Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Het was echter voorbereiding
van het Pesach, het was rond
het derde uur, en hij zei tot de
Joden: Zie, jullie Koning! ….
Toen, dan, gaf hij Hem aan
hen over opdat Hij gekruisigd
wordt
      Johannes 19:14,16

Dag van voorbereiding van
Pesach was feitelijk de 14^e,
‘tussen twee avonden’ was
voorschrift dat de lammetjes
geslacht moesten worden.
Israël eet nog steeds na zons-
ondergang, als de 15^e Aviv
gestart is, de se(i)dermaaltijd.
De Heer at echter met Zijn
discipelen al op de avond
daarvoor (ook de 14^e Aviv)
het Pêsachmaal.
Nu was het het derde uur, zo
schrijft de Sinaïticustekst, en
niet het zesde uur. Het 3^e uur
was 9 uur ’s morgens. Toen
werd Hij gekruisigd. Hij hing
6 uur lang aan het kruis en
stierf precies op het moment
dat de lammetjes voor Pêsach
geslacht werden. Hij was het
ware Paaslam (1Kor.5:7), dat
voor allen (niet alleen Israël)
geslacht werd. Hij was en is
de vervulling van de schaduw
die in Exodus 12 al gegeven
was.
De 15^e Aviv was en is, net als
de 21^e, een grote (jaar)sabbat.
Op die dag was voorgeschreven,
dat zij absoluut geen arbeid of
wat ook mochten verrichten.
Daarom lezen wij:

De Joden dan, daar het de
voorbereiding was, opdat de
lichamen niet aan het kruis
zouden blijvenop de sabbat
(want het was de grote dag,
die sabbat) …..   (Joh.19:31).

Dit wordt gezegd over de
15^e Aviv, in feite een extra
sabbat. Die kon op iedere
dag vallen, omdat elk jaar
Pêsach op andere dagen
valt vanwege de stand van
de maan. Israël volgt een
maankalender.
In 2026, nu, valt die grote
(jaar)sabbat op vrijdag.
Dat was destijds ook zo.
De Heer lag in het graf op
de 15^e Aviv. Hij werd op de
14^e Aviv gekruisigd, op de
donderdag. Vrijdag is dus
niet goed, als het gaat om
de dag dat Hij gekruisgd
werd; dat was donderdag.

Toen zij op de plaats kwamen
die Schedel genoemd werd,
kruisigden zij Hem daar, met
de misdadigers, de één aan
de rechter- en de ander aan
de linkerzijde.
             Lukas 23:33

Dit alles gebeurde op 14 Aviv,
die al bij zonsondergang op
de avond daarvoor begon.
Die avond had de Heer met
Zijn discipelen de reguliere
se(i)dermaaltijd gehouden.
Hij heeft daarbij veel gezegd
en de andere trooster beloofd.  
En nu, na een roerige nacht,
was Hij via een schijnproces
tot de kruisdood veroordeeld.
2 misdadigers waren, voor-
dat de soldaten het lot over
Zijn kleding wierpen, samen
met Hem gekruisigd.
Tot Israël was gezegd, dat Hij
het Lam is dat de zonde van
de wereld wegneemt.
Hij was als het Lam tevoren
gekend, ja, al zelfs vóór de
nederwerping van de wereld
(1Petr.1:20).
De Heer Jezus Christus werd
gekruisigd; de vloek van de
Thora kwam op Hem, dat
stelde Paulus vast (Gal.3:13).
Nadat de soldaten het lot
hadden geworpen (Matt.27:35),
werden 2 rovers (Matt.27:38)
met Hem gekruisigd. Zo is te
zien, dat de wereld (4) samen
met Hem gekruisigd werd. De
oude mensheid werd met Hem
gekruisigd (Gal.6:14; Rom.6:6).
Dit was de wil van de Vader.
De kruisiging van Zijn Zoon,
het was de ultieme misdaad
van de mensheid. En Vader?
Die deed de mensheid niet
uit Zijn ogen weg; Hij was en
is liefde.  

De dag van de ongezuurde
brak aan, waarop het Pascha
geofferd moest
            Lukas 22:7

Deze avond is se(i)deravond,
als start en inleiding op één
van de gezette hoogtijden
van Jahweh voor Israël.
Op de 14^e Aviv (lente) moest
dat gegeten worden op het
punt van uittocht uit Egypte.
Deze dag begint precies bij
zonsondergang en duurt tot
zonsondergang de dag erna.
De Heer instrueerde Zijn
discipelen om die maaltijd
gereed te maken. Hij at met
hen, voor Hem emotioneel.
Waarom? Omdat Hij wist dat
Hij Zelf het Lam was, dat op
14 Aviv voor de avond viel,
geslacht zou worden.
Johannes meldt, dat die 14^e
de dag van voorbereiding
was. Een grote (jaar)sabbat
was de 15^e Aviv, dat was de
eerste dag van het ‘feest’
van de ongezuurde (matzot).
Die loopt deze week vanaf
zonsondergang op 2 april
tot zonsondergang 3 april
(vrijdagavond).

waarin God, bedoelend
overvloeiender aan de
lotdeelbezitters van de
belofte het onwrikbare
van Zijn raad ten toon
te spreiden, Middelaar
zijnde met een eed
       Hebreeën 6:17

Opnieuw maakt de schrijver
van Hebreeën zijn betoog  
sterker, geleid door heilige
geest. De eed die God aan
Abraham zwoer bekrachtigt
het zozeer, dat geen enkele
twijfel mogelijk is. Abraham
was zelfs lotdeelbezitter van
de wereld; Israël heeft zeer
zeker een van God beloofd
lotdeel. Het koninkrijk zal in
in handen zijn van het volk
van heiligen, naar Daniël 2
en 7. Het onwrikbare in de
raad van God wordt door de
apostel Paulus uitgewerkt
en in Efeziërs stelt hij vast:
de uitgeroepen gemeente
die het lichaam van Christus
is, heeft zelfs lottoedeling
te midden van de hemelsen.