Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

en de uitstekende uitspraak
van God en de krachten
van de op handen zijnde
eon geproefd hebben              
Hebreeën 6:5

Dit gaat nog steeds over hen
die sinds pinksteren door de
Heer in het evangelie van het
koninkrijk gered werden.
Er waren meer en meer die
twijfelden en wegvielen uit
het geloof. Over hen schrijft
Hebreeën nu.  Zij hadden het
uitstekende woord van God
geproefd. Ook de krachten
van de eon die op het punt
stond aan te breken, ook die
hadden zij geproefd.
Maar er was ook toen het
nodige kaf onder het koren.
In Handelingen 8 Simon de
tovenaar, in Handelingen 13
Elymas de tovenaar, en zo
waren er meer. In de periode
dat het koninkrijk echt gaat
aanbreken zal de Heer tegen
bedrieglijke werkers en de
nep-gelovigen zeggen, dat
Hij hen nooit kende, zoals
Mattheüs 7:22,23 zegt.

Want het is onmogelijk voor
hen die eenmaal verlicht
waren en geproefd hebben
van het ^ophemelse geschenk
en deelhebbers werden van
van heilige geest
          Hebreeën 6:4

Op en na het wekenfeest, of
Shavuot, waren tekenen, en
wonderen te zien.
Alles wees op aanbreken van
het beloofde koninkrijk dat uit
de hemelen op de aarde komt.
Uit Hebreeën 6:4 en volgende
wordt soms een idee van ‘afval
van heiligen’ geopperd.
In onze dagtekst wordt iets
gezegd over deelhebbers van
heilige geest; dat is nog geen
verzegeling. Hier gaat het om
de geroepenen uit Israël, op
Pinksteren 3000, later meer.
Zij waren verlicht en ja, zij
‘proefden van’; zij waren zo
deelhebbers van.
Als iemand toegevoegd is aan
het lichaam van Christus is hij/
zij verzegeld met de geest van
de belofte, de heilige.
Dat zegel is onverbreekbaar;
met het horen en geloven geeft
Vader dat aan de gelovige.    
In deze tijd van overstromende
genade is één van de grote
waarheden: het geloof van
Jezus Christus.
Dan gaat het niet in de eerste
plaats om ons geloof, maar dat
van Hem.  

En dit zullen wij doen, indien
de God het ook toestaat
          Hebreeën 6:3

Het gaat in deze brief om de
gelovigen aan te spreken en
te bemoedigen. Sommigen
volhardden in geloof, nogal
wat dreigden af te dwalen.
Sommigen vielen al weg, en
vervielen tot ongeloof.
Vanaf 5:12 is het duidelijk,
dat aan onmondigen weer
de beginselen onderwezen
moesten worden. Zij, die al
vervallen waren in ongeloof
hadden ze neergeworpen.
Zes beginselen zijn in 6:1,2
genoemd. De schrijver
(Barnabas?) zou bereid zijn
dat weer te onderwijzen,
hij laat het van Vaders wil
afhangen. De bijzondere
opmerkingen die op het
op-hemelse wijzen, zou de
gelovige uit de Besnijdenis
trekken naar wat Paulus
verkondigde.