Herinner je echter de eerdere
dagen waarin jullie, verlicht
wordend, volhard hebben
onder veel wedijver van
lijden, de één inderdaad een
schouwspel zijnd in zowel
beschimpingen als verdruk-
kingen, de ander echter
deelgenoot wordend met
hen die zo behandeld werden.
Hebreeën 10:32,33
Hoe was het bij de gelovigen
uit israël? Zij waren verlicht
door het woord, heilige geest
had hen aangesproken. Het
verslag van Handelingen is
er duidelijk over, zie 8:1; 9:1;
11:19; 14:22; 26:11. Juist en
vooral door Saulus gebeurde
dat. Zij leden, zijn verdrukt
geworden, om hun geloof in
Jezus als Redder, Messias.
Waren ze dat vergeten? Nu
de verwachting, het aardse
koninkrijk, uitbleef, vervielen
nogal wat tot ongeloof, er
keerden sommigen terug tot
het judaïsme waar zij toen
uitkwamen. In de dagen van
geloof, verlichting waren zij
een schouwspel, voor andere
mensen en voor geestelijke
machten. De roep uit deze
brief is: er is een heerlijke en
bijzondere verwachting, de
Heer Jezus is verheerlijkt en
in het ophemelse is Hij altijd
‘te vinden’. De troon van de
genade (4:14-16)! Nu aardse
verwachtingen verbleken, is
er wel degelijk bij Paulus in
zijn brieven een hogere en
zeer heerlijke verwachting!
Dat zou deze Hebreeën, die
ontmoedigd waren, nieuw en
heerlijk perspectief bieden.