Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Waar er echter vergeving is
van deze dingen, is er geen
naderingsgeschenk meer
aangaande de zonde
           Hebreeën 10:18

Nu is vergeving voor Israëls
zonen definitiever; het is nu
gebaseerd op het bloed van
Christus. In de periode van
Handelingen kreeg Israël op-
nieuw het koninkrijk ‘aange-
boden’. De Heer Jezus bad
immers aan het kruis om
vergeving voor Zijn volk, God
schonk dat. Na Zijn dood en
opstanding zijn geen andere
naderingsgeschenken meer
nodig. Israël zal toch opnieuw
de offerdienst instellen als de
tempel ‘op de heilige plaats’
gebouwd is. Dat is, geestelijk
gezien, in ongeloof.
In Joods-orthodoxe geledingen
erkent men Jezus niet als het
ware Offer. Het tempelinstituut
is daarom heel hard bezig het
grote verlangen naar herbouw
van de tempel te realiseren. In
feite is alles daarvoor gereed.
Paulus meldt dat de wetteloze
zich zal situeren in de tempel,
en de aanbidding zal door hem
opgeëist worden. Hij zal offer
en ritueel stopzetten, zo geeft
Daniël aan. Pas na 1290 dagen
zal dat hervat worden.     

‘Mijn wetten op hun harten 
gevend, en op hun denkver-
mogen zal Ik ze opschrijven
En aan hun zonden en hun
wetteloosheden zal Ik in
geen geval nog herinnerd
worden.’
     Hebreeën 10:16^b,17

Het nieuwe verbond, wat God
met Israël en Juda in het rijk
van Zijn Gezalfde Jezus sluit,  
ziet er zo uit. God zal dan Zijn
onderwijs in de harten van de
zonen van Israël schrijven. In
hun denken zal de eer van hun
God, Jahweh, en Zijn Zoon de
Heer Jezus Christus, centraal
zijn. De wetteloosheden heeft
Hij dan door Christus van hen
weggenomen; Paulus schrijft:

“Hij Die bergt zal aankomen
uit Sion, Hij zal de oneerbiedig-
heden afkeren van Jakob.
En dit is het verbond van Mij
met hen, wanneer Ik hun
zonden zou afhakken.”
        Romeinen 11:26^b,27

Op grond van het kostbare
bloed van Christus, zal God
hun zonden en krenkingen
niet meer herinneren. In de
komende eon zal Israël het   
volk zijn zoals God bedoelde.
Als koningen en priesters zal
hun functie zijn: de natiën tot
onderschikking brengen aan
de Gezalfde Jezus, hun Heer.
In de laatste eon zullen zij als
koningen de natiën regeren.
 

Maar wanneer zij ook maar
zouden zeggen: “vrede en
zekerheid”, dan is onvermoed
voor hen totale ineenstorting
aanstaande, evenals smart de
zwangere, en in geen geval
zouden zij ontsnappen.
    1 Thessalonicenzen 5:3

Paulus vergelijkt met de smart
(pijn) die een zwangere over-
komt wanneer de geboorte
zich aandient. Het begint met
lichte, later de hevige weeën.
Het onverwachte dat ineens
de pijn daar is, is aan de orde
wanneer de mensheid denkt
het voor elkaar te hebben.
Onvermoed; juist als klanken
van ‘vrede en zekerheid’ de
wereld, het Midden-Oosten
beheersen; dán is de totale in-
eenstorting aan de orde.
Dit lijkt parallel te zijn aan wat
Johannes op Patmos zag: eerst
komt ‘de ruiter op het witte
paard’ ^Ope.6:1,2 die vrede brengt.
Strijd, oorlog; paarden spreken
ervan.

het paard wordt gereedge-
maakt voor de strijd; en de
overwinning is van Jahweh
          Spreuken 21:31

Aan de ruiter op het witte
paard was een krans (kroon)
gegeven. Tevoren was dus
de overwinning zeker, zonder
letterlijk bloedige strijd.
God had de krans gegeven; de
overwinning is van Jahweh.
Vervolgens komt ‘de ruiter op
het rode paard’; vrede gaat
weg. Overal zal oorlog, strijd,
zijn. De gevolgen daarvan zijn
beschreven onder de zwarte
en grauwe (vale) paard.
Die drie beschrijven de totale
ineenstorting van het huidige
systeem (wereld).
Dit is niet het einde; het toont
de stappen op weg naar de
komst van Jezus Christus!

Maar wanneer zij ook maar 
zouden zeggen: “vrede en 
zekerheid”, dan is onvermoed 
voor hen totale ineenstorting 
aanstaande, evenals smart de 
zwangere, en in geen geval 
zouden zij ontsnappen.
    1 Thessalonicenzen 5:3

Alom roept men in onze dagen,
vooral in het Midden-Oosten,
‘peace and security’. 
Ja: vrede en zekerheid, Paulus
heeft dat profetisch voorzegd.
Dit zal mogelijk nadrukkelijker
gezegd worden als de wetteloze
eenmaal op het wereldtoneel
dé leider is. Instrumenten als 
de VN, natiën verenigen zich, 
Psalm 2:1,2 spreekt ervan, die
zullen in dienst van hem staan.
De ‘totale ineenstorting’ waar
Paulus over spreekt, zal ons
niet overkomen. Wij worden
snel weggenomen vóór de
verontwaardiging van God.
Uit profetie blijkt: ‘de dag 
van Zijn verontwaardiging’ 
vormt inleiding van de dag
Jahweh, Zefanja 1:15. 
Wanneer dat ‘losgaat’ zal er
geen ontsnappingsroute zijn.
De hele wereld komt dan in
de greep van de dictator van
de eindtijd: de antichrist, in
1 en 2 Johannes genoemd. 
Verplichte aanbidding van 
het beest en diens beeld. Bij
weigering zet men je uit het
systeem van de wereldorde.
De supermarkt is afgesloten
voor zulke ‘dissidenten’. 
Via gezichtsherkenning zeer
waarschijnlijk, zal digitaal de 
toegangspoort dicht blijven.  
 

En de heilige geest echter 
getuigt tot ons, want na het
te hebben uitgesproken:
” ‘Dit is het verbond welke Ik 
zal sluiten met hen na die 
dagen.’ zegt de Heer…’
  Hebreeën 10:15,16^a

Hier blijkt eens te meer hoe
de Schrift God-geademd is en
betrouwbaar overgeleverd.
De heilige geest getuigt!
Opnieuw citeert de schrijver
uit Jeremia 31, in 8:8-12 was
ook Jeremia 31:31-34 aan de
orde. De zonen van Israël, in
de Handelingentijd, zouden
beseffen wat de grote zegen
van het nieuwe verbond is.
De ‘Ik zal’ uitspraken zeggen
in feite dat het niet langer in
de kern een verbond is.
Jahweh, de God van Israël,
HIJ zal de geest in hen geven.
Elohim (vaak door orthodoxen
‘haShem’ genoemd) vraagt in
het komende koninkrijk hun
gehoorzaamheid. Maar Hij zal
Zelf dat bewerken, de heilige
geest op/in hen zal dat doen.
In de 1000 jaren ziet Ezechiël
offers die gebracht worden,
sabbatten die Israël dan nog
steeds in acht neemt.  
Zo kan er nog van ‘verbond’
gesproken worden, maar dat
is dan stijlfiguur geworden.