Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

want zelf weten jullie nauw-
keurig, dat de dag van de 
Heer zo komt: als een dief in 
de nacht
 1 Thessalonicenzen 5:2

Als alle leden van het lichaam 
van Christus weggeroepen zijn, 
zal men daarna snel overgaan 
tot de orde van de dag.
Dit onverwachte, dat de dag
van Jahweh komt als een dief,
is te lezen in: Matt.24:43; 
Luk.12:39; 1The.5:4; 2Pe.3:10;
Opb.3:3; 6:15.
Want het zal zijn in de dagen 
van Noach, de mensen leven 
steeds door. De gewone gang
van zaken, men bekommert 
zich niet om God en wat Zijn 
woord zegt. Ze ‘eten, drinken,
huwen’ et cetera. In de dagen
van Noach kreeg hij liefst 120
jaar om te bouwen. Dat deed
hij, en de mensen leefden en 
vonden het waarschijnlijk erg
raar en belachelijk dat Noach 
uitvoerde wat Jahweh zei. 
Ze leefden gewoon hun leven 
tot de dag dat de regen begon. 
Zó zal het in de toekomst ook 
zijn. Men leeft verder, totdat 
de gerichten aangeven: de 
Zoon van Adam gaat komen. 
Dan zal alles zó snel gaan, dat 
men niet meer kan ontkomen.    

Derhalve houd ook ik, horend
van het geloof dat jullie aangaat
in de Heer Jezus, en dat voor al
de heiligen 
            Efeziërs 1:15

Paulus maakt de ontvangers 
van de Efezebrief duidelijk, 
dat hij niet over het geloofs-
goed spreekt dat bestemd is 
voor het aardse verbondsvolk 
Israël, maar van het jullie 
aangaande geloofsgoed. Het 
ons aangaande geloofsgoed
geldt nu voor alle heiligen
die God roept, ongeacht of 
wij Israëlieten zijn of niet. 
Wat de apostel in de verzen 
daarvoor had geschreven, 
overstijgt al het voorstellings-
vermogen van sterfelijke
mensen. Vanaf het moment,
dat wij het evangelie van onze
redding horen en geloven, zijn
wij al verzegeld met de geest 
van de belofte, de heilige, die
een waarborg van onze
^ophemelse lot toedeling is.
Om dat te kunnen bevatten 
en beseffen hebben wij nodig:
extra goddelijke wijsheid en 
geestelijke onthulling tot de
erkenning van Hem Zelf. 
Wij zouden weten wat het  
verwachtingsgoed van Zijn
roeping is. Dat is: waartoe Hij
ons roept.

De overgang van ‘wandel in wijsheid’ naar
dankbaarheid en naar onderschikking.
In Efeziërs 5:22-6:9 gaat het vooral heel
praktisch over onderschikking. Dat is ook
hoofdthema van heel Gods voornemen.
In Tenach (OT) komen we ‘de vrees van
Jahweh’ tegen. De ‘vrees van Christus’,
hoe zit dat?
Presentatie is HIER te bekijken/downloaden.
Naluisteren: deel A en deel B

In welke wil wij geheiligd zijn 
door het naderingsgeschenk 
van het lichaam van Jezus 
Christus, eens voor altijd.
           Hebreeën 10:10

Het eens voor altijd klinkt in
dit verband nadrukkelijk. De
Heer heeft Zich éénmaal in
de dood als Mens gegeven.
Dat was genoeg, voldoende,
het is volbracht. Ook in 7:27
klonk dit. Hebreeën 9:12 
noemt het eens voor altijd
binnengegaan zijn in de
hemel met Zijn bloed.
Paulus, in Romeinen 6:10, 
benoemt het gestorven zijn 
van Christus als eens voor 
altijd zeer nadrukkelijk. 
En wat Hij nu leeft, leeft Hij 
voor God. 
Zijn wérkelijk opgestaan zijn
betoonde Hij eens voor altijd
aan meer dan 500 broeders,
1 Korinthiërs 15:6 meldt dat. 
We vertaalden daar: tegelijk*
en dat was in die bijeenkomst 
zeker het geval. 
De Opgestane is verheerlijkt 
aan Gods rechterhand.  
Het grote Naderingsgeschenk
van God was en is compleet,
wij nu zijn in genade geredden
dat is niet uit onszelf; van God
is de Naderingsgave!

In welke wil wij geheiligd zijn 
door het naderingsgeschenk 
van het lichaam van Jezus 
Christus, eens voor altijd.
           Hebreeën 10:10

In vers 7 en 9 klonk, dat Hij
kwam om Gods wil te doen.
Dat reikte tot het uiterste 
door Zijn dood heen. Hij bad
in de laatste uren in de olijf-
pers Gethsemane, dat niet 
Zijn wil maar Vaders wil zou
gebeuren. Zo was de wil van
de Heer op één lijn met die 
van Zijn Vader. 
Gelovigen uit Israël weten 
zich nu geheiligd in Zijn wil.
Het grote in dit gedeelte is
ook, dat Hem door Vader 
een lichaam was toebereid.
Dat is hét naderingsgeschenk 
van God aan de mensheid en 
de hemelsen, vergelijk ook
Efeziërs 2:8; 5:2.
Bedenk: nadat steeds eerst 
de mensen naderingsgaven
aan God brachten onder de 
wet, is het nu omgekeerd: 
God nadert door Zijn Zoon 
Zélf; God geeft Hem als hét 
geschenk aan ons!
Dat was nodig, zodat Hij als
Mens kon lijden en sterven.
Daarna Vader kon Zijn grote  
kracht en heerlijkheid laten 
zien, door Hem uit de dood
op te wekken.