Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

niet onze eigen opzameling
verlatend, zoals de gewoonte 
van sommigen is, maar aan-
sprekend, en dat nog zoveel
meer naarmate jullie de dag 
zien naderen
           Hebreeën 10:25

Geeft de schrijver hier een 
hint met: opzameling? Het 
is het woord dat Paulus in 
2Thessalonicenzen 2:1 heeft
genoteerd: episunagogê.
Mogelijk verwijst dat naar 1
Thessalonicenzen 4:16,17.
Dat de schrijver oproept om
elkaar te ontmoeten, mag zo
zijn. Maar hieraan kun je niet
een oproep ontlenen om de
gelovigen nu te verplichten 
zondagse bijeenkomsten bij
te wonen. In deze tijd roept
de Heer Zelf en geeft Hij het
verlangen in het hart om het
woord van God te horen en
er (als het kan) fysiek bij te 
zijn. Bovendien gaat het hier
bij ‘de dag’ om de dag van 
de Heer die voor Israël en de
volkeren aanstaande is, zie
ook 10:37.

En mogen we op elkaar acht
geven tot prikkeling van liefde
en van uitstekende werken
        Hebreeën 10:24

Nu is de drieslag aangegeven,
waar ook Paulus in 1Korinthiërs
en andere brieven van spreekt.
Geloof (:22), verwachting (:23)
en nu liefde (:24). Zo zien we,
dat de schrijver bezig is gelovige
zonen van Israël te wijzen naar
wat Paulus verkondigt. We zien
in 3:1 de ^ophemelse roeping, en
er is gewezen op de verwachting
die zij voor ogen mogen hebben
(6:17-19). De schrijver heeft ook
gewezen op de goddelijke dienst
van de ^ophemelsen (8:5). Daarbij
is opgemerkt, dat de tabernakel
en de daarbij horende dienst naar
het ^ophemelse voorbeeld zou zijn
dat aan Mozes getoond was.
De agapê liefde zou ook voor hen
maatstaf zijn, de geest zou dat in
hen uitwerken. Daarmee ook de
uitstekende werken die horen bij
zo’n verwachting en roeping.
Dat is een heel andere sfeer dan
de rituelen en verplichtingen in
het oude verbond. In Hebreeën
is merkbaar genade aanwezig.
De overstromende rijkdom van
Gods genade is echter bij Paulus
te lezen in Romeinen en Efeziërs.

Paulus zeilt langs diverse plaatsen, o.a.
Cyprus, naar het vaste land, Fenicië, Tyrus.
Wat zeggen deze plaatsen ons? Wat geeft
Ezechiël 28:1-19 aan over de vorst en koning
van Tyrus? De val van satan?
Wat was de vaste overtuiging van Paulus?
Hielden mensen zoals Agabus en andere
broeders en zusters, Paulus af van zijn
gang naar Jeruzalem?
Naluisteren: deel A en deel B
De presentatie kan HIER bekeken en
gedownload worden.

Bij het nakijken van de dagstukjes bleek,
dat op 9 oktober 2026 Hebr.10:21 besproken
had moeten worden. Dat is nu hersteld. Als
u terugscrollt naar 9 oktober kunt u het nalezen.
De dagstukjes Hebreeën van 9,12,13 oktober
zijn daarom elk 1 dag opgeschoven.

We zouden de belijdenis van 
de verwachting onwankelbaar 
vasthouden, want trouw is Hij 
Die belooft.         
Hebreeën 10:23

Verwachting; de Hebreeën
wisten dat de Heer Jezus Zijn
koninkrijk zou oprichten. Het 
bekende Hebreeën 2:5-10 is
het dat heenwijst naar de tijd
dat alles onder Zijn voeten 
gesteld wordt. De bewoonde
aarde zal onderschikkend zijn 
aan Hem. Alleen zagen zij (en 
wij) wél Jezus met eer en met
heerlijkheid omkransd na Zijn
lijden van de dood. 
De belijdenis komt op diverse
plaatsen voor in Hebreeën; in
3:1 gaat het om de Apostel en
Hogepriester van ‘onze’ belij-
denis en in 4:14 om Jezus, de
Zoon van God (zie 1:1-3!), Die
de hemelen door is gegaan.
De Hebreeën zouden al wat 
met Hem verband houdt als 
de belijdenis vasthouden. De
God Die het belooft is trouw!
Die trouw is onwankelbaar; 
de gelovige zonen van Israël 
zouden dat dus onwankelbaar
in geloof vasthouden.