en ernaast vallen, om ze weer
te vernieuwen tot berouw,
voor zichzelf opnieuw de
Zoon van God kruisigend
en Hem te schande makend
Hebreeën 6:6
Zij die ‘ernaast vallen’, zijn
het, die vanaf vers 4 in beeld
zijn. Uitblijven van de Messias
en dus het aardse koninkrijk
leidde tot ongeloof.
Zij ‘deden dan nergens meer
aan’. Anderen keerden terug
tot de tradities waar zij uit
kwamen. Hoe dan ook; men
‘viel ernaast’ wat betreft het
eonisch leven in de komende
eonen (1000 jaar en nieuwe
aarde). Opnieuw berouw?
Dan zouden zij als het ware
hun Redder -voor zichzelf-
opnieuw kruisigen en weer
te schande maken. Dat nu,
is onmogelijk. In deze lijn,
toen, naar het koninkrijk op
aarde, was er ‘afval van de
heiligen’ mogelijk.
Heel anders is het in deze
tijd van overstromende en
heerlijke genade. Er is geen
veroordeling voor hen, die
in Christus Jezus zijn. Wij
allen zijn verzegeld met de
geest van de belofte, de
heilige. Vader, dank U wel.