Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

En, om zo te zeggen, door 
Abraham werd ook Levi, de 
tiende nemend, vertiend
         Hebreeën 7:9

Levi kon naar de Thora tienden
nemen van het volk. Om er zelf
van te leven, want deze stam 
had geen lotdeel in het land.
Jahweh Zelf was hun lotdeel! 
Hij voorzag in hun onderhoud 
door de tienden. Priesters uit 
Levi moesten onderwijs geven
uit de Thora en die op die
manier bewaren. 
Abram gaf de tiende aan deze 
Melchizedek, zo is vastgesteld
dat zijn orde hoger is dan die
van Aäron.
Levi gaf in de lende van Abram
de tiende aan Melchizedek. Zo
kun je volgens de Schrift zeggen
dat in Abram, die al eerder was
gezegend door Jahweh, zegen 
van Melchizedek, uiteindelijk 
van EL Eljon, naar de gelovigen
vloeit. Ten diepste is dat in het
lichaam van Christus voor elk
lid, op het hoogste niveau: in
Christus gezegend met iedere 
geestelijke zegen te midden van
de ^ophemelsen!  

En hier inderdaad ontvangen 
stervende mensen een tiende, 
daar echter wordt getuigd dat 
hij leeft           Hebreeën 7:8

Van Melchizedek wordt geen
genealogie vermeldt; zo komt
nadruk te liggen op zijn leven.
Bij het reguliere priesterschap
uit Levi in Israël ging het om 
stervende mensen en moest 
de opvolging gegarandeerd zijn
door nageslacht. Melchizedek 
is van hogere orde, want door
Abram gaf het hele Levitische 
priesterschap de tienden aan
hem. Over opvolging van deze
priester-koning wordt echter
niets gezegd. Des te sterker is
hij een type en voorloper van
de Heer Jezus Christus in Zijn
opstanding. Na Zijn dood en 
opwekking daaruit is Hij niet
langer in het vlees gebonden
aan de lijn vanuit Juda. Nu 
kan Hij dor God aangesteld
worden als Hogepriester en
Koning in ‘de lijn’ van deze
Melchizedek. 
De aankondiging is in Psalm 
110 al vermeld. Niets kon of
kan deze positie van Hem 
nog verhinderen. De eon die
nog komt, de 1000 jaren, zal
Zijn Koninklijk Priesterschap
zien. Daarna geldt nog Zijn 
Koningschap op de nieuwe 
aarde; ook dat is tijdelijk.

Nu echter Timotheüs van 
jullie naar ons toe gekomen 
is en ons de goede boodschap 
bracht van jullie geloof en 
jullie liefde – en dat jullie een 
goede herinnering aan ons 
hebben, altijd ernaar 
verlangend ons te zien, net 
als ook wij jullie    
   1 Thessalonicenzen 3:6

Het verlangen van Paulus en 
de Thessalonicenzen naar 
elkaar was intens.
Dat kwam door de geestelijke
band die was ontstaan. Paulus 
had met hen het evangelie van
God gedeeld. Zij geloofden dat
zonder meer. God werkte daar
op bijzondere wijze: snel, goed
en ingrijpend. 
Zij bleven enthousiast het aan
hen gebrachte evangelie volgen.
Er waren ook Israëlieten die dat
evangelie geloofden.
Zij verwachtten, dat de Messias
zou terugkeren naar Zijn volk.
De Representant van Jahweh,
Die zou komen en Zijn voeten
op de Olijfberg zou zetten.
Zij wisten dat de Messias Jezus
het is, Die voor hen stierf en 
was opgewekt uit de doden. 
Deze Joodse gelovigen konden
ook weten uit Tenach, dat nog 
een grote verdrukking over hen
zou komen voordat de Messias 
zou komen.
Toch horen zij nu, dat Jezus hen
zou bergen uit het komen van 
de verontwaardiging. Dat zou
diverse vragen opleveren. Het 
is mogelijk dat Timotheüs die
mee had genomen. Deze brief
zal dan -mede- het antwoord 
geweest zijn.

Nu echter Timotheüs van 
jullie naar ons toe gekomen 
is en ons de goede boodschap 
bracht van jullie geloof en 
jullie liefde – en dat jullie een 
goede herinnering aan ons 
hebben, altijd ernaar 
verlangend ons te zien, net 
als ook wij jullie    
   1 Thessalonicenzen 3:6

Timotheüs ‘evangeliseerde’
over het geloof en de liefde 
van hen. Daar was Paulus
heel verheugd over. Toch is
hier niet iets gezegd over
de verwachting, terwijl dat
in 1:1-5 wél genoemd werd.
Soms is het spannend als er
berichtgeving moet komen.
Hier meldde Timotheüs fijne
dingen over de ekklesia daar.
Wellicht beluisterde Paulus 
daarin ook dat e.e.a. ontbrak.
Misschien waren er allerlei
vragen naar aanleiding van
het gesprokene. 
In deze brief lazen wij in 1:10
al een hint, dat zij (en wij) de
Zoon verbeiden, Die uit de
hemelen zal komen om hen
(en ons) te bergen, precies 
op tijd.