Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

En mogen we op elkaar acht
geven tot prikkeling van liefde
en van uitstekende werken
        Hebreeën 10:24

Nu is de drieslag aangegeven,
waar ook Paulus in 1Korinthiërs
en andere brieven van spreekt.
Geloof (:22), verwachting (:23)
en nu liefde (:24). Zo zien we,
dat de schrijver bezig is gelovige
zonen van Israël te wijzen naar
wat Paulus verkondigt. We zien
in 3:1 de ^ophemelse roeping, en
er is gewezen op de verwachting
die zij voor ogen mogen hebben
(6:17-19). De schrijver heeft ook
gewezen op de goddelijke dienst
van de ^ophemelsen (8:5). Daarbij
is opgemerkt, dat de tabernakel
en de daarbij horende dienst naar
het ^ophemelse voorbeeld zou zijn
dat aan Mozes getoond was.
De agapê liefde zou ook voor hen
maatstaf zijn, de geest zou dat in
hen uitwerken. Daarmee ook de
uitstekende werken die horen bij
zo’n verwachting en roeping.
Dat is een heel andere sfeer dan
de rituelen en verplichtingen in
het oude verbond. In Hebreeën
is merkbaar genade aanwezig.
De overstromende rijkdom van
Gods genade is echter bij Paulus
te lezen in Romeinen en Efeziërs.

Paulus zeilt langs diverse plaatsen, o.a.
Cyprus, naar het vaste land, Fenicië, Tyrus.
Wat zeggen deze plaatsen ons? Wat geeft
Ezechiël 28:1-19 aan over de vorst en koning
van Tyrus? De val van satan?
Wat was de vaste overtuiging van Paulus?
Hielden mensen zoals Agabus en andere
broeders en zusters, Paulus af van zijn
gang naar Jeruzalem?
Naluisteren: deel A en deel B
De presentatie kan HIER bekeken en
gedownload worden.

Bij het nakijken van de dagstukjes bleek,
dat op 9 oktober 2026 Hebr.10:21 besproken
had moeten worden. Dat is nu hersteld. Als
u terugscrollt naar 9 oktober kunt u het nalezen.
De dagstukjes Hebreeën van 9,12,13 oktober
zijn daarom elk 1 dag opgeschoven.

We zouden de belijdenis van 
de verwachting onwankelbaar 
vasthouden, want trouw is Hij 
Die belooft.         
Hebreeën 10:22

Verwachting; de Hebreeën
wisten dat de Heer Jezus Zijn
koninkrijk zou oprichten. Het 
bekende Hebreeën 2:5-10 is
het dat heenwijst naar de tijd
dat alles onder Zijn voeten 
gesteld wordt. De bewoonde
aarde zal onderschikkend zijn 
aan Hem. Alleen zagen zij (en 
wij) wél Jezus met eer en met
heerlijkheid omkransd na Zijn
lijden van de dood. 
De belijdenis komt op diverse
plaatsen voor in Hebreeën; in
3:1 gaat het om de Apostel en
Hogepriester van ‘onze’ belij-
denis en in 4:14 om Jezus, de
Zoon van God (zie 1:1-3!), Die
de hemelen door is gegaan.
De Hebreeën zouden al wat 
met Hem verband houdt als 
de belijdenis vasthouden. De
God Die het belooft is trouw!
Die trouw is onwankelbaar; 
de gelovige zonen van Israël 
zouden dat dus onwankelbaar
in geloof vasthouden.  

zouden wij naderen met een 
waarachtig hart, in volkomen
zekerheid van geloof, de 
harten besprenkeld, los van 
een boos geweten en het 
lichaam gebaad in rein water
        Hebreeën 10:21

Twee keer komt het hart naar
voren, de zetel van geloof. In
Jeruzalem zei Petrus tijdens de
grote vergadering dat God, bij 
de natiën door geloof het hart
reinigt, de heilige geest werkt
dat uit. ^Han.15:8,9 Het geweten is
ook ‘schoon’ door de werking
van het bloed van Christus.
Degene die God nadert, kan 
dat vrijmoedig doen, zonder 
belast geweten. 
Het ene grote Offer is garantie
dat de toegang tot de Vader 
vrij is. De gelovige uit Israël is
in Gods ogen gereinigd, en het
lichaam hoeft niet meer in het 
mikve ondergedompeld. 
Het reine water herinnert ook 
aan het wasvat bij tabernakel 
en tempel. Voor de dienst aan 
God zijn de wassingen van het 
vlees overbodig. 
Paulus maakt in deze tijd van 
genade duidelijk: de dood van 
Christus aan het kruis en Zijn
opstanding beslist en bepaalt
alles. Riten zoals doop in water 
en besnijdenis zijn niet langer 
nodig. De gelovige is compleet
in Christus!