Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

De dag van de ongezuurde
brak aan, waarop het Pascha
geofferd moest
            Lukas 22:7

Deze avond is se(i)deravond,
als start en inleiding op één
van de gezette hoogtijden
van Jahweh voor Israël.
Op de 14^e Aviv (lente) moest
dat gegeten worden op het
punt van uittocht uit Egypte.
Deze dag begint precies bij
zonsondergang en duurt tot
zonsondergang de dag erna.
De Heer instrueerde Zijn
discipelen om die maaltijd
gereed te maken. Hij at met
hen, voor Hem emotioneel.
Waarom? Omdat Hij wist dat
Hij Zelf het Lam was, dat op
14 Aviv voor de avond viel,
geslacht zou worden.
Johannes meldt, dat die 14^e
de dag van voorbereiding
was. Een grote (jaar)sabbat
was de 15^e Aviv, dat was de
eerste dag van het ‘feest’
van de ongezuurde (matzot).
Die loopt deze week vanaf
zonsondergang op 2 april
tot zonsondergang 3 april
(vrijdagavond).

waarin God, bedoelend
overvloeiender aan de
lotdeelbezitters van de
belofte het onwrikbare
van Zijn raad ten toon
te spreiden, Middelaar
zijnde met een eed
       Hebreeën 6:17

Opnieuw maakt de schrijver
van Hebreeën zijn betoog  
sterker, geleid door heilige
geest. De eed die God aan
Abraham zwoer bekrachtigt
het zozeer, dat geen enkele
twijfel mogelijk is. Abraham
was zelfs lotdeelbezitter van
de wereld; Israël heeft zeer
zeker een van God beloofd
lotdeel. Het koninkrijk zal in
in handen zijn van het volk
van heiligen, naar Daniël 2
en 7. Het onwrikbare in de
raad van God wordt door de
apostel Paulus uitgewerkt
en in Efeziërs stelt hij vast:
de uitgeroepen gemeente
die het lichaam van Christus
is, heeft zelfs lottoedeling
te midden van de hemelsen.

Want mensen zweren bij iets
groters, en voor hen is het
einde van iedere tegenspraak
tot bevestiging: de eed
         Hebreeën 6:16

De eed is onder de mensen
al een zware bevestiging, die
alle tegenspraak het zwijgen
oplegt. Soms zweren mensen
zelfs op de Bijbel; dat is nogal
wat. De schrijver benadrukt
het belang van de belofte die
God zwoer met een eed aan
Abram. En daarmee aan zijn
zaad: Isaäk, Jakob en al zijn
zonen. Het draait in wezen
om Messias Jezus Christus,
hét beloofde Zaad (Gal.3:16).
Hij kwam, naar het vlees, uit
Israël voort, Zoon van David,
Zoon van Abraham (Matt.1).
De belofte aan Abraham is
vast. Zelfs de Thora (wet) die
erbij in kwam, schakelde die
belofte(n) niet uit. Zo zouden
de Israëlitische gelovigen in
de Handelingentijd op God,
Die garant staat voor de
vervulling van de beloften,
vertrouwen.

En wij zonden Timotheüs,
onze broeder en dienaar
van God in het evangelie
van Christus, om jullie
stevig te maken en aan te
spreken voor jullie geloof
   1 Thessalonicenzen 3:2

Paulus stuurde de uiterst
trouwe en betrouwbare
medewerker Timotheüs.
Deze volgde hem volledig
in alle aspecten. Natuurlijk,
God werkte dat door Zijn
geest in hem uit.
Diep dankbaar, dat mogen
ook wij zijn, als wij trouw
in ons leven constateren.
Het is immers God, Die ook
dat in Zijn genade schenkt.
Hij diende in het evangelie
van Christus; al wat Hij in
Zijn leven, lijden tot en met
de dood van het kruis kon
bewerken. God wekte Hem
op, op die grote derde dag.
Leven, licht, liefde van God
horen wij in dat heerlijke
waarin Hij centraal staat.