Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Maar in hen is gedachtenis 
van zonden, ieder jaar; 
want het is onmogelijk dat 
bloed van stieren en geiten-
bokken zonden zouden 
wegnemen.
         Hebreeën 10:3,4

Hier spreekt de tekst van de
jaarlijkse offers op de grote
verzoendag. Dat werd naar 
de Thora herhaald. Dat was
een teken dat de zonden nog
niet weg waren.
Het was zelfs onmogeliik dat
dat zou gebeuren. Het was
eerder zo, dat de zonden in 
herinnering kwamen en ook
moesten komen. Het bloed 
van offerdieren sprak van het
bloed van Christus. Men vindt 
dat weleens niet zo prettig om
te horen. Want het was lijden,
voor de Zoon van Adam. Maar
de Vader leed mee. Dat wordt
soms onderbelicht, het is wel
feit. Zoveel kostte het Vader 
en Zoon om wat verloren was
te redden!

Daar zij ook maar niet
zouden ophouden naar
God toe te worden
gebracht, omdat zij die
God dienen niet langer
enig geweten van zonden
hebben, nu zij eenmaal
gereinigd zijn?
        Hebreeën 10:2

Tot de tijd dat de Zoon van
God kwam om Zelf geslacht
te worden, waren gewetens
schuldig omdat zij herinnerd
werden aan de zonden. Zo
moest het geweten steeds
‘gesust’ worden door al die
offers. En daarom stopte de
dienst bij de tabernakel en
tempel door de Levieten en
priesters niet.
De gebrachte offers deden
de zonden niet definitief
weg. Het was een tijdelijke
vergeving. Zonden werden
bedekt, ja, en de offeraars
waren tijdelijk beschermd.
Anders waren dienstdoende
offeraars wel gestopt.
Wat een heerlijk evangelie:
wij zijn gerechtvaardigd in
het kostbare bloed van de
Christus. Wij kunnen nooit
meer aangeklaagd worden.
En daarom kunnen wij, als
ons geweten misschien op-
speelt, terecht wijzen op
het volbrachte werk van
Christus!

Want de wet, een schaduw 
hebbend van de op het punt 
staande goede dingen, niet
het beeld van de zaken zelf, 
zij, met dezelfde offers van 
hen, die zij elk jaar brengen, 
kunnen nimmer hen die 
naderen volmaken
           Hebreeën 10:1

De offers moesten op vaste
tijden gebracht worden. In
de Thora was onder meer
bij matzot (de ongezuurde)
een dagelijks vuuroffer als
voorschrift opgenomen.
De dieren leden niet, het
bloed stroomde direct bij
het snijden uit het dier.
Jahweh zei meer dan eens,
dat Hij geen behagen had
in allerlei offers. Voor zover
die als typen naar het grote
Offer van de Messias Jezus
wezen, waren ze ‘goed’.
Maar ze konden nooit het
volkomene brengen.
Dat bleek al uit het feit, dat
ze steeds herhaald moesten
worden. Het volkomene is
gekomen in het Lam dat de
zonde van de wereld op Zich
nam. Hij, Jezus Christus, was
het, de Zoon van Adam (‘des
mensen’), Die Zijn ziel gaf tot
losgeld voor velen, wat een
liefde! (Markus 10:45).

De studie van 13 september 2026 gaat
over ‘lastige’ teksten uit Paulus’ brieven.
Hoe zit dat met ‘geen lotdeel hebben in
het koninkrijk van God’ (1Kor.6:9,10;
Efe.5:5; Gal.5:19-21)?
En het ‘indien wij volharden, dan zullen
wij ook samen heersen’ (2Tim.2:12)?
Naluisteren: deel A en deel B
De presentatie in PDF is HIER te zien
en/of te downloaden.

Maar betreffende de tijden
en de era’s, broeders,
hebben jullie niet de
behoefte, dat aan jullie
geschreven wordt
 1 Thessalonicenzen 5:1

Paulus gaat verder over de
toekomst, deze hele brief
spreekt daarvan. De tijden
en era’s; hij had in de korte
tijd dat hij in die stad was,
ook daarover gesproken.
Profeten van Tenach zagen
de toekomst gebeuren.
Zij schreven daarover, en
dat blijkt in fasen te gaan.
Met name Daniël had de
onthulling gekregen over
de 490 jaar, de 70 zevens.
Profeten gaven aan, dat de
dag van Jahweh komt en
die begint met gerichten.
Een grote verdrukking zal
volgens Daniël 12:1 komen
over de natiën.
Deze, en andere aspecten
had de apostel uitgelegd
en laten zien. Nu zijn zij op
de hoogte van de bazuin
van God en wat dat voor
hen (en ons) betekent.
Het was het nodige licht
en vooral bemoediging
die zij nodig hadden.