Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Zo heeft ook Christus Zichzelf 
niet verheerlijkt hogepriester 
te worden, maar Hij Die tegen 
Hem gesproken heeft:
   Hebreeën 5:5

Net als de hogepriesters in 
Israël stelde de Heer Jezus niet 
Zichzelf als Hogepriester aan. 
Ook Hij is daartoe geroepen. 
Bijzonder, Hij is in alles uniek. 
De orde liep van Aäron af en 
ten tijde van de Heer was 
Kajafas dat. De hogepriester
zei dat het beter was dat één 
zou sterven ten behoeve van 
het volk. Men wilde Hem ter
dood (laten) brengen omdat 
Zijn ‘aanhang’ bij het volk in 
de ogen van het Sanhedrin te 
groot werd. Zijn woorden zijn
geest en leven; en in de tekst
gaat het erom dat tot Hem is
gesproken, wat een zeer groot
allesbeslissend gevolg had.

En niemand neemt voor zich-
zelf die eer, maar wordt 
geroepen door God, zoals 
immers ook Aäron
              Hebreeën 5:4

Het hogepriester zijn in Israël
was geen keuze; God riep.
Hij koos Aäron uit Levi, om de 
eerste hogepriester in Israël 
te zijn en zo Gods woorden 
uit te dragen in onderricht en 
in de vele gebruiken/offers die 
God ingesteld had. 
Een belangrijke, leidinggevende
functie. Priesters moesten zich
onderschikken aan hem. En op
zijn beurt onderschikte hij aan
Elohim, aan Jahweh (Ik ben). 
En zo zou ook dat principe van 
onderschikken doorwerken in 
het volk. Ook de profeten en 
later ook de koningen zouden 
hun functie vervullen, gericht 
op het onderschikken van heel
Israël.

en vanwege dat moet hij, 
zoals voor het volk zo ook 
voor zichzelf, offers brengen 
voor zonden
        Hebreeën 5:3

De hogepriester in Israël was
net zo mens als al de anderen.
Daarom moest hij ook voor de
eigen begane zonden offers
brengen. Dat was bescherming
tegen de gevolgen die ze anders
zouden hebben. De Thora was 
als zodanig ook een bediening
van veroordeling. In Hebreeën 1
werd al even gezegd, dat Hij, de
Zoon, de reiniging van zonden
bewerkt heeft. Dat zou de lezer
(of luisteraar) zich bedenken. 
Al de offers de gebracht waren;
ze waren nodig tot onderricht
over de wegen, methodes van
God. Het principe: zonde voor
zonde moest eerst duidelijk zijn,
en in het complement van de
tijd kwam Hij, Die al de beelden
overbodig maakte.   

net zoals jullie weten hoe wij 
eenieder van jullie, als een 
vader zijn kinderen, aanspreken 
en bemoedigen
    1 Thessalonicenzen 2:11

De medewerkers en Paulus; zij 
wisten hoe zij in genade al de 
gelovigen konden aanspreken.
Dat is letterlijk: langsbij-roepen
en kan vertroostend of anders
terechtwijzend zijn. Ook is dat
een liefdevol aanmoedigen. 
Zo, te midden van de heiligen, 
was hun inzet als waren zij een 
vader voor hen. 
Als ‘afspiegeling’ van de God en 
Vader van Christus. Vader roept 
ons erbij; Zijn genade is genoeg 
in de omstandigheden waar wij 
ons in bevinden.
Wij zijn vaak nog kinderen als 
het om God gaat; Hij, de al-wijze
Vader, Die precies weet wat u, jij
en ik nodig hebben. 

Jullie zijn getuigen, en God, 
hoe goedgunstig en rechtvaardig 
en onberispelijk, barmhartig 
wij geworden waren voor jullie 
die geloven
    1 Thessalonicenzen 2:10

Paulus en zijn medearbeiders;
zij waren onberispelijk. 
Natuurlijk waren zij niet fout-
loos, maar toch onberispelijk. 
Zij waren zo bezig dat er zowel
‘binnen’ als ‘buiten’ niemand 
iets kon zeggen van de manier
waarop zij bezig waren. 
Integriteit, barmhartig zijn; het
lijkt zo eenvoudig, maar vraagt
een nauwgezette wandel. Die  
zou vooral tot eer van Christus
Jezus zijn. Mensen zullen dan 
zien, hoe uiterst gepast Paulus
en medewerkers bezig waren. 
De liefde van Christus drong 
hen om zo bezig te zijn, niet 
eigen eer zoekend, maar alles 
te doen wat naar Zijn wil is in 
deze tijd van overstromende
genade.