Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Want Hij van Wie deze dingen
gezegd worden
           Hebreeën 7:13a

De schrijver spreekt inmiddels
al sinds 1:13 over Christus als
de Hogepriester en Koning in
de orde van Melchizedek, daar
citeert hij Psalm 110, waar het
over deze opmerkelijke figuur
uit Genesis 14 gaat. Maar ook
in 2:17, waar dan uitdrukkelijk
het hogepriesterschap van de
Heer Jezus benoemd wordt.
In 3:1 noemt hij de ^ophemelse
roeping, de verwijzing naar
wat Paulus in Efeziërs bekend
maakt. Want zelfs in Romeinen
gebruikt de apostel deze term
nog niet. Voor de gelovigen uit
Israël die het aardse koninkrijk
verwachtten, was dit minstens
een sterke aanwijzing. En pas
in 4:14 weer Hogepriester, met
erbij de opmerking, dat Hij de
hemelen is doorgegaan.
Conclusie kan dan zijn, dat Hij
in het op-hemelse bereik kwam.

omdat wij nu leven wanneer
júllie vast staan in de Heer
   1 Thessalonicenzen 3:8

De troost die Paulus kreeg in
wat hij hoorde deed hem als
het ware opleven. Wellicht
was hij wat neergedrukt door
wat mogelijk zou spelen te
midden van hen. Zelf was hij
in nood en verdrukking, hij
leed kwaad met het evangelie.
Nu hij hoorde dat zij vast staan
in de Heer, dat hun wandelen
op Hem en Zijn woord gericht
bleef, verheugde hij zich.
Vast staan in Hem; dat is niet
statisch, maar dynamisch.
De geest van God is actief, te
allen tijde de liefde en het licht
van Hem doorgevend (Efeze 5!)
door ons heen. Wij zijn wel in
maar niet van de wereld. Laat
Zijn licht schijnen.  

worden wij daardoor vertroost
over jullie, broeders, in al onze
nood en verdrukking, door jullie
geloof
   1 Thessalonicenzen 3:7

Het wederzijdse geloof is voor
Paulus steeds bemoedigend
geweest. Zoals hij de gelovigen
in Rome graag wilde zien, zie
Romeinen 1:11,12; dat was om
vooral het geestelijke contact,
het geloof te delen. Zoals wij
ook in de geest verbonden zijn
met velen wereldwijd.
Dan ontstaat door contact op
afstand het verlangen om ook
elkaar in de gemeenschap in
en rond het Woord te zien
en te spreken.
Paulus hoorde over geloof,
en echt geloof is dynamisch,
niet statisch, dat standvastig
bleek. Dat was zijn troost, in
gebed deed hij voortdurend
voor deze Thessalonicenzen
voorbede. En dankbaar was
hij tot God, over wat hij van
hen hoorde.
Laten wij zijn voorbeeld van
voorbede en dank volgen!

Want als het priesterschap
overgeplaatst is, volgt uit
noodzaak ook overplaatsing
van wet
       Hebreeën 7:12

Priesterschap is verbonden
met wetten over priesters.
In Israël was afstamming erg
belangrijk.
De orde van Aäron, binnen
de stam Levi, was in Thora
door Jahweh aangewezen
om de hogepriester en de
priesters voort te brengen.
Alleen zij deden dienstwerk
in tabernakel en tempel.   
Nu de schrijver Melchizedek
naar voren heeft gebracht,
moet deze eerdere, andere
lijn toegelicht worden. Daar
was Psalm 110, en die meldt
profetisch dat Iemand zou
komen in het verlengde van
Melchizedek, in Genesis al
genoemd. Over hem waren
geen instructies in de Thora
vermeld. Alles moest richting
de grote Hogepriester en de
grote Koning aangepast; de
Heer Jezus Christus! HIJ is in
alles de Vervulling van al de
schaduwbeelden van Tenach!

Indien inderdaad dan volko-
menheid door het Levitische
priesterschap kwam (want
daarmee is het volk onder
de wet geplaatst), wat voor
behoefte is er nog aan een
andersoortig priester(schap)
om op te staan dat naar de
orde van Melchizedek, en niet
naar de orde van Aäron
genoemd wordt?
           Hebreeën 7:11

Het indien is hier bepalend. De
schrijver veronderstelt even de
mogelijkheid dat onder Levi
een volkomenheid, rijping tot
stand kon komen. De instelling
van het priesterschap binnen
de stam Levi onder Aäron was
in de Thora opgenomen. Niet
alleen de stam Levi, maar het
hele volk kwam ook onder de
wet ‘van Mozes’. Als dat tot de
rijpheid, volkomenheid leidde,
ja, waarom is Melchizedek dan
op het wereldtoneel gekomen?
Die spanning was niet eerder
naar voren gebracht.
De schrijver heeft wel al iets
van antwoord gegeven, door
te zeggen dat Levi in Abram de
tiende aan deze priester-koning
gaf. En van meet af aan in deze
brief betoogt de schrijver, dat
de Zoon van God, Jezus Christus,
hoger is dan de boodschappers
en hoger dan Mozes. Waarmee
gezegd is dat Hij hoger, groter
dan Aäron, Levi en Abram is.
We zouden altijd opzien naar
Hem, onze Heer Christus Jezus,
Die zoveel groter is dan al de
anderen! Hij is nabij!