Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Want wij hebben geen 
Hogepriester Die geen 
medegevoel kan hebben met 
onze zwakheden, maar Één 
Die beproefd is in alles in 
gelijkheid aan ons, los van 
zonde
         Hebreeën 4:15

Hij was in Zijn aardse bestaan 
als de Zoon van God en Zoon
van Adam, zonder zonde. Hij
was uniek, door heilige geest,
de kracht van de Allerhoogste,
verwekt bij Maria. Zijn geest 
was uniek, Hij had bijzonder,
onverbreekbaar direct contact
met Zijn hemelse Vader. 
Dat is alles bekendgemaakt
aan de hebreeën. Abram was 
dat, iemand die verder trekt,
maar ook Jona noemde zich in
de storm zo. Ook die was, op 
reis, en God stuurde zijn lot. 
De Israëlieten die leefden in 
de periode na de hemelvaart 
van de Heer Jezus, waren ook
‘op reis’ naar aanbreken van 
het paradijs, het beloofde rijk 
onder hun Messias Jezus.
Een beproeving zo lang als de
wederkomst uitbleef. Daarin
was Hij ook nabij, en wist als 
geen ander wat in hen omging.
Ook nu is dat zo; de Heer wéét
wat in u, jou en mij omgaat. 
Hij is nabij, kent je tranen, leed,
moeite, Hij troost zoals niemand,
geen mens, dat kan. 

Want wij hebben geen 
Hogepriester Die geen 
medegevoel kan hebben met 
onze zwakheden, maar Één 
Die beproefd is in alles in 
gelijkheid aan ons, los van 
zonde
         Hebreeën 4:15

De ‘wij’ hier verwijst naar 
de gelovige Israëlieten. Hen 
zal het aanspreken, dat er
een Hogepriester genoemd
wordt. Het is een troostvol
woord, dat zij meekrijgen.
De Heer kán meevoelen, in
genade en barmhartigheid,
met de zwakheden. 
De actieve verwachting van 
het koninkrijk dat aan zou 
breken, verflauwde. Daarin
zou naar de Heer opgekeken
worden, Die de kracht kan en
zal geven om uit te blijven zien
naar de heerlijkheid die komt.
De Heer was beproefd in alles;
Hij wéét wat in de mensen is
en wat zij voelen en ervaren.
Natuurlijk geldt dat ook ons, 
wij kunnen met en in alles bij
Hem komen; Hij is liefde en 
zal ons nooit de deur wijzen.  

Wij dan, een grote Hogepriester 
hebbend Die door de hemelen 
gekomen is, Jezus, de Zoon van 
God, zouden vasthouden aan 
de belijdenis.
           Hebreeën 4:14

Dit door de hemelen gekomen
is vermoedelijk op de dag van 
Zijn opstanding gebeurd. Eerst 
zei de Heer tegen Maria: ‘raak
Mij niet aan’, later op dezelfde 
dag kwam Hij te midden van 
Zijn discipelen in de opperzaal 
en liet Zijn wonden zien. 
Waarschijnlijk mochten zij Hem
toen wel aanraken. Mogelijk is
wel, dat Maria Magdalena en 
de andere Maria Zijn voeten 
hebben (vast)gehouden, zoals
Mattheüs 28:9 ons vertelt. Of
dat vóór of na Zijn uitspraak 
over niet aanraken is geweest,
is moeilijk te achterhalen. 
In ieder geval heeft Hij aan de
hemelse machten en krachten
laten zien wat er gebeurd was,
of is op zijn minst krachtig en 
triomferend dat geheraut, in
Zijn opvaren naar de Vader. 

Wij dan, een grote Hogepriester 
hebbend Die door de hemelen 
gekomen is, Jezus, de Zoon van 
God, zouden vasthouden aan de 
belijdenis.
           Hebreeën 4:14

Nu gaat de schrijver verder 
met zijn hoofdonderwerp: 
De Heer Jezus is de Zoon van 
God. Hij komt in de komende 
eon in de bijzondere positie 
voor Zijn geliefde volk Israël: 
Hogepriester zijn.
De belijdenis is: Jezus is de 
Messias, de Christus, de Zoon 
van God; na Zijn opwekking 
uit de dood is Hij als de Zoon 
in volle autoriteit gesteld door 
Zijn Vader. Hij is verhoogd aan 
de rechterhand van God, en 
ontving alle volmacht in de 
hemel en op de aarde.
Opvallende opmerking is, dat
Hij de hemelen doorgegaan 
is. Een aanvullende ‘hint’, die
volgt op de uitspraak van 3:1. 
Gelovige broeders uit Israël 
zouden luisteren naar wat in
hun dagen ook klonk en zo 
deelhebben aan de ^ophemelse 
roeping.