Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Want levend is het woord van 
God, en werkzaam en scherper 
dan ieder tweesnijdend zwaard, 
en dringt door tot verdeling 
van ziel en geest, van zowel 
verbindingen als merg, en is 
een scheidsman van de 
overleggingen en gedachten 
van het hart.
            Hebreeën 4:12

De toevoeging ‘gewrichten en 
merg’ is beeldspraak voor het
feit, dat Gods woorden snijden
tot in het diepste innerlijk van
de mens. Wij kennen ‘door 
merg en been gaan’ om aan 
te geven hoe diep iets in ons 
doordrong. Rond het Woord
is altijd strijd. Paulus zei tegen
Timotheüs ‘kwaad te lijden 
met het evangelie in overeen-
stemming met de kracht van 
God’ (2Tim.1:8). Je zou met 
zo’n heerlijk evangelie dat 
niet verwachten, toch klinkt 
het uit Paulus’ brief.  
Zijn evangelie roept op om het 
vlees te kruisigen, samen met
de hartstochten en begeerten
(Gal.5:24); rekenen zoals God 
rekent (Rom.6:6). God geve, 
dat wij wandelen tot Zijn eer.   

Want levend is het woord van 
God, en werkzaam en scherper 
dan ieder tweesnijdend zwaard, 
en dringt door tot verdeling 
van ziel en geest, van zowel
verbindingen als merg, en is 
een scheidsman van de 
overleggingen en gedachten 
van het hart.
            Hebreeën 4:12

Gods woorden zijn scherp als
een tweesnijdend vlijmscherp 
zwaard. Ze dringen door in de 
mens en laten zien wat ziels
en wat geestelijk is. 
Met name in de brieven van
Paulus komen deze aspecten
naar voren. De ziel: de mens
in emoties, gevoelens, eigen
willen, denken. De geest is 
het, die in de mens door het
woord van God aandringt op
leven naar en uit geloof. 
Dat is vertrouwen op wat God
doet, aanwijst, niet op wat je 
voelt. Het ‘niet mijn wil’ is de
echo in het leven van gelovigen.
Soms is het moeilijk te zien of
een gelovige geestelijk of ziels 
ingesteld is. Ook dat kan alleen 
door de toets van Gods woord onderscheiden worden. 
Zo’n verschil is te zien bij Israël
in de wildernis. Murmureren, 
mopperen; het is ziels. En het 
tevreden zijn met het manna
en de kwakkels, wat God aan 
voedsel geeft: geloof, naar de
geest van God. Voorbeelden 
zijn Mozes en Jozua. 

Want levend is het woord van 
God, en werkzaam en scherper 
dan ieder tweesnijdend zwaard,
en dringt door tot verdeling
van ziel en geest, van zowel
verbindingen als merg, en is
een scheidsman van de 
overleggingen en gedachten
van het hart.
            Hebreeën 4:12

Omdat Gods woord zo scherp
is, willen mensen dat weleens
liever niet (meer) horen.
Het komt te dichtbij, de geest
dringt door het woord aan op
verandering. Dat wat het vlees
en de ziel niet willen.
Men geeft er een draai aan,
zodat men kan leven naar het
eigen goeddunken. Zo is het
op z’n kop gezet: het woord
van God verandert de mens
niet, maar de mens wijzigt
het Woord.
Zijn woord is scherper dan
(letterlijk: boven/over) ieder
tweesnijdend zwaard.
Wat een letterlijk zwaard dat
aan beide kanten snijdt, niet
kan, kan Zijn woord wel. De
levens, het innerlijk van de

Zo zeer aan jullie gehecht, 
achten wij het goed, met jullie
niet alleen het evangelie van
God te delen, maar ook onze
eigen ziel, omdat jullie ons 
geliefd geworden waren     
1 Thessalonicenzen 2:7

Onder gelovigen, die in Gods
genade elkaar rondom Zijn
woord ontmoeten, ontstaan in
de loop van de tijd banden.
En dan kunnen contacten zich
verdiepen. Vanuit -altijd- het 
geestelijke delen gelovigen in
de ekklesia meer van hun ziel
met elkaar. Dat is voor gebed 
en dank fijn, zonder dat het 
tot ‘doorvertellen over die en
die’ verwordt.  
Paulus en de medearbeiders
raakten snel verbonden met 
de Thessalonicenzen, die zich 
aan God en Zijn Zoon hadden 
overgegeven. Zo deelden zij 
ook ‘hun ziel’ met hen. Dat is 
lijden en verdrukkingen, maar 
ook de blijdschap. Om dat in 
veiligheid en genade biddend 
te delen met elkaar, is kostbaar. 

Maar wij waren zachtmoedig 
geworden in jullie midden, 
zoals in het geval dat een 
voedster haar kinderen koestert
     1 Thessalonicenzen 2:6

In plaats van allerlei materiële 
zaken van de gelovigen te ont-
vangen, gaven de apostel en 
de medearbeiders geestelijke
voeding aan de gelovigen. 
Met woorden van het geloof, 
het evangelie van God. En dat
in alle liefde, zoals de moeder
haar kinderen verzorgt. Want
in God, Die onze Vader is, is er
ook de ‘moederlijke kant’, wat
blijkt uit de tedere zorg die Hij
voor de Zijnen heeft. En dat is
zo wanneer wij als gelovigen 
net begonnen zijn, en ‘de melk’ 
van Gods woord nodig hebben. 
Dat is nog zo als wij volwassen 
in het geloof zijn. Dan zorgt de
Vader nog steeds (als moeder)
voor ons. Vandaar de roep van
Filippenzen 4:4-7 om ons altijd 
te verheugen in de Heer. Wij 
kunnen alles met gebed, dank 
en smeekbede bij onze Vader
bekendmaken. Hij zorgt.