Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Door geloof bevatten wij
dat de eonen aangepast
zijn door Gods uitspraak,
zodat dat wat te bekijken
is, niet geworden is uit
het zichtbare
Hebreeën 11:3

Dit is een lastig te begrijpen
woord. De Hebreeën waren
gelovig geworden in de tijd
sinds pinksteren. Dat was
geloof, mede op tekenen en
wonderen gebaseerd.
Een ‘nieuwe beweging’ was
opgekomen sinds Saulus was
geroepen. In het Romeinse
rijk ontstonden veel groepen
buiten de synagogen. Israël
(vooral de orthodoxie) kon
het getuigenis van de heilige
geest niet aanvaarden.
De eonen werden aangepast;
Israël had de eon van het
koninkrijk voor ogen. Nu het
volk verhardde, veranderde
dat uitzicht.
De brieven van Paulus samen
vormen Gods uitspraak. Dat
was een nieuwe onthulling.
Wat was nieuw te bekijken?
Het ontstaan van het lichaam
van Christus. Dat was tevoren
in Tenach niet bekendgemaakt.

Het geloof echter is de
aanneming van zaken die
verwacht worden, de
aantoning van wat niet
gezien wordt
want in deze wordt getuigd
tot de ouderen
Hebreeën 11:1,2

De heerlijkheden van de
Messias Die zou komen; de
gelovigen in Israël keken er
naar uit. Hij was gekomen,
Jezus Christus; Hij was te
midden van Zijn volk. Hij
was na Zijn opstanding uit
de doden weer weggegaan.
De beloften over terugkeer,
Zijn ‘wederkomst’; er was
veel over gezegd in Tenach.
De zaken die verwacht wor-
den…wat niet gezien wordt
…in deze wordt getuigd.
Het wijst naar wat beloofd
is: het herstel van Israël als
zegenkanaal waardoor de
natiën de goedgunstigheid
van Jahweh zullen ervaren.
Dat, ja, nog veel meer; het
is aangezegd aan ouderen.
Het zijn de beloften, aan de
aartsvaders gegeven. Ja, de
gelovigen uit Israël, en dat
waren er heel veel destijds;
de schrijver wijst op geloof.
Vertrouw erop dat God alles
waarmaakt wat Hij zegt!

Wij nu vragen jullie, broeders,
te kijken naar hen die zich
onder jullie inspannen, jullie
voorgaan in de Heer en jullie
vermanen
1 Thessalonicenzen 5:12

Dit zouden de broeders en
ook de zusters doen. In een
lokale ekklesia zijn er altijd
die zich inspannen en die
voorgaan in de Heer.
Het zijn voorbeelden, God
zet ze in en geeft bijzondere
kracht tot (extra) inzet. Het
is de liefde van Christus die
Paulus drong, aanzette tot
groots dienstbetoon.
Dat voorbeeld volgend zijn
er, die voorgaan en -staan,
bij gelegenheid.
Wij zouden echter niemand
op een voetstuk zetten, het
gaat om God en Zijn woord.
Hiervoor kunnen wij bidden
en danken. Laten wij allen
ons ootmoedig opstellen,
de Heer is nabij!

Spreekt elkaar daarom aan
en bouwt op, de een de
ander, zoals jullie ook doen.

1 Thessalonicenzen 5:11

Bij gelegenheid kan er verschil
van inzicht zijn over de nabije
toekomst. Boeiend om kennis
te nemen van een en ander.
Uiteindelijk zou de liefde van
God ons hart bepalen. We
kunnen middel zijn -in Gods
genade- dat onze Heer,
Christus Jezus, kan gebruiken
tot opbouw.
We kunnen aanspreken en
elkaar bemoedigen; troost-
vol is het woord van onze
heerlijke verwachting.
Dat klinkt rijk door heel de
Schrift, voor ons specifiek
in 1 Thessalonicenzen 4 als
woord van de Heer. We zijn
afhankelijk van dat woord,
en richten ons op opbouw
van de ander, in Zijn liefde.