Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Want wie is onze verwachting,
of vreugde, of erekrans? Of
zijn ook jullie dat juist niet,
vóór onze Heer Jezus in Zijn
aanwezigheid?
  1 Thessalonicenzen 2:19

Paulus kijkt uit, verwachting
van heerlijkheid. In hoofdstuk
1 eindigde hij met uitzicht op
de Heer Jezus, Die ons bergt
uit de komende en nu zeer
nabije verontwaardiging van
God. De aanwezigheid van de
Heer Jezus zal groots, heerlijk
en genadevol zijn. Voor ons
is dat in de lucht; daarna zijn
wij bij Hem.
De apostel ziet al voor zich,
dat onder meer de heiligen
in Thessloniki zijn vreugde en
erekrans zullen zijn. Ook wij
zullen dan vóór onze Heer
Jezus, in Zijn aanwezigheid
zijn, bij het erepodium.

Want onrechtvaardig is
God niét door jullie werk te
vergeten, en de liefde die
jullie betonen voor Zijn
naam, jullie, die de heiligen
dienden en nog dienen
   Hebreeën 6:10

De gelovigen uit Israël die
op weg naar het koninkrijk
waren, dienden. Zij gaven
blijk van vertrouwen in de
God Die beloofde en dat
ook waar zal maken.
God was het liefdeswerk
dat zij voor de heiligen in
trouw deden, niet vergeten.
Ja, het koninkrijk brak nog
niet door, maar dat was
geen teken van ontrouw
van God! Als Hij hun werk
vergat zou dat onrecht zijn.
Maar God ís rechtvaardig;
Hij zal te Zijner tijd alle werk
uit liefde voor Zijn Naam in
rekening brengen. Dat geldt
ook voor ons, wij, die straks
bij het erepodium staan, wij
arbeiden uit liefde voor Hem,
Christus Jezus, onze Heer.

Wij zijn echter over jullie,
geliefden, overtuigd van
het betere, wat ook te
maken heeft met redding,
ook al spreken wij zo
        Hebreeën 6:9

De schrijver richt zich tot
de trouwe gelovigen.
Er was een voorwaarde; ze
moesten volharden tot het
einde van de boze eon.
Dan zouden zij het aardse
koninkrijk binnengaan.
Beter: de verwachting van
redding in Messias Jezus.
Het was voor hen bestemd.
Toch moest hij vermanend
spreken tot teleurgestelde
volgers van Jezus Christus.
12 keer lezen wij ‘beter’ in
deze opvallende brief, die
gelovigen mee zou nemen
naar het evangelie van de
verlaten apostel Paulus.
Zij zouden dan horen van
de ^ophemelse roeping én
bestemming voor heel het
lichaam van Christus.

als zij echter doornen en
stervormige distels naar
buiten brengt, dan is zij  
verwerpelijk en de vloek
nabij, waarvan de
voltooiing verbranding is
   Hebreeën 6:8

Daar waar geen vrucht is, is
gebrek aan geestelijk leven.
Kostelijke vrucht op aarde
is een beeld van de vrucht
van de geest.
Hier bleken echter bij nogal
wat Israëlieten (wellicht ook
proselieten), doorns en distels
naar buiten te komen.
Akelig, een gevolg van vloek
in plaats van zegen. Dat was
ook in Thora aangezegd. De
vloek ervan zou komen op
de ongehoorzamen, zij die
niet (meer) luisterden.
De dringende oproep om te
blijven bij het geloof en niet
te vervallen tot ongeloof in
hoofdstuk 3 en 4 gaan wij
steeds beter begrijpen. In
het aardse koninkrijk van de
Messias is niet de geweldige
uitspraak van Romeinen 8:1
van toepassing, hoe men in
de christenheid er ook naar
verlangt.  

Want de aarde, die de regen
die er vaak op komt, drinkt, en
gepaste kruiden voortbrengt
voor hen door wie ze ook
bebouwd wordt, neemt
deel aan de zegen van God
         Hebreeën 6:7

Een vergelijking met de aarde.
De gelovigen waren ook zo; zij
dronken van heilige geest het
ideale woord van God. En zij
dragen dan normaal gesproken
vrucht. Wij zien dat elk jaar in
de natuur. Het groene komt op,
gaat bloeien en draagt vrucht.
De bebouwers zijn dan hier de
apostelen van de besnijdenis
en hun medewerkers die ook
mochten ‘begieten’.
Kruiden zijn vrijwel altijd op
een of andere manier goed
voor de mens. De kennis over
en de ervaringen met allerlei
kruiden is ondergesneeuwd
geraakt. Dat geldt ook voor de
kennis van het woord van het
koninkrijk. Degenen die dat in
hun teleurstelling niet langer
volgden, vielen weg, hadden
geen verwachting meer. Hen
wachtte niet langer de zegen,
maar het gericht van God.