Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

En volbracht hebbend werd
Hij voor allen die Hem
gehoorzamen oorzaak van
eonische redding
             Hebreeën 5:9

Eonische redding klinkt in de
oren van de gemiddelde lezer
van de Schrift wat vreemd.
Omdat Gods plan van eonen
vaak niet bekend is, spreekt
men van eeuwige redding.
Dan houdt men helaas geen
rekening met het feit, dat in
de Bijbel geen apart woord
is, dat eindeloze eeuwigheid
uitdrukt.
Woorden als ‘olam’ en ‘aion’
geven langere periodes aan,
die wel een einde hebben.
God geeft de gelovige Zijn
redding in de laatste twee
eonen. Terwijl de anderen
geen leven hebben, zullen
de gelovigen eonisch leven
hebben. Israël is dan hier op
aarde Gods zegenkanaal, wij
mogen dan ons dienstwerk
boven doen, te midden van
de ^ophemelse geestelijke
machten en krachten!

En volbracht hebbend werd
Hij voor allen die Hem
gehoorzamen oorzaak van
eonische redding
             Hebreeën 5:9

Hij riep aan het kruis uit, na
Zijn lijden: ‘het is volbracht’.
Toen gaf Hij Zijn geest terug
aan Zijn Vader. ‘Vader, in Uw
hand beveel Ik Mijn geest’.
Toen stierf Hij aan het kruis.
Zijn grote werk als Mens is
gedaan, niemand kan of kon
er iets aan toevoegen.
Zijn gehoorzaamheid reikte
tot de diepste diepte: de
dood van het kruis (Fil.2:8).
Geloof en gehoorzaamheid
gaan hand in hand. Daarom
zegt de schrijver hier, dat zij
die Hem gehoorzamen, de
eonische redding hebben.
Natuurlijk zijn Zijn geloof en
gehoorzaamheid bepalend.
De oorzaak van alle redding   
ligt helemaal in Hem.

en Hij, zelfs de Zoon zijnde,
leerde, vanuit wat Hij leed,
gehoorzaamheid
       Hebreeën 5:8

Heel wat mensen hebben in
hun geloof weinig zicht op
Christus als de Zoon van God.
Daarbij ontgaat hen ook de
inhoud van het feit, dat Hij de
Zoon van Adam (‘des mensen’)
is. En als daar nog bij komt dat
Hij de Zoon van David en de
Zoon van Abraham is, ontsnapt
de grote waarde van deze titels
aan hun (en onze?) aandacht.
Merkwaardig is het, dat Hij, Die
geboren werd uit het geslacht
van David, zo moest lijden. Dat
kon niet de bedoeling zijn! Ook
wij, als zonen; ons overkomt in
ons leven lijden, soms veel, en
grote druk. Dat kan toch niet de
bedoeling zijn! Onze dagtekst
geeft antwoord. Wij, net als Hij,
leren gehoorzaamheid, soms
uit overgave, mogelijk vaker uit
wat ons als opvoedende genade
(Titus 2:11-13) overkomt.

En daarom ook danken wíj 
God onophoudelijk, dat jullie, 
het van ons gehoorde woord 
aannemend, van God, niet 
als woord van mensen 
ontvingen, maar zoals het 
waarachtig is: het woord 
van God, dat ook werkzaam
is in jullie die geloven
   1 Thessalonicenzen 2:13

Zo zouden gelovigen dat 
woord dat Paulus spreekt
ook ontvangen: als van God.
In dit vers klinkt dat twee 
keer: het is het woord van 
God, niet van mensen. Een
uiterst belangrijk gegeven. 
De Schriften, God-geademd,
zijn het, die ons alles zeggen 
van God. Hij heeft woorden
gegeven, ze vastgelegd in 
verschillende talen. Het is
geen verslag zoals andere.
Het is geen menselijk boek 
over God; nee, het is door 
God Zelf gesproken, door 
heilige geest gedreven, zijn
mensen gaan schrijven. En
zo heeft God de Schriften 
in 70 boek(roll)en gegeven.
Geen 66, want de Psalmen
bestaan ook uit 5 boeken,
en dus: 70. 

En daarom ook danken wíj 
God onophoudelijk, dat jullie, 
het van ons gehoorde woord 
aannemend, van God, niet 
als woord van mensen 
ontvingen, maar zoals het 
waarachtig is: het woord 
van God, dat ook werkzaam
is in jullie die geloven
   1 Thessalonicenzen 2:13

Uiterst belangrijk wat Paulus
hier noteerde. Allereerst valt
zijn dankbaarheid op. Zijn wij
nog dankbaar, dat God ooit
het woord van genade in ons
hart neerlegde? Ook bij de
broeders en zusters met wie 
wij optrekken? Waar dankt 
de apostel specifiek voor? 
Voor het woord dat gebracht
is, dat hij van Christus Jezus
Zelf ontvangen had en wat
hij mocht doorgeven. Laten 
wij God, de Vader, dankbaar 
zijn dat ook wij dát woord in
genade hebben ontvangen
en dat Vader ons hart ervoor
opende. Genade is dat ook!