Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Vanmiddag om 16:00 spreekt Ans Bouman over

Vrijsteden in Israël – en de Levieten

Vanaf 15:30 is er koffie en thee, kom, luister en ontmoet

Langeweg 7, Dorpshuis Anna Jacobapolder

Ook livestream te volgen via YouTube, kanaal da-athstudies

Wij nu vragen jullie, broeders,
te kijken naar hen die zich
onder jullie inspannen, jullie
voorgaan in de Heer en jullie
vermanen
1 Thessalonicenzen 5:12

Dit zouden de broeders en
ook de zusters doen. In een
lokale ekklesia zijn er altijd
die zich inspannen en die
voorgaan in de Heer.
Het zijn voorbeelden, God
zet ze in en geeft bijzondere
kracht tot (extra) inzet. Het
is de liefde van Christus die
Paulus drong, aanzette tot
groots dienstbetoon.
Dat voorbeeld volgend zijn
er, die voorgaan en -staan,
bij gelegenheid.
Wij zouden echter niemand
op een voetstuk zetten, het
gaat om God en Zijn woord.
Hiervoor kunnen wij bidden
en danken. Laten wij allen
ons ootmoedig opstellen,
de Heer is nabij!

Spreekt elkaar daarom aan
en bouwt op, de een de
ander, zoals jullie ook doen.

1 Thessalonicenzen 5:11

Bij gelegenheid kan er verschil
van inzicht zijn over de nabije
toekomst. Boeiend om kennis
te nemen van een en ander.
Uiteindelijk zou de liefde van
God ons hart bepalen. We
kunnen middel zijn -in Gods
genade- dat onze Heer,
Christus Jezus, kan gebruiken
tot opbouw.
We kunnen aanspreken en
elkaar bemoedigen; troost-
vol is het woord van onze
heerlijke verwachting.
Dat klinkt rijk door heel de
Schrift, voor ons specifiek
in 1 Thessalonicenzen 4 als
woord van de Heer. We zijn
afhankelijk van dat woord,
en richten ons op opbouw
van de ander, in Zijn liefde.

Het geloof echter is de
aanneming van zaken die
verwacht worden, de
aantoning van wat niet
gezien wordt
Hebreeën 11:1

Het geloof is geen ‘bewijs’ zoals
de Statenvertaling en Herziene
Satenvertaling vertaald hebben.
Het woord aanneming is heel
letterlijk: onder-staan. Dat doet
de gelovige, die stelt zich onder
wat hij/zij van God hoort.
De beloften van God zullen echt
vervuld worden; dat verwachten
ook wij. Nu is onze verwachting
niet het aardse koninkrijk, maar
het ^ophemelse koninkrijk.
Bij Israël is het koninkrijk van de
hemelen wat (op aarde) komt
de verwachting. En Hebreeën
spreekt er hier ook over. Wat
niet tastbaar is, is geloof. Toch
wordt dat hier in 11:1 benoemd
als een aantoning. Voor geloof
werkt wat God zegt op zich al
als aantonen, als overtuigende
bewijsvoering. Dus niet: ‘eerst
zien en dan pas geloven’. Nee.
Het geloof is overtuigd van wat
(nog) niet gezien wordt, er is al
aantoning genoeg: God zegt het.