Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

bij dit echter, zo toebereid, 
gingen de priesters inderdaad 
voortdurend binnen in de 
eerste tent, de diensten aan 
God voltooiend
           Hebreeën 9:6

De eerste tent is het heilige.
Daarin moesten de Levitische 
priesters dienen. Dat beeldde
het onvolkomene uit. Want in
het heilige der heiligen was 
de aanwezigheid van Jahweh.
Het heilige was nog de weg 
naar Jahweh toe, Die achter 
de tweede voorhang was. En
Hij sprak; Zijn glorieuze heer-
lijkheid was in de tweede tent.
Zoals Hebreeën meldt, zou de
hogepriesterschap in de orde 
van Melchizedek het ware zijn.
In de eerste tent was geen rust,
elke dag herhaling.
Het was volgens het voorbeeld
dat aan Mozes op de berg was
getoond. Er werden diensten 
aan God voltooid, volgens de
patronen van de goddelijke 
dienst van de ^ophemelsen (8:5).
Daarmee werd de weg getoond
naar de heerlijkheid van God, 
zoals de eonen ook de weg tot
de uiteindelijke heerlijkheid van
God vormen. Zolang de eonen 
nog ‘lopen’, is niets compleet.
Ná de eonen is alles compleet: 
God is dan alles in allen! 

Er boven overheen echter, 
waren de cherubs van heer-
lijkheid, het beschermdeksel 
overschaduwend, waarover
het nu niet gelegenheid is
om deels iets te zeggen
    Hebreeën 9:5

Het beschermdeksel wordt in
Romeinen 3:25 door Paulus
genoemd. Op Jom Kipoer, werd
jaarlijks het bloed van de jonge
stier door Aäron 7 keer daarop
gesprenkeld, als teken dat dit
als zond(offer) geslacht was.
Tevens moest Aäron het bloed
van de geitebok die ook als 
zond(offer) geslacht werd, op 
het beschermdeksel en voor
de ark sprenkelen. Zo was er
weer een jaar bescherming 
op grond van deze zondoffers
voor de hogepriester, zijn gezin
en het volk. Dat alles sprak van
het kostbare bloed van Christus
dat gekend was vóór de neder-
werping van de wereld.
(1 Petrus 1:19,20). Dat bloed
van de stieren en de bokken
beschermde, want de stenen
platen getuigden van God en
Zijn rechtvaardigheid, om elke
afwijking (zonde) te vergelden.
Omdat God ‘vooruitkeek’ naar
het bloed van Christus, kon Hij
(tijdelijk) voorbijgaan aan de
zonden.
Leviticus 16 schreef jaarlijkse
herhaling voor; het sprak van
Gods rechtvaardigheid en Zijn
heiligheid, maar ook van
Zijn liefde voor Zijn volk. 

Wij willen echter níet dat jullie 
onwetend zijn, broeders, aan-
gaande hen die rusten, opdat 
jullie niet bedroefd zijn zoals 
ook de overigen die geen ver-
wachting hebben.
     1 Thessalonicenzen 4:13

Als mensen sterven zonder een
verwachting, zal de droefenis, 
het verdriet, enorm groot zijn. 
Er is dan immers geen troost!
Het gaat dan alleen om hier en 
nu en alles ‘uit het leven halen 
wat erin zit’. En als mensen ook
nog tijdens dat leven veel lijden 
is het veel verdriet, uitzichtloos.
Paulus mocht van zijn Heer iets
vertellen over verwachting. Ja,
in 1 Thessalonicenzen 1:9,10
had hij al gezegd: 

…om de levende en waarachtige 
God als slaaf te dienen en Zijn 
Zoon uit de hemelen te verbeiden

Dat verbeiden is: gespannen 
verwachten, in de goede zin.
We zien ernaar uit, Hij komt!
Dat gaat het einde van deze 
boze eon betekenen. God zal
dan met Israël Zijn plannen en 
beloften verder uitwerken.
Al met al wacht ons, Israël en 
de volkeren heerlijkheid, want
HIJ, Christus Jezus, redt allen!  

Wij willen echter níet dat jullie 
onwetend zijn, broeders, aan-
gaande hen die rusten, opdat 
jullie niet bedroefd zijn zoals 
ook de overigen die geen ver-
wachting hebben.
     1 Thessalonicenzen 4:13

In deze ekklesia waren vragen 
over de overleden gelovigen.
Paulus had waarschijnlijk maar
drie of vier weken daar kunnen
spreken. Sommigen uit Israël 
waren ook gelovig geworden.
Zij kenden de verwachting dat
de Messias Zijn voeten op de
Olijfberg zou zetten. Maar nu 
mensen uit de natiën, die eerst
afgoden dienden (1Thes.1:9,10),
gelovig geworden waren en al
overleden waren, wat moest er
van hen worden? Zij hoorden 
niet bij Israël en zij waren ook 
geen proseliet. Israël kon weten,
dat na de komst van de Messias
ook opstanding van rechtvaardi-
gen zou plaatsvinden. 
Er was onduidelijkheid, vragen 
waren gesteld. Paulus gaat nu 
antwoord geven. 
Een echte verwachting geeft de
mens troost, uitzicht en kracht.
We zullen zien wat Paulus kon 
en mocht zeggen van zijn Heer. 

Er boven overheen echter, 
waren de cherubs van heer-
lijkheid, het beschermdeksel 
overschaduwend, waarover 
het nu niet gelegenheid is om 
deels iets te zeggen
    Hebreeën 9:5

De ark van het verbond was 
het belangrijkste voorwerp 
in het heilige van de heiligen.
Deze ark bevatte de tien
woorden van God op stenen
platen. Deze getuigden van
Gods normen die de sterfelijke
mens nooit kon bereiken in het
gedrag.
De cherubs worden genoemd 
in Exodus 26 en 36. Zij waren 
uit één stuk goud gemaakt.
De cherubs van heerlijkheid
wijzen op de grootheid en de
alleenheerschappij van de God 
van Israël. Cherubs worden 
in Ezechiël 10 ook vermeld in
het gezicht van heerlijkheid 
van Jahweh. De profeet zag 
dat en het was daar ook een 
teken van het gericht dat zou
komen over Israël; maar ook
van het herstel van het volk.
Zo is altijd in Gods woorden
zowel gericht als herstel aan-
wezig. In die volgorde; einde
van Gods wegen in de eonen
is: herstel, redding, verzoening 
van allen.