Opdat wij weten, wat God ons in genade schenkt!

Gratis bestellen? gorterd@protonmail.com

De presentatie kan nog niet getoond, er
is een technische storing bij slideshare.net
Paulus spreekt de oudsten en opzieners
van Efeze toe. Een ontroerend moment
waarin hij zeer ernstig spreekt. Het is niet
slechts een historisch verslag; ook nu
nog wezenlijk voor ons als gelovigen.
Naluisteren: deel A en deel B

daar Hij dan vaak moest lijden
vanaf de nederwerping van de
wereld, thans echter, eenmaal, 
op de afsluiting van de eonen, 
tot afwijzing van de zonde 
door Zijn offer, is Hij openbaar 
gemaakt
              Hebreeën 9:26

De vreugde die doorklinkt is
dat Hij, de Messias Jezus, nu
openbaar is gemaakt. En het 
middel om Gods plan tot een 
goed einde te brengen komt 
naar voren: tot afwijzing van 
de zonde door Zijn offer. Zijn 
dood als het Lam was voor de
zonen van Israël het middel 
van Jahweh om de zonde van
de wereld weg te nemen, in
Johannes 1:29 klinkt dat. Deze
brief maakt melding van het 
kruis in 12;2, daar is prediking 
van Paulus af te lezen. 
Misschien was Barnabas wel 
de schrijver van Hebreeën. In
elk geval trok hij langere tijd 
met Paulus op. 
Hoe dan ook, het is geweldig 
wat hier klinkt. Het offer van 
Christus is voldoende om alle
zonde(n) weg te nemen! 

daar Hij dan vaak moest lijden
vanaf de nederwerping van de
wereld, thans echter, eenmaal, 
op de afsluiting van de eonen,
tot afwijzing van de zonde 
door Zijn offer, is Hij openbaar
gemaakt
              Hebreeën 9:26

Een hoogtepunt in deze brief.
Scherp tegenover het herhalen
van offers, zowel dagelijks als
jaarlijks, klinkt dit. Christus’ 
offer was éénmalig afdoende. 
Als Zijn offer niet afdoende was,
dan had Hij vaak moeten lijden,
eventueel jaarlijks. Zelfs vanaf
de nederwerping van de wereld. 
We zien hier het verband van 
(het offer voor) de zonde en de
nederwerping van de wereld. 
Velen lezen dan: de aarde en 
de hemelen. Wereld is kosmos
in het Grieks, in de basis is de
betekenis: systeem. 
Het gericht kwam op de zonde
die via de tegenstander in het
systeem was gekomen, rebellie
in de geestenwereld was het 
akelige gevolg. Het ging satan 
om de omverwerping van het 
systeem. Daarop kwam Gods
gericht. Onmiskenbaar zijn de
gevolgen in Genesis 1:2 in de
duidelijke bewoordingen om-
schreven. ‘De wereld die toen 
was’ (2Pet.3:6), was onder 
water gelopen. God is de God 
van herstel en Zijn herstelwerk 
is in Genesis 1:3-2:4 vermeld. 

Ook niet opdat Hij Zichzelf
vaak zou brengen, evenals de
hogepriester binnenkomt in
de heiligen van de heiligen, 
jaarlijks, met het bloed van
anderen
    Hebreeën 9:25

De schrijver vergelijkt verder
de aardse situatie met wat in
het ^ophemelse is. Christus is
in het ware heiligdom boven
binnengegaan als Getuige
dat Zijn werk voltooid was,
Zijn eigen bloed gevloeid had.
In tegenstelling was daar de
aardse hogepriester die elk
jaar met bloed van stieren
en bokken kwam; het bloed
van anderen. Het bloed was
het getuigenis van de dood
van het offerdier. Het bloed
van Christus getuigt van Zijn
dood én Zijn lijden.
Zijn werk was éénmalig en
volkomen. Eens voor altijd,
de zonde(n) was (waren) weg.
Wat een evangelie, het gaat
om Zijn dood, Zijn bloed, en
dat was in één keer afdoende
opdat uiteindelijk allen in de
Christus’ heerlijkheid delen.