Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Ook niet opdat Hij Zichzelf
vaak zou brengen, evenals de
hogepriester binnenkomt in
de heiligen van de heiligen, 
jaarlijks, met het bloed van
anderen
    Hebreeën 9:25

De schrijver vergelijkt verder
de aardse situatie met wat in
het ^ophemelse is. Christus is
in het ware heiligdom boven
binnengegaan als Getuige
dat Zijn werk voltooid was,
Zijn eigen bloed gevloeid had.
In tegenstelling was daar de
aardse hogepriester die elk
jaar met bloed van stieren
en bokken kwam; het bloed
van anderen. Het bloed was
het getuigenis van de dood
van het offerdier. Het bloed
van Christus getuigt van Zijn
dood én Zijn lijden.
Zijn werk was éénmalig en
volkomen. Eens voor altijd,
de zonde(n) was (waren) weg.
Wat een evangelie, het gaat
om Zijn dood, Zijn bloed, en
dat was in één keer afdoende
opdat uiteindelijk allen in de
Christus’ heerlijkheid delen.
   

Want Christus is niet binnen-
gekomen in met handen 
gemaakte heilige plaatsen,
tegenbeelden van de 
waarachtige, maar in de 
hemel zelf, om nu openbaar
gemaakt te worden voor het 
aangezicht van God, voor ons
             Hebreeën 9:24

Dit moet iets heel bijzonders 
geweest zijn voor de Heer in
Zijn levendmaking. Wanneer 
Openbaring 4 en 5 meldt, dat
Hij centraal is en vereerd als 
het ware Lam(metje), dan is
er iets voor te stellen bij wat 
Hebreeën hier beschrijft. Hij
is daar, voor het aangezicht
van God, te midden van alle 
hemelse machten waar Hij 
boven geplaatst is. En Hij is
het die opkomt voor Zijn 
heiligen. Hebreeën zegt dat
Hij dat als de Hogepriester 
doet. In Romeinen 8 als de
Pleiter voor Zijn leden, het 
lichaam. In het ^ophemelse is
dus een heiligdom, waarvan
de contouren in de aardse
tabernakel zichtbaar waren.
Het is mogelijk, dat wij als de
leden van Zijn geestelijk
lichaam dat straks te zien 
krijgen, nadat wij weggerukt 
zijn bij de bazuin van God. 
 

Vervolgens zullen wíj, de 
levenden die overblijven, 
gelijktijdig samen met hen 
weggerukt worden in wolken, 
tot een ontmoeting met de 
Heer in de lucht. 
En zo zullen wij altijd samen 
met de Heer zijn.
   1 Thessalonicenzen 4:17

Het woord van het kruis klinkt
in de groep brieven waarin het
geloof voorop staat. Romeinen
6:1-11 maakt duidelijk, dat wij
geestelijk gezien al samen met
Christus zijn. De ware eenheid
is: samen met Hem gekruisigd
(6:6), gestorven (6:7,8), begra-
ven (6:4), opgewekt (6:4), leven
(6:5,8). Deze verbinding is nog
hechter dan in onze dagtekst 
vermeld is. Nu samen met Hem
al verenigd in de geest! Dat zal
altijd zo blijven, voor velen met
onderbreking, want die zijn in 
Christus te ruste gelegd, staan 
op bij de bazuin. 
Het feit, dat wij nog veranderd
zullen worden wat ons lichaam 
betreft, is een aanvullende en 
noodzakelijke ontwikkeling om 
geschikt te zijn voor de komende
bediening boven, samen met
Christus. Die titel wijst op een
nauwere band uit dan Heer. 

Vervolgens zullen wíj, de 
levenden die overblijven, 
gelijktijdig samen met hen 
weggerukt worden in wolken, 
tot een ontmoeting met de 
Heer in de lucht. 
En zo zullen wij altijd samen 
met de Heer zijn.
   1 Thessalonicenzen 4:17

Het slotakkoord van dit vers 
kent diverse visies. 
Wat betekent: samen met de 
Heer zijn? En: altijd?
Houdt dat in, dat wij nu nog 
niet samen met Hem zijn? 
En dat Hij nog ver weg is, in
de hemel, en wij op aarde?
Deze brief was de eerste die
Paulus schreef, waarschijnlijk. 
Kan gezegd worden dat wij 
nu al samen met onze Heer 
zijn? Hoe dan? 
Locatie is hier in de lucht. In
die omstandigheid zouden 
wij nog kunnen leven met 
onze eigen adem, terwijl wij
nog vlees en bloed zijn.
Hier zegt de apostel nog niet 
dat wij veranderd worden, 
een aangepast lichaam zullen
hebben. Waarom is dat zo? 
Hij heeft op dit moment nog 
niet het woord van het kruis
gesproken. In 1 Korinthiërs 1
doet hij dat. De eerste ‘groep’
brieven van verwachting, 1,2
Thessalonicenzen bevatten 
niet dat woord. De tweede:
1,2 Korinthiërs, Romeinen en
Galaten hebben dat woord 
als basis. En met het kruis is
de grote verandering daar. 
Het vlees is meegekruisigd 
en daarmee weggedaan. 
Wij zouden dat dan als dood
zien; samen met de Christus
gekruisigd. En daarna is een 
nieuwe schepping in Christus
aan de orde. Wij kennen zo
elkaar niet langer naar het 
vlees; alleen in Christus.    

Want Christus is niet binnen-
gekomen in met handen 
gemaakte heilige plaatsen,
tegenbeelden van de 
waarachtige, maar in de 
hemel zelf, om nu openbaar
gemaakt te worden voor het 
aangezicht van God, voor ons
             Hebreeën 9:24

Jezus Christus kon niet in de
tempel komen toen Hij als 
Mens op aarde was. Hij was
naar het vlees uit de stam
Juda. Alleen de priesters en
dienaren uit de stam Levi 
mochten in het heilige zijn.
De Heer kwam wel op het
tempelterrein, de voorhof
van de Joden. Nu Hij als de
Opgestane en Verheerlijkte 
aan de rechterhand van de
Vader is, is de afkomst naar
het vlees niet bepalend. 
Zo kon Hij in het ^ophemelse
heiligdom binnengaan en 
dat deed Hij. Hij kon, door 
Zijn eigen bloed te presen-
teren, de voorwerpen in de
de ^ophemelse tabernakel 
reinigen.