Want jullie moesten ook
leraren zijn vanwege de tijd;
jullie hebben weer behoefte
aan iemand om jullie te
onderwijzen wat de
grondregels van het begin
van de woorden van God zijn,
en jullie hebben behoefte aan
melk en niet aan vaste voeding
Hebreeën 5:12
Ook hier zien wij het beeld
van melk als basisvoeding. In
het dagelijks leven is dat voor
de pasgeborenen. Niet alleen
Paulus (1Kor.3:2), maar ook
Petrus (1Pe.2:2) noemt het,
naast onze dagtekst.
Het geestelijke voedsel van
Gods woord kan melk zijn, en
voor de ‘pasgeborenen’ is dat
goed. Maar een baby zal aan
vast voedsel moeten wennen
na verloop van tijd.
Zo ook in het geestelijke; na
de ‘melk’ zou ‘vast voedsel’
aan de orde komen.
In de praktijk is helaas vaak
nog melk te beluisteren. Dat
kan dan nauwelijks de groei
geven, die zo nodig is voor de
gelovigen. Daarom moest de
schrijver van Hebreeën deze
opmerking maken. Mogelijk
waren zij zo in verwarring of
teleurgesteld, dat opnieuw
de grondbeginselen van Gods
woorden neergelegd moesten
worden. Zo kan het ook nu in
de christenheid zijn.