Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Boeiende studie over Eerstgeborenen, Levieten, vrijsteden.

Wat betekent dat alles in het licht van wat later onthuld werd in

zowel Tenach als de Griekse Schrift (NT)?

Naluisteren: deel A en deel B

Presentatie kan HIER bekeken/gedownload worden.

Wij nu vragen jullie, broeders,
te kijken naar hen die zich
onder jullie inspannen, jullie
voorgaan in de Heer en jullie
vermanen
1 Thessalonicenzen 5:12

Dit zouden de broeders en
ook de zusters doen. In een
lokale ekklesia zijn er altijd
die zich inspannen en die
voorgaan in de Heer.
Het zijn voorbeelden, God
zet ze in en geeft bijzondere
kracht tot (extra) inzet. Het
is de liefde van Christus die
Paulus drong, aanzette tot
groots dienstbetoon.
Dat voorbeeld volgend zijn
er, die voorgaan en -staan,
bij gelegenheid.
Wij zouden echter niemand
op een voetstuk zetten, het
gaat om God en Zijn woord.
Hiervoor kunnen wij bidden
en danken. Laten wij allen
ons ootmoedig opstellen,
de Heer is nabij!

Spreekt elkaar daarom aan
en bouwt op, de een de
ander, zoals jullie ook doen.

1 Thessalonicenzen 5:11

Bij gelegenheid kan er verschil
van inzicht zijn over de nabije
toekomst. Boeiend om kennis
te nemen van een en ander.
Uiteindelijk zou de liefde van
God ons hart bepalen. We
kunnen middel zijn -in Gods
genade- dat onze Heer,
Christus Jezus, kan gebruiken
tot opbouw.
We kunnen aanspreken en
elkaar bemoedigen; troost-
vol is het woord van onze
heerlijke verwachting.
Dat klinkt rijk door heel de
Schrift, voor ons specifiek
in 1 Thessalonicenzen 4 als
woord van de Heer. We zijn
afhankelijk van dat woord,
en richten ons op opbouw
van de ander, in Zijn liefde.

Het geloof echter is de
aanneming van zaken die
verwacht worden, de
aantoning van wat niet
gezien wordt
Hebreeën 11:1

Het geloof is geen ‘bewijs’ zoals
de Statenvertaling en Herziene
Satenvertaling vertaald hebben.
Het woord aanneming is heel
letterlijk: onder-staan. Dat doet
de gelovige, die stelt zich onder
wat hij/zij van God hoort.
De beloften van God zullen echt
vervuld worden; dat verwachten
ook wij. Nu is onze verwachting
niet het aardse koninkrijk, maar
het ^ophemelse koninkrijk.
Bij Israël is het koninkrijk van de
hemelen wat (op aarde) komt
de verwachting. En Hebreeën
spreekt er hier ook over. Wat
niet tastbaar is, is geloof. Toch
wordt dat hier in 11:1 benoemd
als een aantoning. Voor geloof
werkt wat God zegt op zich al
als aantonen, als overtuigende
bewijsvoering. Dus niet: ‘eerst
zien en dan pas geloven’. Nee.
Het geloof is overtuigd van wat
(nog) niet gezien wordt, er is al
aantoning genoeg: God zegt het.

Wij echter zijn niet van een
terugdeinzing tot destructie,
maar van geloof tot toeëige-
ning van de ziel
Hebreeën 10:39

Voor Israël geldt de redding
van de ziel. Dat is: deelhebben
aan de zegeningen van het
aardse koninkrijk. Genieten
van de opbrengst die het
land Israël geeft. Men zal in
het land van Jahweh zitten
onder de eigen wijnstok en
vijgenboom. Er zal overvloed
van melk en honing zijn, als
de Messias Jezus gekomen
en het volk wedergeboren is.
Tot de terugkeer van de Zoon
des mensen zou de Israëliet
wandelen in geloof. Als men
terugdeinsde, kon men weg-
vallen, het koninkrijk missen.
Ook dan zal blijken: velen zijn
geroepen, maar weinigen
uitverkoren. Mat.22:14
‘De bruiloftszaal’ is daar of
beeldspraak voor dat wat
zou komen: het koninkrijk
der hemelen. Zou men niet
volharden: destructie, geen
deel hebben aan het eonisch
leven in Zijn koninkrijk.