Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Wíj echter, broeders, van jullie
beroofd voor de periode van
een uur – van aangezicht, niet
van hart – beijverden ons des
te meer, met veel begeerte,
om jullie aangezicht te zien
    1 Thessalonicenzen 2:17

Dit is wat het voortdurende
gebed voor mede-gelovigen
oplevert. Een verlangen elkaar
te zien, te ontmoeten. Zonder
het woord van de Heer is dat
echter onmogelijk. Waar de
gelovigen van het lichaam van
Christus elkaar ontmoeten, is
dat woord in hun middende
focus. Daarop gericht, daaruit
levend, zó trekken we op met
elkaar. Je kunt elkaar door de
omstandigheden soms lange
tijd niet zien, maar in het hart
ben je verbonden, altijd met
de Heer en zo met elkaar.
Het is een mooi voorbeeld, te
lezen hoe Paulus verbonden
was, geestelijk gezien, met de
gelovigen.  

en de uitstekende uitspraak
van God en de krachten
van de op handen zijnde
eon geproefd hebben              
Hebreeën 6:5

Dit gaat nog steeds over hen
die sinds pinksteren door de
Heer in het evangelie van het
koninkrijk gered werden.
Er waren meer en meer die
twijfelden en wegvielen uit
het geloof. Over hen schrijft
Hebreeën nu.  Zij hadden het
uitstekende woord van God
geproefd. Ook de krachten
van de eon die op het punt
stond aan te breken, ook die
hadden zij geproefd.
Maar er was ook toen het
nodige kaf onder het koren.
In Handelingen 8 Simon de
tovenaar, in Handelingen 13
Elymas de tovenaar, en zo
waren er meer. In de periode
dat het koninkrijk echt gaat
aanbreken zal de Heer tegen
bedrieglijke werkers en de
nep-gelovigen zeggen, dat
Hij hen nooit kende, zoals
Mattheüs 7:22,23 zegt.

Want het is onmogelijk voor
hen die eenmaal verlicht
waren en geproefd hebben
van het ^ophemelse geschenk
en deelhebbers werden van
van heilige geest
          Hebreeën 6:4

Op en na het wekenfeest, of
Shavuot, waren tekenen, en
wonderen te zien.
Alles wees op aanbreken van
het beloofde koninkrijk dat uit
de hemelen op de aarde komt.
Uit Hebreeën 6:4 en volgende
wordt soms een idee van ‘afval
van heiligen’ geopperd.
In onze dagtekst wordt iets
gezegd over deelhebbers van
heilige geest; dat is nog geen
verzegeling. Hier gaat het om
de geroepenen uit Israël, op
Pinksteren 3000, later meer.
Zij waren verlicht en ja, zij
‘proefden van’; zij waren zo
deelhebbers van.
Als iemand toegevoegd is aan
het lichaam van Christus is hij/
zij verzegeld met de geest van
de belofte, de heilige.
Dat zegel is onverbreekbaar;
met het horen en geloven geeft
Vader dat aan de gelovige.    
In deze tijd van overstromende
genade is één van de grote
waarheden: het geloof van
Jezus Christus.
Dan gaat het niet in de eerste
plaats om ons geloof, maar dat
van Hem.  

En dit zullen wij doen, indien
de God het ook toestaat
          Hebreeën 6:3

Het gaat in deze brief om de
gelovigen aan te spreken en
te bemoedigen. Sommigen
volhardden in geloof, nogal
wat dreigden af te dwalen.
Sommigen vielen al weg, en
vervielen tot ongeloof.
Vanaf 5:12 is het duidelijk,
dat aan onmondigen weer
de beginselen onderwezen
moesten worden. Zij, die al
vervallen waren in ongeloof
hadden ze neergeworpen.
Zes beginselen zijn in 6:1,2
genoemd. De schrijver
(Barnabas?) zou bereid zijn
dat weer te onderwijzen,
hij laat het van Vaders wil
afhangen. De bijzondere
opmerkingen die op het
op-hemelse wijzen, zou de
gelovige uit de Besnijdenis
trekken naar wat Paulus
verkondigde.

van het onderwijs van dopen
naast het opleggen van
handen, naast de opstanding
van doden en het vonnis
gedurende de eonen
             Hebreeën 6:2

Meestal vertaalt men: een
eeuwig oordeel of iets in die
richting. Het Griekse krima
is letterlijk: richt-effect. In de
Engelse concordant version
is judgment, in de Duitse is
Urteil het trefwoord.
Het gaat om het resultaat
van richten; dat is wat een
rechter of richter doet. Die
komt tot een oordeel of een
vonnis. Een gericht is in de
Schrift altijd tijdelijk, nooit
eindeloos. Het is ook altijd
ter correctie. Vandaar dat
een eeuwig oordeel of een
eeuwige straf beslist niet in
de heilige Schrift te vinden
is. Een ongelovige ondergaat
het gericht voor de eonen,
de laatste twee tijdperken.
Ongelovigen hebben geen
leven tot de tweede dood
opgeheven wordt.
God geeft dan leven; dat zal
eindeloos zijn!