Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Door geloof bevatten wij
dat de eonen aangepast
zijn door Gods uitspraak,
zodat dat wat te bekijken
is, niet geworden is uit
het zichtbare            
         Hebreeën 11:3

De eonen aangepast; kan
dat? Natuurlijk had God al
tevoren vastgesteld dat er
5 eonen zouden zijn. De
tijd van Handelingen gaf
echter een wijziging voor
Israël. Het verhardde en
daarom kon de komende
eon, waar de Heer ook
over sprak, niet starten.
Het zou nog 2 profetische
dagen, 2000 jaar, duren
alvorens die komende
eon aanbreekt. Door de
uitspraak van God (de
brieven van Paulus) zijn
de eonen ‘aangepast’.
Vanuit God gezien was
dat al in Zijn wijsheid,
die van vóór de eonen,
1Kor.2:7, besloten, en
er gaat dus niets mis. De
roeping van het lichaam
van Christus, het beheer
van het geheimenis, zo
zegt Efeziërs 3:9, was
weggehouden in God,
niet in Tenach bekend.  

Door geloof bevatten wij
dat de eonen aangepast
zijn door Gods uitspraak,
zodat dat wat te bekijken
is, niet geworden is uit
het zichtbare
Hebreeën 11:3

Het lichaam van Christus, het
kwam niet voort uit wat wel
zichtbaar was. Wat was dat?
Het koninkrijk van de hemelen,
beloofd door o.a. Daniël.
Johannes de doper en de Heer
Jezus zeiden, dat het nabij was
gekomen, Mat.3:2;4:17. Die
prediking wees men af in
Israël. Ook de Koning werd
verworpen, gekruisigd. Hij
werd opgewekt uit de dood
en was naar Zijn Vader in de
hemel gegaan. Toen kwam
met pinksteren een nieuwe
beweging onder Israël op.
Het getuigenis van heilige
geest door o.a. Petrus en de
andere 11 was vruchtbaar.
Tienduizenden Israëlieten
geloofden wat zij zagen en
hoorden. Het koninkrijk zou
doorbreken!
Dit was alles zichtbaar.
Maar buiten het land werd
Saulus geroepen, de vijand
van gelovigen die van ‘de
weg’, de Heer Jezus, waren.
Iets nieuws kwam in Gods
overstromende genade,
op de smadelijke kruisdood
van Christus gebaseerd.

Door geloof bevatten wij
dat de eonen aangepast
zijn door Gods uitspraak,
zodat dat wat te bekijken
is, niet geworden is uit
het zichtbare
Hebreeën 11:3

Dit is een lastig te begrijpen
woord. De Hebreeën waren
gelovig geworden in de tijd
sinds pinksteren. Dat was
geloof, mede op tekenen en
wonderen gebaseerd.
Een ‘nieuwe beweging’ was
opgekomen sinds Saulus was
geroepen. In het Romeinse
rijk ontstonden veel groepen
buiten de synagogen. Israël
(vooral de orthodoxie) kon
het getuigenis van de heilige
geest niet aanvaarden.
De eonen werden aangepast;
Israël had de eon van het
koninkrijk voor ogen. Nu het
volk verhardde, veranderde
dat uitzicht.
De brieven van Paulus samen
vormen Gods uitspraak. Dat
was een nieuwe onthulling.
Wat was nieuw te bekijken?
Het ontstaan van het lichaam
van Christus. Dat was tevoren
in Tenach niet bekendgemaakt.

Het geloof echter is de
aanneming van zaken die
verwacht worden, de
aantoning van wat niet
gezien wordt
want in deze wordt getuigd
tot de ouderen
Hebreeën 11:1,2

De heerlijkheden van de
Messias Die zou komen; de
gelovigen in Israël keken er
naar uit. Hij was gekomen,
Jezus Christus; Hij was te
midden van Zijn volk. Hij
was na Zijn opstanding uit
de doden weer weggegaan.
De beloften over terugkeer,
Zijn ‘wederkomst’; er was
veel over gezegd in Tenach.
De zaken die verwacht wor-
den…wat niet gezien wordt
…in deze wordt getuigd.
Het wijst naar wat beloofd
is: het herstel van Israël als
zegenkanaal waardoor de
natiën de goedgunstigheid
van Jahweh zullen ervaren.
Dat, ja, nog veel meer; het
is aangezegd aan ouderen.
Het zijn de beloften, aan de
aartsvaders gegeven. Ja, de
gelovigen uit Israël, en dat
waren er heel veel destijds;
de schrijver wijst op geloof.
Vertrouw erop dat God alles
waarmaakt wat Hij zegt!