Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Spreekt elkaar daarom aan
en bouwt op, de een de
ander, zoals jullie ook doen.

1 Thessalonicenzen 5:11

Bij gelegenheid kan er verschil
van inzicht zijn over de nabije
toekomst. Boeiend om kennis
te nemen van een en ander.
Uiteindelijk zou de liefde van
God ons hart bepalen. We
kunnen middel zijn -in Gods
genade- dat onze Heer,
Christus Jezus, kan gebruiken
tot opbouw.
We kunnen aanspreken en
elkaar bemoedigen; troost-
vol is het woord van onze
heerlijke verwachting.
Dat klinkt rijk door heel de
Schrift, voor ons specifiek
in 1 Thessalonicenzen 4 als
woord van de Heer. We zijn
afhankelijk van dat woord,
en richten ons op opbouw
van de ander, in Zijn liefde.

Het geloof echter is de
aanneming van zaken die
verwacht worden, de
aantoning van wat niet
gezien wordt
Hebreeën 11:1

Het geloof is geen ‘bewijs’ zoals
de Statenvertaling en Herziene
Satenvertaling vertaald hebben.
Het woord aanneming is heel
letterlijk: onder-staan. Dat doet
de gelovige, die stelt zich onder
wat hij/zij van God hoort.
De beloften van God zullen echt
vervuld worden; dat verwachten
ook wij. Nu is onze verwachting
niet het aardse koninkrijk, maar
het ^ophemelse koninkrijk.
Bij Israël is het koninkrijk van de
hemelen wat (op aarde) komt
de verwachting. En Hebreeën
spreekt er hier ook over. Wat
niet tastbaar is, is geloof. Toch
wordt dat hier in 11:1 benoemd
als een aantoning. Voor geloof
werkt wat God zegt op zich al
als aantonen, als overtuigende
bewijsvoering. Dus niet: ‘eerst
zien en dan pas geloven’. Nee.
Het geloof is overtuigd van wat
(nog) niet gezien wordt, er is al
aantoning genoeg: God zegt het.

Wij echter zijn niet van een
terugdeinzing tot destructie,
maar van geloof tot toeëige-
ning van de ziel
Hebreeën 10:39

Voor Israël geldt de redding
van de ziel. Dat is: deelhebben
aan de zegeningen van het
aardse koninkrijk. Genieten
van de opbrengst die het
land Israël geeft. Men zal in
het land van Jahweh zitten
onder de eigen wijnstok en
vijgenboom. Er zal overvloed
van melk en honing zijn, als
de Messias Jezus gekomen
en het volk wedergeboren is.
Tot de terugkeer van de Zoon
des mensen zou de Israëliet
wandelen in geloof. Als men
terugdeinsde, kon men weg-
vallen, het koninkrijk missen.
Ook dan zal blijken: velen zijn
geroepen, maar weinigen
uitverkoren. Mat.22:14
‘De bruiloftszaal’ is daar of
beeldspraak voor dat wat
zou komen: het koninkrijk
der hemelen. Zou men niet
volharden: destructie, geen
deel hebben aan het eonisch
leven in Zijn koninkrijk.

Paulus komt in Jeruzalem en ontmoet
opnieuw Jakobus. Ook diverse oudsten
komen erbij. De verschillen tussen twee
evangeliën; ze zijn er. In totaal zijn 31.
Paulus spreekt voor alle natiën in deze
tijd; Israëls evangelie van de besnijdenis.
15 contrasten werden besproken.
Naluisteren: deel A  en  deel B
Presentatie is HIER te zien/downloaden.

“De rechtvaardige van Mij
echter zal uit geloof leven,”
en “Ingeval hij zou terug-
deinzen, acht Mijn ziel hem
niet goed”
Hebreeën 10:38

De Rechtvaardige is onze Heer.
Allen, die zo leefden, uit het
geloof in en op de beloften
van God, rekent God als waren
en zijn zij rechtvaardig.
Abel, Henoch, Noach, Abram;
zij waren in hun generatie de
rechtvaardigen. Niet omdat zij
een volmaakt leven leefden,
nee, zij geloofden God op Zijn
woord. Zo wordt de Hebreeën
aangezegd door de schrijver,
dat zij ook zo zouden blijven
leven, in het geloof op wat de
grote God beloofd had.
En ja, zij hadden volharding,
kracht nodig. Dit in Hebreeën
(en in Tenach) is ons tot voor-
beeld geschreven, opdat wij
door de volharding en ver-
troosting van de Schriften de
verwachting zouden hebben
(Romeinen 15:4).