Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

En daarom ook danken wíj 
God onophoudelijk, dat jullie, 
het van ons gehoorde woord 
aannemend, van God, niet 
als woord van mensen 
ontvingen, maar zoals het 
waarachtig is: het woord 
van God, dat ook werkzaam
is in jullie die geloven
   1 Thessalonicenzen 2:13

Uiterst belangrijk wat Paulus
hier noteerde. Allereerst valt
zijn dankbaarheid op. Zijn wij
nog dankbaar, dat God ooit
het woord van genade in ons
hart neerlegde? Ook bij de
broeders en zusters met wie 
wij optrekken? Waar dankt 
de apostel specifiek voor? 
Voor het woord dat gebracht
is, dat hij van Christus Jezus
Zelf ontvangen had en wat
hij mocht doorgeven. Laten 
wij God, de Vader, dankbaar 
zijn dat ook wij dát woord in
genade hebben ontvangen
en dat Vader ons hart ervoor
opende. Genade is dat ook! 
  
  

en Hij, zelfs de Zoon zijnde, 
leerde, vanuit wat Hij leed, 
gehoorzaamheid 
       Hebreeën 5:8

Dit is opnieuw bevestiging, 
dat Hij, de Zoon van God, 
Mens is geworden. Als Mens 
moest Hij leren. De weg van 
geloof, en gehoorzaamheid; 
het Voorbeeld is Hij. Ook wij
bewandelen die weg, zoals 
Paulus in Romeinen 6 toont.
Wij stellen onze leden in Zijn
dienst, voor Zijn rechtvaardig-
heid, voor God. 
Niet als wettische verplichting,
maar het is de genade van de
God, die in ons doorwerkt, tot
Zijn eer en verheerlijking.
Zo was het bij de Zoon; en zo 
zal het ook bij ons als zonen 
en dochters zijn.  
  

Die in de dagen van Zijn vlees 
zowel smeekbeden als intens
geroep gebracht heeft tot 
Degene Die Hem kon redden 
uit de dood, met sterk geroep 
en tranen, en Hij werd verhoord 
vanwege Zijn diepe eerbied
              Hebreeën 5:7

De Vader verhoorde het gebed
van Zijn Zoon. Zeker, de Vader
heeft iedere traan zorgvuldig in
Zijn leren kruik geplaatst. Zeer,
zeer kostbaar, die tranen.
Het lijden; de Vader leed ook,
net als Zijn Zoon. De tranen,
ze zijn geteld en in de boekrol
van de Vader opgeslagen.
Vader verhoorde het gebed van
Jezus Christus.
Natuurlijk; het kón niet anders.
Op die glorieuze derde dag, ja,
toen wekte Vader Hem op uit de
dood. Ze gingen vroeg, haastig
naar het graf van hun geliefde 
Heer. Maar Hij was daar niet 
meer; Hij was opgewekt door
de heerlijkheid van de Vader.
Diezelfde opstandingskracht is
ook voor ons in ons leven nu.
Paulus noemt dat ‘leven uit de
doden’ en daar hebben wij nu
al profijt van.  

Die in de dagen van Zijn vlees 
zowel smeekbeden als intens
geroep gebracht heeft tot 
Degene Die Hem kon redden 
uit de dood, met sterk geroep 
en tranen, en Hij werd verhoord 
vanwege Zijn diepe eerbied
              Hebreeën 5:7

De Heer riep tot Zijn Vader, in
de dagen dat Hij op aarde in 
het vlees was. Toen werd de
zonde veroordeeld in Zijn vlees
(Rom.8:3). Hij heeft geleden in
al die dagen dat Hij te midden 
van Zijn volk was. 
Het geroep, het smeken; Vader
leed mee met Zijn geliefde Zoon. 
De Heer Jezus was Zich zeer wel
bewust dat alleen Zijn Vader in
Zijn liefde Hem kon redden van
de dood. In Tenach had Hij veel
gelezen over Zijn eigen lijden en
sterven, en de opstanding uit de
dood. Daardoor vertrouwde Hij  
Zijn Vader volkomen; ook al had
Hij nog moeilijke momenten in
de ziel. De druk werd heel erg
groot in Gethsemane.
Hij werd verhoord, vanwege en
uit Zijn diepe eerbied en grote 
gehoorzaamheid aan Zijn God 
en Vader. Vader wekte Hem op.