíj, de levenden die
overblijven tot de
aanwezigheid van de Heer,
in geen geval uitgaan vóór
hen die te ruste zijn gelegd
  1 Thessalonicenzen 4:15

‘Wij’: Paulus en Silvanus en
Timotheüs (1:1). En ‘jullie’
zijn de Thessalonicenzen.
Een woord van de Heer; niet
iets uit Tenach, want dan zou
je lezen: het is geschreven.
Dus komt hier iets nieuws.
Met zo’n inleiding kan ook
geen conclusie op basis van
bekende woorden volgen.
Zijn aanwezigheid, dat klonk
in 2:19 en 3:13.
Zij hadden ook onderwijs uit
-in elk geval- Daniël gekregen.
Het was bekend, dat gelovig
Israël, voor zover in leven,
het koninkrijk ingaat zodra
de Koning aanwezig is. Pas
75 dagen later staan dan de
rechtvaardigen, op.
Volgorde: eerst de levenden
en dan de opgestane doden.
Het woord van de Heer zegt:
de levenden gaan niet voor
de doden uit. En ‘uitgaan’;
wat zou dat betekenen?
Wij zien vol verwachting
uit naar Christus Jezus!

Want indien wij geloven dat 
Jezus stierf en opstond, zo 
ook zal God hen die te ruste 
zijn gelegd, door Jezus samen 
met Hem mee voeren
   1 Thessalonicenzen 4:14

Antwoord op vragen die de 
Thessalonicenzen hadden,
komt. In 1:10; 2:19 en 3:13
van deze brief kon gedacht 
worden aan vervulling van 
de profetieën, dat de Heer
Zijn voeten op de Olijfberg 
zet. Zijn aanwezigheid zal 
daar zeker zijn. Toch was al
een verschil op te merken,
als men Daniël goed kent.
Paulus had die profeet ook
met hen besproken. 
De Zoon van God zal hen 
‘bergen uit het komen van
de verontwaardiging’ (1:10).
Daniël zei echter, dat Israël
door grote verdrukking heen
zou moeten gaan. En dat pas
na 1335 dagen opstanding 
zal zijn. Paulus schrijft hen,
dat de overledenen door 
Jezus samen met Hem mee
gevoerd zullen worden.
Waarom dat ‘meevoeren’ in
de opstanding? Zij worden 
toch opgewekt en zijn dan al
in het beloofde koninkrijk?
De oplettende lezer zal nu 
extra aandacht hebben voor
wat Paulus precies schrijft.  

Christus echter is gearriveerd 
als Hogepriester van de op het 
punt staande goede dingen 
door de grotere en volmaakter
tabernakel, niet met handen 
gemaakt, dat is, niet van deze 
schepping
             Hebreeën 9:11

In 9:10 klonk ‘tot aan de era 
van herstel’. Davids vervallen 
hut zou opgericht worden. Die 
voorzegging is in veel profetie 
gegeven. Het zijn ‘de beloften
van de vaderen’; de Heer was
gekomen om die te bevestigen,
Romeinen 15:8.
De tijd van herstel zou komen. 
Hebreeën noemt de Christus 
uitvoerig als Hogepriester naar 
de orde van Melchizedek. 
Dat is de positie als Middelaar 
in het nieuwe verbond voor 
Zijn volk Israël. Als Hij komt en 
Zijn gezegende voeten op de 
Olijfberg zet, treedt het pas
in werking. Hij gaf Zich eerst
over in de dood in de wil van
Zijn Vader: ‘deze drinkbeker is 
het nieuwe verbond in Mijn 
bloed’, Luk.22:20; 1Kor.11:25.
Dit waren toen onder meer
‘de op het punt staande goede
dingen’. In Handelingen wordt
duidelijk: Christus’ koninkrijk 
wordt uitgesteld. Israël wees 
steeds het getuigenis van de 
heilige geest af. Wij leven nu 
in de dagen, dat Israël deels in
het land dat hen beloofd was,
is teruggekeerd. Ja, de tijd van
geestelijk herstel van Israël is
nabij gekomen! 

alleen in voedsel en dranken 
en onderscheiden dopen, en 
voorschriften van het vlees 
die op hen liggen tot aan de 
era van herstel
         Hebreeën 9:10

Het begrip dopen, dat hier is
gebruikt, Grieks: baptismos, 
betekent onderdompelen.
Voor Israël bekend; wassingen, 
wasvat van koper.
Priesters moesten zich bij de 
dienst eerst reinigen. Dat had 
met het vlees te maken, net 
als de voorschriften over het
voedsel en wat te drinken. 
Het mikvéh was en is binnen 
het Jodendom het bad waar
men zich onderdompelde. 
Johannes kwam en doopte 
de Israëlieten in de Jordaan. 
Zij werden zo bij de groep 
gevoegd, van hen die zich op 
zijn prediking bekeerden.
In Handelingen 2 zijn 3000
bekeerde Israëlieten gedoopt. 
Hun zonden werden vergeven
en de heilige geest kwam op 
hen. Waterdoop was een  
voorwaarde om het aardse 
koninkrijk binnen te gaan. 
Dat speelde nog een rol in 
verband met het koninkrijk. 
In Paulus’ evangelie staan 
kruis en opstanding centraal.
Paulus noemt wel ‘dopen’ 
maar dan gaat het niet om 
water. Het vlees, afgesneden
door Christus’ kruisdood, 
speelt geen enkele rol meer.
Vandaar dat de waterdoop 
in deze tijd niet langer van 
toepassing is. 
Het is de wijsheid van God; 
nu is al wat wij in Christus 
aan zegen ontvangen, alleen
geestelijk. In Christus speelt
het vlees geen rol meer, wij
vertrouwen op en leven uit
Zijn kracht.  

alleen in voedsel en dranken 
en onderscheiden dopen, en 
voorschriften van het vlees 
die op hen liggen tot aan de 
era van herstel
         Hebreeën 9:10

De inzettingen onder het oude
verbond hadden met het vlees
te maken. Wat wel of niet te 
eten en/of te drinken; het was
in de Thora voorgeschreven.
De diverse wassingen waren 
in de dienst bij de tabernakel 
en tempel voorgeschreven. 
Alleen was dit de reiniging die 
aan de buitenkant, het vlees, 
gebeurde. Het was een type 
van de ware reiniging door 
Gods geest, inwendig, hart 
en geest. 
Het is de volle uitwerking 
van het kruis. Het woord van 
God reinigt ons.
In ons bestaan weten wij ons 
als gelovigen verzegeld met 
de geest van de belofte, de
heilige. Wat een rijkdom!