Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

niet in hartstocht van begeerte, 
net als ook de natiën die God 
niet kennen
    1 Thessalonicenzen 4:5

Wanneer men los is van God, 
is losbandigheid niet ver. Dat 
is wat te zien is bij volkeren in
een ver verleden. In de Thora 
waren ook uitgebreide voor-
schriften opgenomen, mede
met het oog op omringende 
volkeren. De ontaarding door
afgoderij (onreinheid van de
geest) leidt tot ontaarding van
de door God ingestelde man-
vrouw relatie (onreinheid van 
het lichaam). Lees Paulus, in  
Romeinen 1:18-32. Dat was 
óók het geval bij volkeren in
Kanaän, die door Israël ‘met 
de ban geslagen’ moesten. 
Hun zeer afwijkend gedrag,
ongeremde hartstochten in
begeerten uitleven, kon voor
Israël aanstekelijk zijn. Met 
dit in het achterhoofd zal de
apostel Paulus, door heilige 
geest geleid – dit geschreven 
hebben. Het was ook in zijn 
dagen aan de hand, wij zien 
het nu ook weer. 
Het laat zien, dat de Schrift 
niet ‘cultuurgebonden’ is. 
Gods woord toont, hoe Hij 
eenduidig en consequent, in
alle delen over deze dingen
spreekt. 

 

Want indien die eerste 
onberispelijk was, was
voor een tweede geen 
plaats gezocht 
          Hebreeën 8:7

Aan alle kanten toont de
Hebreeënschrijver aan dat
het oude verbond op zijn 
minst ontoereikend was. In
Jeremia, vele jaren voor de
Christus, werd het nieuwe
verbond aangekondigd. 
Israël hield zich in alles niet 
aan de Thora. 
Dat was de oorzaak dat God 
in Zijn woord het werk van 
Zijn geest aankondigde.
De zonen van Israël, in hun
vlees, waren niet bij machte 
de voorschriften van de Thora
in acht te nemen. Dat was in
de Thora (Deuteronomium) 
al aangegeven. God voorzag 
zo in een grote demonstratie 
van het onvermogen van het 
vlees om iets goeds voor Hem 
te bewerken. 
Voor Israël duurt die les lang; 
en nog blijken zij die niet te 
hebben geleerd.
Ook bij gelovigen duurt het 
soms heel lang voor zij écht 
erkennen met het hart, dat 
zij uit zichzelf niets kunnen 
wat God welgevallig is. God 
zet daartoe, in Zijn genade, 
lijden en verdrukkingen in. 
Opdat de (gelovige) mens zal
erkennen, dat alles van God 
door Zijn geest moet komen. 

Thans echter heeft Hij deel 
gekregen aan een voortreffe-
lijker bediening, zo veel Hij 
ook van een beter verbond 
Middelaar is, dat op betere 
beloften onder een wet is 
geplaatst
        Hebreeën 8:6

Opnieuw ‘beter’; een beter 
verbond en betere beloften.
Onder het nieuwe verbond 
was beloofd, dat God Zelf 
door Zijn geest alles bewerkt. 
Het ‘Ik zal’ klinkt luid, en ook
heel duidelijk in Jeremia 31.
Ik zal … een nieuw verbond
sluiten; Ik zal … Mijn Thora in
hun binnenste geven; Ik zal
die in hun hart schrijven;
Ik zal hun tot God zijn; Ik zal
hun ongerechtigheid vergeven;
Ik zal hun zonden niet meer
gedenken. 
Zo hangt het niet langer van 
het werk en gedrag van het 
volk af, maar van Jahweh hun
Elohim. HIJ zal het doen!
Christus is Middelaar van dit 
nieuwe verbond. 
De bediening ervan is voor-
treffelijker dan het oude
verbond, waarvan Mozes de 
middelaar was. 

   

die, door model en schaduw 
de goddelijke dienst van de 
^ophemelsen uitvoeren, zoals 
Mozes in kennis gesteld is 
toen hij op het punt stond 
de tent te voltooien. 
Want zie, Hij verklaart:
‘Jij zal alles maken naar het 
voorbeeld dat jou getoond 
is op de berg’
          Hebreeën 8:5

Ook in hoofdstuk 9 wordt nog 
over de goddelijke dienst van 
de ^ophemelsen gesproken. Dan
kan een en ander nog verder 
aan de orde komen. 
In ieder geval zal in Hebreeën 
over het bloed van Christus 
gezegd worden, dat het beter
dan het bloed van Abel spreekt.
We zagen gisteren hoe Abels 
bloed verwondering opgewekt 
moet hebben bij ^ophemelsen.
Dat was voor hen iets nieuws,
terwijl het Lam, en, zo mogen
wij geloven uit 1 Petrus 1:19,20,
ook het bloed van dat Lam, al
tevoren gekend was, vóór de
nederwerping van de wereld.
Dat heeft alles te maken met
de zonde, die door de satan
(Gods schepsel) in de wereld 
(kosmos: systeem) kwam. Bij 
de Vader en de Zoon was dat
bloed al tevoren gekend. Het
herstel was in het voornemen
van God al bekend vóórdat de
zonde de lelijke kop opstak!
En in de eerste eon betrof dat 
alleen de geestenwereld. Toen
bestond vermoedelijk al een 
goddelijke dienst zoals die in
onze dagtekst genoemd wordt.
In die dienst ontbrak wat het 
belangrijkste is: Christus’ bloed.

die, door model en schaduw 
de goddelijke dienst van de 
^ophemelsen uitvoeren, zoals 
Mozes in kennis gesteld is 
toen hij op het punt stond 
de tent te voltooien. 
Want zie, Hij verklaart:
‘Jij zal alles maken naar het 
voorbeeld dat jou getoond 
is op de berg’
          Hebreeën 8:5

De ^ophemelsen keken ook in
verbazing toe hoe het bij Kaïn
en Abel erg mis ging. Zonde
van hun ouders werkte in hen
door. Kaïn was jaloers; één
van de werken van het vlees.
Hij sloeg zijn broer Abel dood,  
bloed vloeide. Ook dat was 
voor de ^ophemelsen nieuw. 
Mensen bleken ook bloed in
zich te hebben.
In de dienst van de tabernakel
vloeide elke dag bloed. Op Jom
Kipoer, grote ‘verzoen’dag,
vloeide dat ook, het moest
zelfs in het heilige van de
heiligen eens per jaar door de
hogepriester gebracht worden.
Dit was type of uitbeelding van
Christus.
Zijn dood aan het kruis is dé
grote tentoonspreiding van 
Gods kracht, macht, liefde.
Ook voor de ^ophemelsen was
dat iets onbegrijpelijks.
Dat God Zijn Zoon daarna 
uit de doden opwekte, wekte 
ook verbazing in de wereld 
van de geesten. Hij ging, in de 
dag van Zijn opstanding, naar 
de Vader. Die opstijging, met 
Zijn bloed, was opnieuw een 
demonstratie voor de hemelse
machten, krachten, van wat de
Vader en de Zoon bewerkten. 
De hemelse zonen van God, 
zij zullen gejuicht hebben, net
als ooit bij de schepping van 
de hemelen en de aarde. 
Wonderlijk, hoe Gods wegen
gaan, en dat alles diepere zin
en bedoeling heeft in Zijn plan.