Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

en ernaast vallen, om ze weer
te vernieuwen tot berouw,
voor zichzelf opnieuw de
Zoon van God kruisigend
en Hem te schande makend
         Hebreeën 6:6

Zij die ‘ernaast vallen’, zijn
het, die vanaf vers 4 in beeld
zijn. Uitblijven van de Messias
en dus het aardse koninkrijk
leidde tot ongeloof.
Zij ‘deden dan nergens meer
aan’. Anderen keerden terug
tot de tradities waar zij uit
kwamen. Hoe dan ook; men
‘viel ernaast’ wat betreft het
eonisch leven in de komende
eonen (1000 jaar en nieuwe
aarde). Opnieuw berouw?
Dan zouden zij als het ware
hun Redder -voor zichzelf-
opnieuw kruisigen en weer
te schande maken. Dat nu,
is onmogelijk. In deze lijn,
toen, naar het koninkrijk op
aarde, was er ‘afval van de
heiligen’ mogelijk.
Heel anders is het in deze
tijd van overstromende en
heerlijke genade. Er is geen
veroordeling voor hen, die
in Christus Jezus zijn. Wij
allen zijn verzegeld met de
geest van de belofte, de
heilige. Vader, dank U wel.  

omdat wij naar jullie toe
wilden komen – inderdaad ik,
Paulus, ook eenmaal, ja
tweemaal – en de satan
hinderde ons
  1 Thessalonicenzen 2:18

Het diepe verlangen van de
apostel naar zijn geliefde
medegelovigen spreekt zo
nadrukkelijk uit deze verzen.
Hij keek naar ze in Christus,
en kende ze niet naar het
vlees. De geestelijke band in
Christus is nu eenmaal veel
sterker dan een bloedband.
Daarom wilde de apostel in
een zekere fase toch graag
die enthousiaste gelovigen
in Thessaloniki bezoeken.
De tegenstander gooide roet
in het eten, op welke manier
dat gebeurde, is niet uit de
brief duidelijk. Het is steeds
nodig, alert en waakzaam te
zijn, de tegenwerker zit niet
stil en zal alles eraan doen
om het doorgaande Woord
te verhinderen.  

Wíj echter, broeders, van jullie
beroofd voor de periode van
een uur – van aangezicht, niet
van hart – beijverden ons des
te meer, met veel begeerte,
om jullie aangezicht te zien
    1 Thessalonicenzen 2:17

Dit is wat het voortdurende
gebed voor mede-gelovigen
oplevert. Een verlangen elkaar
te zien, te ontmoeten. Zonder
het woord van de Heer is dat
echter onmogelijk. Waar de
gelovigen van het lichaam van
Christus elkaar ontmoeten, is
dat woord in hun middende
focus. Daarop gericht, daaruit
levend, zó trekken we op met
elkaar. Je kunt elkaar door de
omstandigheden soms lange
tijd niet zien, maar in het hart
ben je verbonden, altijd met
de Heer en zo met elkaar.
Het is een mooi voorbeeld, te
lezen hoe Paulus verbonden
was, geestelijk gezien, met de
gelovigen.  

en de uitstekende uitspraak
van God en de krachten
van de op handen zijnde
eon geproefd hebben              
Hebreeën 6:5

Dit gaat nog steeds over hen
die sinds pinksteren door de
Heer in het evangelie van het
koninkrijk gered werden.
Er waren meer en meer die
twijfelden en wegvielen uit
het geloof. Over hen schrijft
Hebreeën nu.  Zij hadden het
uitstekende woord van God
geproefd. Ook de krachten
van de eon die op het punt
stond aan te breken, ook die
hadden zij geproefd.
Maar er was ook toen het
nodige kaf onder het koren.
In Handelingen 8 Simon de
tovenaar, in Handelingen 13
Elymas de tovenaar, en zo
waren er meer. In de periode
dat het koninkrijk echt gaat
aanbreken zal de Heer tegen
bedrieglijke werkers en de
nep-gelovigen zeggen, dat
Hij hen nooit kende, zoals
Mattheüs 7:22,23 zegt.

Want het is onmogelijk voor
hen die eenmaal verlicht
waren en geproefd hebben
van het ^ophemelse geschenk
en deelhebbers werden van
van heilige geest
          Hebreeën 6:4

Op en na het wekenfeest, of
Shavuot, waren tekenen, en
wonderen te zien.
Alles wees op aanbreken van
het beloofde koninkrijk dat uit
de hemelen op de aarde komt.
Uit Hebreeën 6:4 en volgende
wordt soms een idee van ‘afval
van heiligen’ geopperd.
In onze dagtekst wordt iets
gezegd over deelhebbers van
heilige geest; dat is nog geen
verzegeling. Hier gaat het om
de geroepenen uit Israël, op
Pinksteren 3000, later meer.
Zij waren verlicht en ja, zij
‘proefden van’; zij waren zo
deelhebbers van.
Als iemand toegevoegd is aan
het lichaam van Christus is hij/
zij verzegeld met de geest van
de belofte, de heilige.
Dat zegel is onverbreekbaar;
met het horen en geloven geeft
Vader dat aan de gelovige.    
In deze tijd van overstromende
genade is één van de grote
waarheden: het geloof van
Jezus Christus.
Dan gaat het niet in de eerste
plaats om ons geloof, maar dat
van Hem.