Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Vanwege dit is ook het eerste 
niet zonder bloed gewijd.
Want toen ieder gebod 
overeenkomstig de wet door 
Mozes gesproken was tot heel 
het volk, nam hij het bloed 
van de kalveren en van de 
geitenbokken met water, 
scharlaken wol en hysop, 
besprenkelde zowel de 
boekrol zelf als heel het volk
       Hebreeën 9:18,19

Alles werd met het bloed bij
aanvang van de eredienst 
besprenkeld. Daarmee was
heel het volk, en zelfs heel 
de boekrol gereinigd. De rite 
is in Exodus 24 beschreven. 
Het water symboliseerde de
geest van God; scharlaken is
een dieprode kleur en wijst 
enerzijds op koningschap op
aarde. Anderzijds is daar de
vergelijking met zonde zoals
Jesaja 1:18 dat vermeldt. 
Hysop was een plantje waar-
van een bundel diende om
het bloed en water toe te 
passen, zie Exodus 12:22.
Zo was Israël beschermd als
de verderfboodschapper in 
de nacht passeerde. U en ik,
ook wij zijn gereinigd van de
zonde(n) door het kostbare
bloed van Christus. God is
het, die ons zelfs daardoor
rechtvaardig verklaart. 

Vanwege dit is ook het eerste 
niet zonder bloed gewijd.
Want toen ieder gebod 
overeenkomstig de wet door 
Mozes gesproken was tot heel 
het volk, nam hij het bloed 
van de kalveren en van de 
geitenbokken met water, 
scharlaken wol en hyssop, 
besprenkelde zowel de 
boekrol zelf als heel het volk
       Hebreeën 9:18,19

Steeds moest er bloed aan 
te pas komen. Zowel bij het
eerste als het tweede, door
God ingestelde verbond.
De verwijzing naar het zo
waardevolle, kostbare bloed
van Christus moest er zijn. 
De kalveren, geitenbokken;
beiden spraken van Hem. 
Het water typeert zowel het
woord als de geest van God.
De reinigende werking ervan
was uiterlijk aan het vlees,
maar sprak van de reinigende
werking van de geest in het
hart. Zolang echter het oude
nog gold, was de reiniging bij
het wasvat aan het vlees aan
de orde. Omdat Israël in het 
vlees Johannes, de Heer Jezus
en Petrus hoorde, moest er 
nog in water gedoopt worden. 
Hoewel het nieuwe verbond 
al gold na de opstanding van
Christus. Daar is nadrukkelijk 
de geest van God werkzaam;
profetieën in Joël, Jesaja, 
Jeremia, Ezechiël (o.a.) spreken
van Gods geest die krachtig zal
werken in de zonen van Israël.  

want een verbond wordt door
de dood bevestigd, daar het
immers niet van kracht is
wanneer het verbondsoffer
leeft
           Hebreeën 9:17

Twee partijen moesten zich
houden aan een verbond. Als
bekrachtiging werd een dier
(of meerdere) gedood. Dan
was de gedachte: ‘als één
van beide partijen zich niet
aan de voorwaarden ervan
houdt, dan zal die partij de
dood vinden’. Als het offer-
dier niet geslacht was, was
er geen geldig verbond. De
dood van het dier (dieren)
was absolute voorwaarde
tot bekrachtiging. Zo is het
bij het nieuwe verbond. De
Heer Jezus zei, dat de beker
die Hij hief bij Zijn laatste
maaltijd met Zijn discipelen
het nieuwe verbond in Zijn
bloed is. Daarmee moest
voor hen duidelijk worden,
dat Hij Zelf verbondsoffer
zou zijn!

Want waar een verbond is, is
er de noodzaak de dood van
het verbondsoffer te brengen
            Hebreeën 9:16

Deze les leren wij bij Abram
in Genesis 15. Hij slachtte de
dieren, legde de stukken op
rij en zo kon Jahweh tussen
de delen doorgaan en Zijn
verbond bekendmaken met
‘Ik zal’…  Abram geloofde en
God zal Zijn verbond met de
aartsvader vervullen; in alles
zal Hij doen wat Hij zegt.
Natuurlijk verwezen de dode
dieren naar de Heer Jezus,
Die zelf ter dood gebracht is.
Natuurlijk betekent Zijn dood
aan het kruis veel meer dan
alleen het nieuwe verbond in
Zijn bloed. Het houdt in, dat
met Hem de oude mensheid
mee de dood in ging. En met
Hem kwam de nieuwe in de
opwekking uit de dood mee.