Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Toen heeft Hij uitgesproken: 
‘Zie, Ik kom om Uw wil te doen, 
o God’. Hij neemt het eerste 
weg om het tweede te doen 
staan.
           Hebreeën 10:9

In Psalm 40:8 zegt de tekst:
Het doen van Uw welbehagen 
O Mijn God, is Mijn genoegen;
Uw wet is in het midden van 
Mijn hart
 
Dit was het verlangen en het
genoegen van de Zoon. God,
Zijn Vader, behagen. ‘Motor’
daarvan was: Zijn onderwijzing,
Zijn Thora, in het midden van 
Zijn hart. God bepaalde, dat 
eerst de schaduwen in offers 
naar voren kwamen. God, in 
Zijn liefde en wijsheid, liet dat
vooruitwijzen naar het tweede.
Dat was het Offer waar alles 
om draait: Zijn eigen Zoon. 
Dat was definitief, en hoogste
wat te brengen was. 
En dat bracht ook het nieuwe 
verbond; ook dat is het tweede
definitieve. In het bijzonder is
dat ook op de opstanding van 
toepassing. In het verleden zijn
mensen opgewekt uit de dood
om toch later weer te sterven.
Lazarus is daar voorbeeld van. 
Maar Christus is opgewekt en
dat is definitief; de Eersteling is
daar en de garantie dat heel
de oogst gaat komen! 

Hogerop zegt Hij: “Offer
en naderingsgeschenk en 
brandoffers en die 
aangaande de zonde wilt 
U niet, noch acht U ze 
goed,” (welke dan ook 
overeenkomstig de wet 
gebracht worden)
          Hebreeën 10:8

In de Thora waren veel
offers voorgeschreven. 
Op de gezette hoogtijden 
van Jahweh, zoals Jom 
Kipoer en andere, moesten
nog extra offers gebracht.
Jahweh had geen behagen
in al die offers, behalve dat
zij verwezen naar Hem Die 
komen zou. Hij vervulde de
Thora, Zijn bloed nam wél 
de zonde(n) weg. Zijn leven,
Zijn dienstwerk, Zijn lijden,
dood; het was welriekende
reuk voor Zijn God en Vader.
In dit deel van Hebreeën is
het contrast tussen oud en
nieuw verbond scherp te 
zien. Het oude was alles in
schaduwen; het nieuwe is
voor Israël het ware licht.
De Heer zei over Zichzelf: 
Ik ben het Licht van de 
wereld (Joh.8:12) tegen de
achtergrond van ongeloof 
van Zijn volksgenoten.

Brandoffers en die aangaande 
de zonde acht U niet goed.
Toen zei Ik: 
‘Neem waar, Ik kom; in de
hoofdsom van de boekrol
geschreven over Mij – Om te 
doen, O God, Uw wil’
            Hebreeën 10:6,7

Opvallend: in de hoofdsom
van de boekrol. 
Citaat uit Psalm 40:8 is dit;
het is zeer regelmatig alleen
met ‘boekrol’ in vertalingen
weergegeven.
Woordelijk vanuit Hebreeuws
is het: de rol van het boek
(het geschrevene). Engelse
CV heeft: the roll of the scroll.
De Griekse weergave heeft: 
in de culminering van de
boekrol. Culminering is wat
letterlijker ‘opwaarts-hoofden’. 
Ook ‘samenvatting’ klinkt als
vertaling.
Waar het in Tenach om draait
is de Heer Jezus Christus,
Die Zichzelf totaal gegeven
heeft én geeft in Zijn dienst
aan Zijn God en Vader. HIJ,
onze Heer, is de Hoofdsom
van de boekrol (Tenach).
Hij kwam als Mens om de
wil van God te doen. 
Het allerbelangrijkste was
dat; alleen zo werd werkelijk
de weg tot God geopend, die 
tot dan toe de hogepriester
eens per jaar kon gaan.
God geve, dat het ook ons
diepe verlangen is Gods wil
te doen om Hem te eren.   

want zelf weten jullie nauw-
keurig, dat de dag van de 
Heer zo komt: als een dief in 
de nacht
 1 Thessalonicenzen 5:2

‘De dag des Heren’ is een 
bekend thema in profetie. 
Tenach meldt dat regelmatig.
Profeten als Joël, Zefanja en
meer spreken expliciet over
wat daarin gebeurt. De Heer 
Jezus Christus zal richten:

Laten de rivieren in de 
handen klappen, de bergen 
bergen samen vrolijk 
zingen voor het Jahweh’s
aangezicht; want Hij komt 
om de aarde te richten. 
Hij zal de bewoonde aarde 
richten in gerechtigheid
en de volken op gelijke wijze 
       Psalm 98:8-10

Daarmee begint de dag van
Jahweh. Het is de dag van 
Zijn verontwaardiging. Hij 
zal kort en bondig richten.
En Hij als Hij komt, is dat 
voor de mensheid ‘als een 
dief in de nacht’, zó enorm
onverwacht, schokkend. 

Maar betreffende de tijden 
en de era’s, broeders, 
hebben jullie niet de 
behoefte, dat aan jullie 
geschreven wordt
 1 Thessalonicenzen 5:1

De Heer Jezus had ook over 
de toekomst gesproken. Het 
einde van deze eon, naar de 
vragen van de discipelen.
Dat is een redevoering die 
totaal voor Israël bestemd
is. Vaak wordt Mattheüs 24
verward met wat Paulus in 
zijn brieven meldt. 
De eindtijd is in Daniël en 
Openbaring aan de orde. 
Mattheüs 24 en parallelle 
Schriftgedeelten spreken 
van ‘de laatste dingen’ van 
deze boze eon. 
Daarna breekt de heerlijke 
tijd van het Messiaanse rijk
van eerst 1000 jaren aan, 
en daarna de nieuwe aarde.
Messias Jezus zal Zijn voeten
op de Olijfberg zetten; exact
75 dagen daarna volgt die 
heerlijke opstanding van de
rechtvaardigen. 
Paulus meldde in 1 Thes.4:
13-18 de opstanding van de
in Christus gestorven mede-
gelovigen. Daar kijken wij 
verlangend naar uit!