Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Christus echter is gearriveerd 
als Hogepriester van de op het 
punt staande goede dingen 
door de grotere en volmaakter
tabernakel, niet met handen 
gemaakt, dat is, niet van deze 
schepping
             Hebreeën 9:11

In 9:10 klonk ‘tot aan de era 
van herstel’. Davids vervallen 
hut zou opgericht worden. Die 
voorzegging is in veel profetie 
gegeven. Het zijn ‘de beloften
van de vaderen’; de Heer was
gekomen om die te bevestigen,
Romeinen 15:8.
De tijd van herstel zou komen. 
Hebreeën noemt de Christus 
uitvoerig als Hogepriester naar 
de orde van Melchizedek. 
Dat is de positie als Middelaar 
in het nieuwe verbond voor 
Zijn volk Israël. Als Hij komt en 
Zijn gezegende voeten op de 
Olijfberg zet, treedt het pas
in werking. Hij gaf Zich eerst
over in de dood in de wil van
Zijn Vader: ‘deze drinkbeker is 
het nieuwe verbond in Mijn 
bloed’, Luk.22:20; 1Kor.11:25.
Dit waren toen onder meer
‘de op het punt staande goede
dingen’. In Handelingen wordt
duidelijk: Christus’ koninkrijk 
wordt uitgesteld. Israël wees 
steeds het getuigenis van de 
heilige geest af. Wij leven nu 
in de dagen, dat Israël deels in
het land dat hen beloofd was,
is teruggekeerd. Ja, de tijd van
geestelijk herstel van Israël is
nabij gekomen! 

alleen in voedsel en dranken 
en onderscheiden dopen, en 
voorschriften van het vlees 
die op hen liggen tot aan de 
era van herstel
         Hebreeën 9:10

Het begrip dopen, dat hier is
gebruikt, Grieks: baptismos, 
betekent onderdompelen.
Voor Israël bekend; wassingen, 
wasvat van koper.
Priesters moesten zich bij de 
dienst eerst reinigen. Dat had 
met het vlees te maken, net 
als de voorschriften over het
voedsel en wat te drinken. 
Het mikvéh was en is binnen 
het Jodendom het bad waar
men zich onderdompelde. 
Johannes kwam en doopte 
de Israëlieten in de Jordaan. 
Zij werden zo bij de groep 
gevoegd, van hen die zich op 
zijn prediking bekeerden.
In Handelingen 2 zijn 3000
bekeerde Israëlieten gedoopt. 
Hun zonden werden vergeven
en de heilige geest kwam op 
hen. Waterdoop was een  
voorwaarde om het aardse 
koninkrijk binnen te gaan. 
Dat speelde nog een rol in 
verband met het koninkrijk. 
In Paulus’ evangelie staan 
kruis en opstanding centraal.
Paulus noemt wel ‘dopen’ 
maar dan gaat het niet om 
water. Het vlees, afgesneden
door Christus’ kruisdood, 
speelt geen enkele rol meer.
Vandaar dat de waterdoop 
in deze tijd niet langer van 
toepassing is. 
Het is de wijsheid van God; 
nu is al wat wij in Christus 
aan zegen ontvangen, alleen
geestelijk. In Christus speelt
het vlees geen rol meer, wij
vertrouwen op en leven uit
Zijn kracht.  

alleen in voedsel en dranken 
en onderscheiden dopen, en 
voorschriften van het vlees 
die op hen liggen tot aan de 
era van herstel
         Hebreeën 9:10

De inzettingen onder het oude
verbond hadden met het vlees
te maken. Wat wel of niet te 
eten en/of te drinken; het was
in de Thora voorgeschreven.
De diverse wassingen waren 
in de dienst bij de tabernakel 
en tempel voorgeschreven. 
Alleen was dit de reiniging die 
aan de buitenkant, het vlees, 
gebeurde. Het was een type 
van de ware reiniging door 
Gods geest, inwendig, hart 
en geest. 
Het is de volle uitwerking 
van het kruis. Het woord van 
God reinigt ons.
In ons bestaan weten wij ons 
als gelovigen verzegeld met 
de geest van de belofte, de
heilige. Wat een rijkdom!

wat een gelijkenis is voor
de tegenwoordige era, in
overeenstemming waarmee
ook naderingsgeschenken
en offers zijn gebracht, die
degene die God dient niet
konden volmaken, overeen-
stemmend met het geweten
       Hebreeën 9:9

De tegenwoordige era was
de periode Handelingen, die
ongeveer 40 jaar duurde,
net als de woestijnreis.
Zoals Israël toen op weg was
naar het beloofde land, zo
waren de Israëlieten op weg
naar het koninkrijk zoals in
Daniël 2:44 beloofd.
De tabernakel ging mee, op
weg naar de permanente
woonplaats van Jahweh. De
stenen tempel zou pas veel
later onder Salomo gebouwd
worden. Zo ook was Israël in
Handelingen op weg naar het
aardse koninkrijk, dat door
Messias Jezus echt opgericht
zou worden. Petrus kondigde
dat aan op Pinksteren. Dat
was niet het begin van het
lichaam van Christus.
De roeping was die van de
ekklesia (gemeente) die het
aardse koninkrijk in zou gaan.
Zoals de tabernakel tijdelijk
was, zo was de Handelingen-
tijd een overgang naar de zo
heel andere genadetijd, die
in God Zelf verborgen was
gebleven.  

wat een gelijkenis is voor 
de tegenwoordige era, in 
overeenstemming waarmee
ook naderingsgeschenken 
en offers zijn gebracht, die 
degene die God dient niet 
konden volmaken, overeen-
stemmend met het geweten
       Hebreeën 9:9

In het heilige (‘de eerste 
tent’) was veel activiteit. 
Het was een gelijkenis met
de tegenwoordige era:
‘de era van Handelingen’.
Een nieuwe tijd brak aan; 
de Israëlieten moesten het
nodige leren. Door de dood
en opstanding van Christus
was ‘reiniging van zonden’
(Hebr.1:3) gekomen. Jood
en proseliet zouden daaruit
leren, dat God anders ging
spreken. Eerst de profeten,
nu echter in de Zoon (1:1).
Onder de Thora konden de
naderingsgeschenken (het
qorban) en offers nog niet
het volkomene brengen. 
De herhaling was op zich al
een aanwijzing van het nog
onvolmaakte. Het geweten 
kon daarom niet definitief 
gerustgesteld worden.