Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

een gouden reukoffervat 
hebbend en de ark van het 
verbond, overal afgedekt 
met goud, waarin de gouden 
urn is, het manna hebbend, 
en de roede van Aäron, die 
ontkiemd was, en de platen 
van het verbond
          Hebreeën 9:4

De bloeiende staf van Aäron
was ook een groot wonder.
Het was een prachtig type 
van de opstanding. Leven uit
een ogenschijnlijke dode staf.
Dat is wat God doet; Hij roept
mensen die dood waren in de
krenkingen en zonden. 
Het woord van God geeft het
leven in ‘dode’ mensen. 
Dat is het leven van Christus; 
gelovigen leren, dat zij samen
met Christus gekruisigd zijn,
en met Hem gestorven, ook
samen opgewekt. 
Het leven van de Zoon van 
God is dan bepalend, met de
nieuwe heerlijke vrucht van 
de geest die bloeit. 

een gouden reukoffervat
hebbend en de ark van het
verbond, overal afgedekt
met goud, waarin de gouden
urn is, het manna hebbend,
en de roede van Aäron, die
ontkiemd was, en de platen
van het verbond
          Hebreeën 9:4

De gouden urn of kruik met
manna spreekt ook van de
Heer Jezus Christus. Hij was
als Mens ‘een aarden kruik’
met in Zich het manna, dat
Gods woord uitbeeldt.
Een stap verder is, dat Hij
het Brood van het leven is,
het ware Manna dat uit de
hemel neergedaald is. Hij is
het, Die dat van Zichzelf zei
in Johannes 6:48-51.
Het ware Leven is dan ook
in Hem, Christus Jezus. Hij
deelt het toe aan wie Hij wil.
Zo zei Hij tegen discipelen:
‘Niet jullie hebben Mij uit-
gekozen, maar Ik heb jullie
uitgekozen en ertoe gesteld,
dat jullie vrucht dragen.’
Johannes 15:16.
Dat geldt ook ons als leden
van het lichaam van Christus.
God heeft ons uitgekozen, al
vóór de nederwerping van
de wereld. Dat was vóór de
zonde intrede deed in Gods
schepping. Hoe wonderlijk:
vol liefde keek Vader toen
al naar ons!

een gouden reukoffervat 
hebbend en de ark van het 
verbond, overal afgedekt 
met goud, waarin de gouden 
urn is, het manna hebbend, 
en de roede van Aäron, die 
ontkiemd was, en de platen 
van het verbond
          Hebreeën 9:4

De wonderlijke geschiedenis 
van Israël in enkele woorden.
Stuk voor stuk vertellen ze 
wat God deed en hoe Hij ze
leidde in de wildernis. 
In het allerheiligste stond de
ark van het verbond centraal.
In die ark de woorden van de
God van Israël, Jahweh.
Die ark was een prachtig type
van Christus, Die de woorden 
van God in Zijn binnenste had.
Die uitspraken van God waren
alles voor Hem Die op aarde
wandelde als Mens. Hij sprak
de woorden die Hij van Vader
hoorde. Hij deed de werken
die Hij de Vader zag doen.
Zoals Elohim zei: ‘het worde
licht’ (Gen.1:3), zo zei Hij:
‘Effata’ (word geopend), in
feite met hetzelfde effect. 
Laten wij de Vader danken 
voor Zijn geliefde Zoon en 
voor geopende oren, ogen,
zodat wij zien en horen hoe
groot en liefdevol Hij is!

opdat jullie fatsoenlijk 
wandelen ten opzichte van 
hen die buiten zijn, en aan 
niets behoefte hebben
  1 Thessalonicenzen 4:12

Intern zou de gelovige geen
of zo weinig mogelijk een 
belasting zijn voor de ander.
Maar ook extern; natuurlijk 
was de samenleving destijds
anders dan nu. In Nederland
zijn nog steeds sociale voor-
zieningen voor bijvoorbeeld
(tijdelijke) werkloosheid of
arbeidsongeschiktheid. Als 
het nodig is kan daar beroep
op gedaan worden, indien 
het onmogelijk is door werk
in eigen levensonderhoud te
voorzien. Wij zouden voor 
‘de buitenwacht’ óók voor-
beeldig wandelen. 
 

en er eer in te stellen rustig te 
zijn en bezig te zijn met de 
eigen zaken en te werken met
jullie handen, zoals wij jullie 
hebben opgedragen
    1 Thessalonicenzen 4:11

De onderlinge liefdeband in 
Christus is met alle gelovigen.
Deze ekklesia zou daarin veel
meer overvloeien. Dat was de
oproep in vers 10. Dat is altijd
nodig en goed; onderling die 
liefde van Christus uitleven.
Heel praktisch geeft Paulus in
Romeinen 12-15 aanwijzingen.
Dat heeft ook grenzen; het kan
ook een bemoeien met zaken
van de ander worden. Dat is 
niet de bedoeling. Een zekere 
rust en de eigen zaken goed 
behartigen is van belang. We 
zouden opletten de ander, op 
wie we wellicht een beroep 
doen, niet te zwaar te belasten. 
Ook zou ieder voor zichzelf in
inkomen en levensonderhoud 
voorzien. Zo worden gelovigen 
in de plaatselijke ekklesia er 
niet mee belast. Het is aan de
oudsten om opmerkzaam te 
zijn op eventuele nood.