Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Wij dan, een grote Hogepriester 
hebbend Die door de hemelen 
gekomen is, Jezus, de Zoon van 
God, zouden vasthouden aan 
de belijdenis.
           Hebreeën 4:14

Dit door de hemelen gekomen
is vermoedelijk op de dag van 
Zijn opstanding gebeurd. Eerst 
zei de Heer tegen Maria: ‘raak
Mij niet aan’, later op dezelfde 
dag kwam Hij te midden van 
Zijn discipelen in de opperzaal 
en liet Zijn wonden zien. 
Waarschijnlijk mochten zij Hem
toen wel aanraken. Mogelijk is
wel, dat Maria Magdalena en 
de andere Maria Zijn voeten 
hebben (vast)gehouden, zoals
Mattheüs 28:9 ons vertelt. Of
dat vóór of na Zijn uitspraak 
over niet aanraken is geweest,
is moeilijk te achterhalen. 
In ieder geval heeft Hij aan de
hemelse machten en krachten
laten zien wat er gebeurd was,
of is op zijn minst krachtig en 
triomferend dat geheraut, in
Zijn opvaren naar de Vader. 

Wij dan, een grote Hogepriester 
hebbend Die door de hemelen 
gekomen is, Jezus, de Zoon van 
God, zouden vasthouden aan de 
belijdenis.
           Hebreeën 4:14

Nu gaat de schrijver verder 
met zijn hoofdonderwerp: 
De Heer Jezus is de Zoon van 
God. Hij komt in de komende 
eon in de bijzondere positie 
voor Zijn geliefde volk Israël: 
Hogepriester zijn.
De belijdenis is: Jezus is de 
Messias, de Christus, de Zoon 
van God; na Zijn opwekking 
uit de dood is Hij als de Zoon 
in volle autoriteit gesteld door 
Zijn Vader. Hij is verhoogd aan 
de rechterhand van God, en 
ontving alle volmacht in de 
hemel en op de aarde.
Opvallende opmerking is, dat
Hij de hemelen doorgegaan 
is. Een aanvullende ‘hint’, die
volgt op de uitspraak van 3:1. 
Gelovige broeders uit Israël 
zouden luisteren naar wat in
hun dagen ook klonk en zo 
deelhebben aan de ^ophemelse 
roeping. 

Want jullie herinneren je, 
broeders, onze moeite en 
inspanning: nacht en dag 
werkend om niet belastend 
te zijn voor iemand van jullie, 
hebben wij aan jullie het 
evangelie van God verkondigd.
   1 Thessalonicenzen 2:9

Paulus verkondigde destijds, 
in Thessaloniki het evangelie 
van God. Dat is de basis, het
fundament; het was bekend
in Tenach. Abram geloofde de
God Die hem deed opkijken 
naar de sterren: ‘zo zal jouw
zaad zijn’. Dat rekende God 
hem toe als rechtvaardigheid.
Wij lezen van dit evangelie in
Romeinen 3,4 en Galaten.
Dat hoorden én geloofden de
Thessalonicenzen, en het gaf
veel vrucht.
In Romeinen 5-8 sprak de
apostel van het geheimenis 
van het evangelie: verzoening.
Dat was niet tevoren in Tenach
bekendgemaakt; wel waren er
achteraf gezien hints gegeven
in de tabernakeldienst.
Een rijk evangelie, dat vandaag
ook kracht van God tot redding 
is voor eenieder die gelooft. 

Want jullie herinneren je, 
broeders, onze moeite en 
inspanning: nacht en dag 
werkend om niet belastend 
te zijn voor iemand van jullie, 
hebben wij aan jullie het 
evangelie van God verkondigd.
   1 Thessalonicenzen 2:9

Paulus werkte nacht en dag. 
Hij wilde de gelovigen niet 
materieel belasten. Zo kon 
hij het evangelie van God in 
genade brengen. Zo diep is 
hij gegaan en het blijkt een 
gezond principe te zijn, dat 
voorkomt verkeerd gebruik 
van materiële giften en gaven. 
Dat er wel Filippenzen waren 
die hem van tijd tot tijd wat 
gaven, was ongedwongen. 
Al wat gegeven wordt aan 
het werk van de Heer zou 
ongedwongen zijn. Anders is 
het genade-karakter ervan 
weg. Het was dan de liefde 
van God, die Paulus drong
en stuurde.