Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Want mensen zweren bij iets
groters, en voor hen is het
einde van iedere tegenspraak
tot bevestiging: de eed
         Hebreeën 6:16

De eed is onder de mensen
al een zware bevestiging, die
alle tegenspraak het zwijgen
oplegt. Soms zweren mensen
zelfs op de Bijbel; dat is nogal
wat. De schrijver benadrukt
het belang van de belofte die
God zwoer met een eed aan
Abram. En daarmee aan zijn
zaad: Isaäk, Jakob en al zijn
zonen. Het draait in wezen
om Messias Jezus Christus,
hét beloofde Zaad (Gal.3:16).
Hij kwam, naar het vlees, uit
Israël voort, Zoon van David,
Zoon van Abraham (Matt.1).
De belofte aan Abraham is
vast. Zelfs de Thora (wet) die
erbij in kwam, schakelde die
belofte(n) niet uit. Zo zouden
de Israëlitische gelovigen in
de Handelingentijd op God,
Die garant staat voor de
vervulling van de beloften,
vertrouwen.

En wij zonden Timotheüs,
onze broeder en dienaar
van God in het evangelie
van Christus, om jullie
stevig te maken en aan te
spreken voor jullie geloof
   1 Thessalonicenzen 3:2

Paulus stuurde de uiterst
trouwe en betrouwbare
medewerker Timotheüs.
Deze volgde hem volledig
in alle aspecten. Natuurlijk,
God werkte dat door Zijn
geest in hem uit.
Diep dankbaar, dat mogen
ook wij zijn, als wij trouw
in ons leven constateren.
Het is immers God, Die ook
dat in Zijn genade schenkt.
Hij diende in het evangelie
van Christus; al wat Hij in
Zijn leven, lijden tot en met
de dood van het kruis kon
bewerken. God wekte Hem
op, op die grote derde dag.
Leven, licht, liefde van God
horen wij in dat heerlijke
waarin Hij centraal staat.  

Daarom, toen wij het niet
meer uithielden, achtten
wij het goed alleen in Athene
achter gelaten te worden.
   1 Thessalonicenzen 3:1

Het was geen ongeduld bij
Paulus, maar de liefde van
Christus drong hem. Er was
grote betrokkenheid bij de
gelovigen in Thessaloniki.
En dat was wederzijds; de
gelovigen daar waren zeer
biddend betrokken bij het
grote werk, dat Paulus in
Gods genade kon en mocht
doen. Daarom besloten zij
(Paulus, Timotheüs, Lukas
en anderen) uit elkaar te
gaan waarbij Paulus in elk
geval in Athene bleef. Daar
sprak hij op de Areopagus
en kon hen, die nog maar
pas geloofden, bijstaan en
bemoedigen.
 

En zo, geduldig zijnd,
verkreeg hij de belofte
         Hebreeën 6:14

Tegen alle verwachting in
bleef Abraham in geloof
uitzien, Het ging in tegen
wat hij en Sarah zagen.
Allebei niet meer in staat
kinderen te krijgen.
Toch heeft Abraham niet  
in ongeloof getwijfeld aan
de belofte die God gaf.
Dat geduld, wat God in de
oude aartsvader bewerkte,
werd beloond. Izaäk kwam.
In feit was dat opstanding
uit de doden.
Zo ook was het geloof van
Jezus Christus volhardend
en geduldig. Vader maakte
waar wat Hij beloofd had
en de Heer Jezus Christus
stond op de derde dag op
uit de dood.