Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Want Hij van Wie deze dingen
gezegd worden
           Hebreeën 7:13a

De schrijver spreekt inmiddels
al sinds 1:13 over Christus als
de Hogepriester en Koning in
de orde van Melchizedek, daar
citeert hij Psalm 110, waar het
over deze opmerkelijke figuur
uit Genesis 14 gaat. Maar ook
in 2:17, waar dan uitdrukkelijk
het hogepriesterschap van de
Heer Jezus benoemd wordt.
In 3:1 noemt hij de ^ophemelse
roeping, de verwijzing naar
wat Paulus in Efeziërs bekend
maakt. Want zelfs in Romeinen
gebruikt de apostel deze term
nog niet. Voor de gelovigen uit
Israël die het aardse koninkrijk
verwachtten, was dit minstens
een sterke aanwijzing. En pas
in 4:14 weer Hogepriester, met
erbij de opmerking, dat Hij de
hemelen is doorgegaan.
Conclusie kan dan zijn, dat Hij
in het op-hemelse bereik kwam.

omdat wij nu leven wanneer
júllie vast staan in de Heer
   1 Thessalonicenzen 3:8

De troost die Paulus kreeg in
wat hij hoorde deed hem als
het ware opleven. Wellicht
was hij wat neergedrukt door
wat mogelijk zou spelen te
midden van hen. Zelf was hij
in nood en verdrukking, hij
leed kwaad met het evangelie.
Nu hij hoorde dat zij vast staan
in de Heer, dat hun wandelen
op Hem en Zijn woord gericht
bleef, verheugde hij zich.
Vast staan in Hem; dat is niet
statisch, maar dynamisch.
De geest van God is actief, te
allen tijde de liefde en het licht
van Hem doorgevend (Efeze 5!)
door ons heen. Wij zijn wel in
maar niet van de wereld. Laat
Zijn licht schijnen.  

worden wij daardoor vertroost
over jullie, broeders, in al onze
nood en verdrukking, door jullie
geloof
   1 Thessalonicenzen 3:7

Het wederzijdse geloof is voor
Paulus steeds bemoedigend
geweest. Zoals hij de gelovigen
in Rome graag wilde zien, zie
Romeinen 1:11,12; dat was om
vooral het geestelijke contact,
het geloof te delen. Zoals wij
ook in de geest verbonden zijn
met velen wereldwijd.
Dan ontstaat door contact op
afstand het verlangen om ook
elkaar in de gemeenschap in
en rond het Woord te zien
en te spreken.
Paulus hoorde over geloof,
en echt geloof is dynamisch,
niet statisch, dat standvastig
bleek. Dat was zijn troost, in
gebed deed hij voortdurend
voor deze Thessalonicenzen
voorbede. En dankbaar was
hij tot God, over wat hij van
hen hoorde.
Laten wij zijn voorbeeld van
voorbede en dank volgen!

Bestellen? gorterd@protonmail.com