Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Want jullie herinneren je, 
broeders, onze moeite en 
inspanning: nacht en dag 
werkend om niet belastend 
te zijn voor iemand van jullie, 
hebben wij aan jullie het 
evangelie van God verkondigd.
   1 Thessalonicenzen 2:9

Paulus werkte nacht en dag. 
Hij wilde de gelovigen niet 
materieel belasten. Zo kon 
hij het evangelie van God in 
genade brengen. Zo diep is 
hij gegaan en het blijkt een 
gezond principe te zijn, dat 
voorkomt verkeerd gebruik 
van materiële giften en gaven. 
Dat er wel Filippenzen waren 
die hem van tijd tot tijd wat 
gaven, was ongedwongen. 
Al wat gegeven wordt aan 
het werk van de Heer zou 
ongedwongen zijn. Anders is 
het genade-karakter ervan 
weg. Het was dan de liefde 
van God, die Paulus drong
en stuurde.

En er is geen schepsel niet 
zichtbaar voor Zijn aangezicht. 
Alles nu is naakt en ontbloot 
voor Zijn ogen aan Wie wij 
rekenschap afleggen.
       Hebreeën 4:13

De schrijver verwijst hier in
wezen naar Jeremia 23:24:

Zou iemand zich op verborgen 
plaatsen kunnen verbergen en
zou Ik hem niet zien? Spreekt 
Jahweh. 
Vervul Ik niet de hemelen en
de aarde? Spreekt Jahweh.

Het is dwaas om te denken,
dat je iets kunt doen zonder 
dat Jahweh (de Vader) het 
weet of ziet. Daarom is het 
goed, alles in gebed onder 
dank bij Hem te brengen en 
daar te laten. 
Omdat Vader onze Maker is 
en ons dus zo goed kent,
daarom ligt alles voor Hem
open. Dat maakt Zijn genade 
heerlijk en groots. Hij schenkt
ons alles wat nodig is, zodat
wij kunnen leven, wandelen,
tot Zijn eer. Ook vandaag kijken
wij opwaarts, naar Hem Die ons
zo bovenmate liefheeft. 

Want levend is het woord van 
God, en werkzaam en scherper 
dan ieder tweesnijdend zwaard, 
en dringt door tot verdeling 
van ziel en geest, van zowel 
verbindingen als merg, en is 
een scheidsman van de 
overleggingen en gedachten 
van het hart.
            Hebreeën 4:12

Het hart is wezenlijk; want van 
daaruit functioneert de mens.
Daarom is de roep in Tenach 
om het hart te bewaren en te
bewaken, boven alles.  
Het woord van God werkt als 
een ‘scheidsrechter’, en maakt
onderscheid in ons hart, onze 
gedachten. Het bekritiseert de
overleggingen. Ons denken en
hart; zij worden geheiligd en 
gereinigd door de uitspraken 
van God. 
Vooral in Paulus’ evangelie is 
de werking diepgaand en laat
zien of onze overleggingen in
alles geestelijk of ziels zijn. Of
misschien zelfs vleselijk.
Steeds weer de toets: wat zegt
de Schrift? En het uitstekende 
vasthouden voor onze wandel!  

Want levend is het woord van 
God, en werkzaam en scherper 
dan ieder tweesnijdend zwaard, 
en dringt door tot verdeling 
van ziel en geest, van zowel 
verbindingen als merg, en is 
een scheidsman van de 
overleggingen en gedachten 
van het hart.
            Hebreeën 4:12

De toevoeging ‘gewrichten en 
merg’ is beeldspraak voor het
feit, dat Gods woorden snijden
tot in het diepste innerlijk van
de mens. Wij kennen ‘door 
merg en been gaan’ om aan 
te geven hoe diep iets in ons 
doordrong. Rond het Woord
is altijd strijd. Paulus zei tegen
Timotheüs ‘kwaad te lijden 
met het evangelie in overeen-
stemming met de kracht van 
God’ (2Tim.1:8). Je zou met 
zo’n heerlijk evangelie dat 
niet verwachten, toch klinkt 
het uit Paulus’ brief.  
Zijn evangelie roept op om het 
vlees te kruisigen, samen met
de hartstochten en begeerten
(Gal.5:24); rekenen zoals God 
rekent (Rom.6:6). God geve, 
dat wij wandelen tot Zijn eer.   

Want levend is het woord van 
God, en werkzaam en scherper 
dan ieder tweesnijdend zwaard, 
en dringt door tot verdeling 
van ziel en geest, van zowel
verbindingen als merg, en is 
een scheidsman van de 
overleggingen en gedachten 
van het hart.
            Hebreeën 4:12

Gods woorden zijn scherp als
een tweesnijdend vlijmscherp 
zwaard. Ze dringen door in de 
mens en laten zien wat ziels
en wat geestelijk is. 
Met name in de brieven van
Paulus komen deze aspecten
naar voren. De ziel: de mens
in emoties, gevoelens, eigen
willen, denken. De geest is 
het, die in de mens door het
woord van God aandringt op
leven naar en uit geloof. 
Dat is vertrouwen op wat God
doet, aanwijst, niet op wat je 
voelt. Het ‘niet mijn wil’ is de
echo in het leven van gelovigen.
Soms is het moeilijk te zien of
een gelovige geestelijk of ziels 
ingesteld is. Ook dat kan alleen 
door de toets van Gods woord 
onderscheiden worden. 
Zo’n verschil is te zien bij Israël
in de wildernis. Murmureren, 
mopperen; het is ziels. En het 
tevreden zijn met het manna
en de kwakkels, wat God aan 
voedsel geeft: geloof, naar de
geest van God. Voorbeelden 
zijn Mozes en Jozua.